Category Archives: Feijenoord

Persoonsstraat, Steven Hogendijkstraat 1900

Gezicht in de Persoonsstraat (rechts) en de Steven Hogendijkstraat (links), vanaf de Oranjeboomstraat, 1900.

Deze straatnaam herinnert aan de stadsarchitecten Claes Jeremiasz. Persoons en zijn zoon Johannes Persoons. Zij volgden elkaar van 1660 tot 1692 op als architect van Rotterdam. De eerste was stadsarchitect en is bekend geworden door het recht zetten van de Laurenstoren,en de bouw van de Oosterkerk aan de Hoogstraat. Met het graven van de Persoonshaven werd eerst in 1901 een begin gemaakt.

Deze straat is vernoemd naar Steven Hoogendijk, 1698-1788, Rotterdams natuurkundige en horlogemaker. Stichtte in 1769 te Rotterdam het Bataafsch Genootschap der Proefondervindelijke Wijsbegeerte. Hij liet op eigen kosten in de polder Blijdorp een stoomgemaal bouwen dat in 1787 in werking werd gesteld.

De Oranjeboomstraat heet naar bierbrouwerij ‘d’Oranjeboom’, die aan deze straat was gevestigd. De brouwerij dateert uit 1671 en is ontstaan uit de samenvoeging van de brouwerijen ‘De Dissel’ en ‘van den Oranjeboom’. De eerste was gevestigd aan de Coolvest, de laatste aan de Nieuwehaven. In 1885 werd de brouwerij van de Coolvest naar Feijenoord overgeplaatst en in 1902 werd de Naamloze Vennootschap Brouwerij d’Oranjeboom opgericht. In 1990 vertrok de brouwerij naar Breda.

De prentbriefkaart komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Wim Jansen voor de Kuip, 1990

Wilhelmus Marinus Antonius (Wim) Jansen (Rotterdam, 28 oktober 1946) is een Nederlands oud-voetballer die de posities rechtshalf, linkshalf en libero innam. Hij speelde het grootste deel van zijn carrière bij Feyenoord (15 seizoenen). Bij Feyenoord won hij veel prijzen. Hij won er onder andere de Nederlandse beker, werd er drie keer landskampioen en won in zijn topjaar in 1970 ook nog eens de Europacup I plus de wereldbeker. In 1974 werd dat nog eens gevolgd door de UEFA Cup.

Na zijn loopbaan kwam hij weer bij zijn club Feyenoord te werken. Eerst vier seizoenen als jeugdtrainer, dan nog een seizoen als assistent-trainer. Maar dan verhuisde hij naar SC Lokeren waar hij een seizoen bleef. Daarna ging hij nog twee seizoenen naar SVV.

In het jaar 1990 kwam echter zijn belangrijkste stap in zijn trainerscarrière. Hij ging naar Feyenoord toe, voor twee seizoenen als coach. Daarna bleef hij nog twee seizoenen technisch directeur. Hij won in die periode twee Nederlandse bekers, in 1991 en 1992. Later als technisch directeur werd hij in 1993 nog eens landskampioen en won in 1994 weer de Nederlandse beker.

De fotograaf is Roel Dijkstra en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Koffiehuis van de Volksbond tegen Drankmisbruik aan de Stieltjestraat, 1950

De Volksbond tegen Drankmisbruik werd in 1875 door Louis Philippona opgericht als de Multapatior’s Bond ter bestrijding van bedwelmende dranken. In 1882 werd de naam veranderd in Volksbond, Vereeniging tegen Drankmisbruik.

Louis Philippona (1827-1879) werd in Rotterdam geboren, maar groeide na het overlijden van zijn vader op in een kostschool in Roosendaal en een klooster in Uden. In 1863 begon zijn loopbaan als journalist, eerst bij de liberale Nieuwe Noordbrabander, in 1868 bij het Handelsblad. Hij schreef onder de naam Multapatior (vertaling: ik lijd veel). Hij was zeer sociaal bewogen en richtte in 1875 de Multapatior Bond op. Na zijn overlijden werd hij opgevolgd door mr H. Goeman Borgesius.

De naam van de bond werd al gauw vereenvoudigd. Doel was door opvoeding en ontwikkeling van het volk het drankmisbruik te bestrijden. Er werden koffiehuizen, wacht- en schaftlokalen opgericht, waar alcoholvrije dranken te verkrijgen waren. Ook werd aandacht geschonken aan lichamelijke activiteiten en het stimuleren van hobby’s. Er werden lezingen gegeven en bibliotheken opgericht.

