Reizigerstunnel van het Centraal Station, 1979

In de reizigerstunnel van het Centraal Station lezen reizigers mededelingen betreffende verstoorde treinenloop door de weersomstandigheden, 14 februari 1979.

Op 31 mei 1847, bijna acht jaar na de ingebruikname van de eerste spoorlijn in Nederland, kreeg ook Rotterdam zijn eerste treinverbinding. De lijn, tussen Amsterdam en Rotterdam, eindigt bij een provisorisch station in de buurt van de Delftse Poort, net buiten de stad. Anderhalf jaar na de opening krijgt de Maasstad zijn eerste echte station: een in neo-gothische stijl opgetrokken bouwwerk met twee rechthoekige torens en ramen en deuren in boogvorm. Het ‘Hollands Spoor’, zoals de lijn genoemd wordt, is alleen bestemd voor personenvervoer. Voor goederentransport is het te duur. Niettemin is het een commercieel succes: jaarlijks gaan er 50.000 biljetten over de toonbank.

Hoewel al vrij snel wordt geopperd de lijn door te trekken naar het zuiden, zal het bijna dertig jaar duren voordat dit plan werkelijkheid wordt. Aanvankelijk komt dat doordat de handelselite zich verzet. Die vreest dat het scheepvaartverkeer hinder zal ondervinden van de noodzakelijke spoorbrug. Daarna is het de aanleg van de Nieuwe Waterweg die prioriteit krijgt. En vervolgens ontstaat er nog gesteggel over het tracé. Maar in de jaren zeventig gaat de aanleg van de zuiderspoorlijn dan toch van start. Bij die gelegenheid wordt ook het station Delftse Poort enkele honderden meter naar het noordwesten verplaatst. Aan de noordkant van de Rotterdamse Diergaarde verrijst dan een ruim opgezet spoorwegemplacement. Het hoofdgebouw bestaat uit twee haaks op elkaar geplaatste vleugels in neo-renaissance stijl met in het midden een twee verdiepingen tellend gebouw waar onder meer de wachtruimten en de loketten te vinden zijn.

Hoewel het in de meidagen van 1940 flink beschadigd raakt, blijft dit station na de oorlog nog enkele jaren dienst doen. In 1957 opent het nieuwe stationsgebouw van architect Sybold van Ravesteyn zijn deuren. De naam Deftse Poort wordt ingeruild voor Rotterdam Centraal Station en niet ten onrechte want vanaf hier kan de reiziger nu bijna alle bestemmingen bereiken, inclusief Gouda en Utrecht. Bijna honderd jaar was de trein naar Utrecht namelijk vertrokken vanaf het Maasstation, in de buurt van het Haringvliet. In 1953 was echter een nieuw tracé via de Ceintuurbaan in gebruikgenomen en was dit station gesloopt. Alleen de Hofpleinlijn houdt nog tot 2010 een eigen station.

Architect Sybold van Ravesteyn ontwierp een markant stationsgebouw bestaande uit een centrale hal, twee vleugels aan weerszijden en perrons die door twee tunnels te bereiken waren. Voor het ontwerp liet Van Ravesteyn zich inspireren door de Italiaanse stationsbouw, waarvan het materiaalgebruik en de strakke lijnvoering een duidelijk voorbeeld zijn. Het gebruik van travertin, marmer en goudkleurig aluminium gaven het gebouw een bepaalde grandeur; de hardheid van strakke belijningen en het natuursteen suggereerden autoriteit. Op de perrons ontwierp Sybold van Ravesteyn de V-vormige betonnen perronoverkappingen en bijbehorende personeelsverblijven. Monumentaal waren ook de stationsklokken.

In 2004 werd begonnen met een totale herbouw van het oude station en omgeving. Dit om het toenemende verkeer van treinen, bijvoorbeeld de hogesnelheidstrein tussen Amsterdam, Brussel en Parijs te kunnen verwerken. Het oude station was te klein geworden om het grote aantal passagiers te verwerken. In 2008 werd het station van Van Ravesteyn gesloopt. Naast de nieuwbouw van het treinstation, werd ook het ondergrondse metrostation uitgebreid, van twee naar drie sporen. De metro werd aangesloten op de RandstadRail-verbinding met Den Haag Centraal en de Hofpleinlijn werd met een nieuwe tunnel op het Centraal Station verbonden. Op 13 maart 2014 is het nieuwe station officieel geopend door koning Willem-Alexander.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen