Weena 1982

Het Weena ter hoogte van het hertenkamp bij de hoek van het Kruisplein, 23 oktober 1982.

Aanvankelijk heette het Weena Stationsboulevard, maar in 1949 werd de straat vernoemd naar het in 1426 verwoeste Huis of Hof van Weena. Dit stond ter hoogte van station Hofplein en werd bewoond door de familie Van Bokel.

Lange tijd was het Weena een immens brede vlakte aan de noordkant van het centrum met alleen het Groothandelsgebouw en het Bouwcentrum als bebouwing.
In de jaren zestig werd de zuidelijke zijde bebouwd met het Hilton Hotel (H.A. Maaskant, F.W. de Vlaming, 1960-1964) en het Weenagebouw, een kantoorgebouw met winkels en een parkeergarage (H.A. Maaskant, 1966-1968).

De aanleg van de metro veranderde de noordelijke strook van het Weena jarenlang in een bouwput. Nadat deze werkzaamheden in 1968 werden beëindigd werd op het metrotracé een parkje aangelegd, naar de toenmalige wethouder het Worstbos genoemd.
In 1970 werden hier enkele paviljoens voor C70 gebouwd, ontworpen door Wim Quist. Een voetgangerstunnel onder de drukke verkeersroute zorgde voor de verbinding. Aan de overzijde achter de Doelen was lange tijd een hertenkamp te vinden.

Aan deze weinig stedelijke situatie kwam in de jaren tachtig in hoog tempo een einde. Een ideeënprijsvraag in 1977 leverde met inzendingen van een jeugdige Jo Coenen en Cornelis van de Ven geen concrete uit te werken plannen op, maar vormde wel een impuls.

In 1978 ontwikkelde Stadsontwikkeling het Weena-Tivoli project met een vermaakcentrum in een park geïnspireerd op Tivoli in Kopenhagen. In 1979 besloot de gemeenteraad recreatieve voorzieningen elders te vestigen en het Weena te ontwikkelen met woningbouw en recreatieve voorzieningen volgens het Boulevardmodel. De architecten Jan Hoogstad, Carel Weeber en Leo Heijdenrijk traden op als externe adviseurs.

In het westelijk deel van het Weena was in 1979 naast het Groothandelsgebouw het Weenahof van Passchier en Van den Steen verrezen. De rafelige rand van het Oude Westen kreeg een beëindiging met woningbouw boven bedrijfsruimtes van Quist (1983-1988).

Begin jaren tachtig werden de plannen voor de bebouwing van het oostelijk deel van het Weena concreet. Niet alleen aan de noordzijde, maar ook het brede trottoir aan de zuidzijde werd volgebouwd. Als eerste werd in 1984 een woongebouw van Cees Dam op de hoek van het Hofplein gerealiseerd. Daarna werden in hoog tempo kantoorgebouwen voor Unilever (Jan Hoogstad, 1988-1992), Nationale Nederlanden (Abe Bonnema, 1986-1991) en Stad Rotterdam (ZZ&P, 1985-1990) gebouwd.
Voor het Weenagebouw van Maaskant verrees een langwerpig kantoorgebouw voor de VSB-bank van Brouwer Steketee (1986-1993). De vestiging van kantoren werd vooral ingegeven door de goede bereikbaarheid van de locatie. Vanwege de moeizame economische situatie werden de voorwaarden voor investeerders en het bedrijfsleven versoepeld.

De woningbouwprojecten vlotten minder. De zogenaamde Ponskaart van Henk Klunder, bedoeld als hoogste woongebouw van Nederland, werd aangepast tot gecombineerd woon- en kantoorgebouw (1982-1990) van 106 meter hoogte. Klunder realiseerde ook het blauwglazen Weenahuis (1983-1987).
Achter Unilever realiseerde Jan Hoogstad het Weenacenter (1988-1990), een woontoren van 100 meter hoogte. Op de plek van het hertenkamp kwam het Plazacomplex (Ellerman, Lucas, Van Vugt, 1984-1992) met een winkelpassage, het casino, kantoren en woningen.

Als laatste werd op de hoek van Weena en Kruisplein het 132 meter hoge Westin-hotel gebouwd met 288 kamers en kantoorruimte. Het Amerikaans aandoende ontwerp is van het Canadese architectenbureau Webb, Zerafa, Menkes & Housden. Omdat het gebouw opgeleverd zou worden rond de zgn. Millenniumwisseling kreeg het de naam Millenniumtoren. Het gebouw werd in september 2000 geopend, net op tijd voor het echte begin van het nieuwe millennium op 1 januari 2001.

Het Weena werd door deze bouwactiviteiten een boulevard met grootstedelijke allure, maar voor voetgangers bleef het behelpen. De arcades zijn verschillend van maat en vormen geen plezierige route. De publieksfuncties op de begane grond werden maar sporadisch gerealiseerd. Een dependance van Museum Boijmans Van Beuningen onderin Nationale Nederlanden werd al snel weer gesloten. Van de geprojecteerde 1220 woningen zijn er slechts 600 gerealiseerd.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van rotterdam.nl Zie: http://www.rotterdam.nl/tekst:weena

Met medewerking van Rotterdam van toen