De bond had in 1875 vijf afdelingen, in 1878 waren er al zeventien afdelingen bijgekomen. De nieuwe voorzitter, Goeman Borgesius, was tevens lid van de Tweede Kamerlid voor de Liberale Unie. Hij gaf de aanzet tot de standkoming van het drank-vergunningenstelsel.

In het begin van de 20ste eeuw werd vooral veel aandacht geschonken aan het gezin. Vaak waren er financiële problemen door het drankgebruik van de vader. Er kwamen kooklessen en kookboeken om te leren goedkope maar gezonde maaltijden te maken. Er werden woningbouwverenigingen opgericht en volkstuintjes ter beschikking gesteld.

Na de Tweede Wereldoorlog nam het alcoholgebruik weer toe. In 1969 werd het eerste alcoholvrije wegrestaurant geopend. Toen de Volksbond zijn eeuwfeest vierde en het predicaat Koninklijk kreeg verleend, waren er 300 kantines die door de bond beheerd werden. De omzet was onder meer 48.000.000 kopjes koffie per jaar.

In 1972 werd de Volksbond België opgericht, die ook alcoholvrije wegrestaurants oprichtte, maar in België waren financiële problemen waardoor de bond daar in 1986 weer werd opgeheven.

Tegenwoordig is de bond opgesplitst in enkele zelfstandige organisaties, zoals de Stichting Volksbond Amsterdam en de Stichting Volksbond Rotterdam.

De Volksbond was ook actief betrokken bij de opvang van oud KNIL-militairen in tehuizen zoals Bronbeek te Arnhem en het “Grijze Huis” te Putten. Het Grijze Huis had een groot exploitatietekort en werd gesloten en in 1973 afgebroken. De bewoners werden overgeplaatst naar Bronbeek.

De foto is gemaakt door de Fototechnische Dienst Rotterdam en komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

 

De bouw van de kuip, 1935

Een foto van de bouw van De Kuip, 1935-1936. Feyenoord wil De Kuip verlaten om een nieuw stadion te betrekken.

Al decennialang is Feyenoord de ‘bewoner’ van De Kuip. Het stadion is ontworpen door architect Van der Vlugt. Grote man achter dit idee was Leen van Zandvliet. De voorzitter van Feyenoord in de jaren 30 riep op een dag uit “Ik heb het, ik heb het!” Hij was wakker geworden uit een droom; hij schreef het idee snel op een kladblok. De vorm van het stadion, met een ‘loshangende’ tweede ring zodat niets het uitzicht van de toeschouwers zou belemmeren, zou zijn droom tot hem zijn gekomen. Enkele maanden later werd architect Van der Vlugt uitgenodigd voor een gesprek. Een stadion met twee verdiepingen moest gerealiseerd worden. De kern van het gesprek was ‘eenvoud’, verfraaiingen kwamen er niet aan te pas.

In 1934 maakte Van Zandvliet enkele trips naar het buitenland om op zoek te gaan naar andere, soortgelijke stadions. Het Highbury van Arsenal FC maakte indruk op hem. Dat had namelijk ook sinds 1932 twee verdiepingen, hetzelfde idee als Van Zandvliet dus. Van Zandvliet vond dat de enorme toestroom van publiek tijdens wedstrijden van Feyenoord de bouw van een modern voetbalstadion met plaats voor tienduizenden toeschouwers rechtvaardigde. Hij ondernam tevens een studiereis naar Amerika en bezocht het stadion van de Boston Red Sox wat hem inspireerde om deze nieuwe inzichten van faciliteiten gecombineerd met meerdere lagen waarvanuit elk gezichtspunt de wedstrijd toch goed te zien zou zijn te verwezenlijken. Voor de financiering steunde hij op havenbaron Daniël George van Beuningen.

Eind 1934 werd er contact gezocht met Braat-constructiewerkplaatsen. Die wilde de taak op zich nemen en ging aan de slag. Een voetbalwedstrijd duurt twee keer drie kwartier. Tussendoor moet men spanning kwijt en wat kunnen eten. Zo zijn er dus zowel onder als boven toiletten tussen de stalen spanten gebouwd. Tevens moest er plaats zijn voor een vergaderruimte, een werkvloer, kleedlokalen, een hokje voor de officials en er is een politiebureau en ook nog een brandweerkazerne en het bevat ook nog eens 4 woningen. De trappen aan de buitenzijde van het stadion konden tevens als tribune dienen voor het trainingsveld. Van Zandvliet had haast; zo gauw er een bouwtekening klaar was, gaf hij direct de opdracht om te beginnen met de bouw van het stadion.

De eerste paal werd geslagen door Puck van Heel op 16 september 1935. Daarna werden er nog 578 heipalen 21 meter diep de grond ingeslagen. De bouw van het stadion werd in 1936 afgerond, maar doordat de door de gemeente beloofde infrastructuur rondom het stadion nog niet was aangelegd, stond het stadion er maandenlang onbruikbaar bij en vond de opening pas in maart 1937 plaats. Stadion Feijenoord had een capaciteit van 65.000, met onder meer veel staanplaatsen.

De fotograaf is Adrianus Langejan en de foto komt uit de fotocollectie van het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Stieltjesstraat, 1990

De Stieltjesstraat ter hoogte van de muur van het voormalig gemeentelijk Vrij Entrepot terrein, waarop o.a. loods 24 stond, 23 februari 1990.

Loods 24 was een havenloods in gebruik voor de opslag van tabak op het terrein van de Gemeentelijke Handelsinrichtingen tussen de Binnenhaven en de Spoorweghaven in Rotterdam. Deze loods werd in de Tweede Wereldoorlog door de Duitse bezetter gebruikt als verzamelplaats voor de deportatie van Joden.

In Rotterdam woonden in 1941 nog 11.000 Joden. Voor de oorlog waren dit er 13.000. Tussen 30 juli 1942 en 22 april 1943 werden door 8 transporten 6.790 mensen via Loods 24 gedeporteerd. Het overgrote deel van de Joden die via Loods 24 werden afgevoerd, werd in Sobibór en Auschwitz-Birkenau vermoord. Uit onderzoek in 2000 is gebleken dat 144 personen de deportaties hebben overleefd.

Op 29 juli krijgen 2.000 Joden een oproep voor de Arbeidseinsatz. Er meldden zich de volgende dag op 30 juli 1942 1.100 mensen om zes uur bij Loods 24. In twintig personenwagons werden ze midden in de nacht getransporteerd naar Westerbork. Bij de tweede oproep voor zondag 2 augustus 1942 meldden zich 800 Joden, bij de derde oproep slechts 500. In september 1942 werden Joden, als zij zich niet zelf melden, door middel van razzia’s opgehaald.

Op 4 oktober werden vrouwen en kinderen van Joodse arbeiders die in de werkkampen zaten opgehaald. Enkele dagen later, op 8 oktober 1942 werden Joodse Rotterdammers vanaf 60 jaar naar Westerbork en van daar naar de vernietigingskampen afgevoerd.

Op 26 februari 1943 werden het Joods weeshuis, het Joodse bejaardenhuis aan de Claes de Vrieslaan en het Joods ziekenhuis aan de Schietbaanlaan ontruimd: 269 wezen, zieken en bejaarden gingen op transport naar Westerbork.

Op 22 april 1943 moesten de laatste tientallen Joden in Zuid-Holland, waaronder de leden van de Joodse Raad bureau Rotterdam, zich in Vught melden. In de zomer van 1943 moesten de overgebleven Portugese Joden weg. In 1944 werden nog eens 254 arrestanten, voornamelijk ondergedoken Joden, aan de Duitsers overgedragen.

In de jaren vijftig werd de loods afgebroken. Een stukje muur van de toenmalige omheining van de Gemeentelijke Handelsinrichtingen op het haventerrein aan de Stieltjesstraat herinnert vandaag nog aan de reis die vanuit deze plaats begon. Bij de plannen van de Kop van Zuid werd besloten om de voormalige plek van de loods zelf open te houden met de naam Plein Loods 24. Het herdenkingsplein omvat een oplopend grasveld ter bezinning en rust, een stenen bank op de plek van de voormalige loods en een in 1999 geplaatst lichtmonument bestaande uit vijf masten. Op 28 juli 2005 is een gedenkmuur met plaquette onthuld. In 2013 is bij de oude muur van het voormalige haventerrein het Joods Kindermonument onthuld.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Politiebureau Nassaukade 1966

Politiebureau Nassaukade en sinds het begin van de jaren ’60 een kantoor van de Spaarbank Rotterdam op de hoek van de Oranjeboomstraat en de Nassaukade, 1966.

Het huis Nassau is het geslacht dat heerste over het graafschap (later hertogdom) Nassau in Duitsland en dat in 1985 in mannelijke lijn uitstierf. De vrouwelijke takken Oranje-Nassau en Nassau-Weilburg zijn de regerende vorstenhuizen van Nederland en Luxemburg. Wel bestaan er nog bastaardtakken van het geslacht in mannelijke lijn.

Het geslacht (huis) Nassau wordt genoemd naar de burcht Nassau aan de Lahn, een zijtak van de Rijn, die ten noorden van het Taunusgebergte loopt. De Lahn mondt iets ten zuiden van Koblenz uit in de Rijn. Circa vijftien kilometer stroomopwaarts, naar het oosten, ligt het plaatsje Nassau. Op die plek werd de burcht omstreeks 1120 gebouwd door de familie van Laurenburg. Walram van Laurenburg (circa 1146 – 1 februari 1198) was de eerste graaf van Nassau.

De Oranjeboomstraat heet naar bierbrouwerij ‘d’Oranjeboom’, die aan deze straat was gevestigd. De brouwerij dateert uit 1671 en is ontstaan uit de samenvoeging van de brouwerijen ‘De Dissel’ en ‘van den Oranjeboom’. De eerste was gevestigd aan de Coolvest, de laatste aan de Nieuwehaven. In 1885 werd de brouwerij van de Coolvest naar Feijenoord overgeplaatst en in 1902 werd de Naamloze Vennootschap Brouwerij d’Oranjeboom opgericht. In 1990 vertrok de brouwerij naar Breda.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia en uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Stadion Feijenoord 1937

Het pas gebouwde Stadion Feijenoord met publiek op de tribunes tijdens een wedstrijd van de club, 1937.

Al decennialang is Feyenoord de ‘bewoner’ van De Kuip. Het stadion is ontworpen door architect Van der Vlugt. Grote man achter dit idee was Leen van Zandvliet. De voorzitter van Feyenoord in de jaren 30 riep op een dag uit “Ik heb het, ik heb het!” Hij was wakker geworden uit een droom; hij schreef het idee snel op een kladblok. De vorm van het stadion, met een ‘loshangende‘ tweede ring zodat niets het uitzicht van de toeschouwers zou belemmeren, zou zijn droom tot hem zijn gekomen. Enkele maanden later werd architect Van der Vlugt uitgenodigd voor een gesprek. Een stadion met twee verdiepingen moest gerealiseerd worden. De kern van het gesprek was ‘eenvoud’, verfraaiingen kwamen er niet aan te pas.

In 1934 maakte Van Zandvliet enkele trips naar het buitenland om op zoek te gaan naar andere, soortgelijke stadions. Het Highbury van Arsenal FC maakte indruk op hem. Dat had namelijk ook sinds 1932 twee verdiepingen, hetzelfde idee als Van Zandvliet dus. Van Zandvliet vond dat de enorme toestroom van publiek tijdens wedstrijden van Feyenoord de bouw van een modern voetbalstadion met plaats voor tienduizenden toeschouwers rechtvaardigde. Hij ondernam tevens een studiereis naar Amerika en bezocht het stadion van de Boston Red Sox wat hem inspireerde om deze nieuwe inzichten van faciliteiten gecombineerd met meerdere lagen waarvanuit elk gezichtspunt de wedstrijd toch goed te zien zou zijn te verwezenlijken. Voor de financiering steunde hij op havenbaron Daniël George van Beuningen.

Eind 1934 werd er contact gezocht met Braat-constructiewerkplaatsen. Die wilde de taak op zich nemen en ging aan de slag. Een voetbalwedstrijd duurt twee keer drie kwartier. Tussendoor moet men spanning kwijt en wat kunnen eten. Zo zijn er dus zowel onder als boven toiletten tussen de stalen spanten gebouwd. Tevens moest er plaats zijn voor een vergaderruimte, een werkvloer, kleedlokalen, een hokje voor de officials en er is een politiebureau en ook nog een brandweerkazerne en het bevat ook nog eens 4 woningen. De trappen aan de buitenzijde van het stadion konden tevens als tribune dienen voor het trainingsveld.

Van Zandvliet had haast; zo gauw er een bouwtekening klaar was, gaf hij direct de opdracht om te beginnen met de bouw van het stadion. De eerste paal werd geslagen door Puck van Heel op 16 september 1935. Daarna werden er nog 578 heipalen 21 meter diep de grond ingeslagen. De bouw van het stadion werd in 1936 afgerond, maar doordat de door de gemeente beloofde infrastructuur rondom het stadion nog niet was aangelegd, stond het stadion er maandenlang onbruikbaar bij en vond de opening pas in maart 1937 plaats.

De prentbriefkaart komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Stieltjesplein 1935

Overzicht van het Stieltjesplein vanaf de spoorhefbrug, 1935. In het midden de rooms-katholieke kerk van de Martelaren van Gorkum en daarachter het Entrepotgebouw. Links de Rosestraat.

Het Stieltjesplein heet naar Thomas Joannes Stieltjes, 1819-1878, ingenieur en technisch adviseur van de Rotterdamsche Handelsvereeniging. Hij ontwierp de basculebrug over de Binnenhaven en had de leiding van de havenaanleg op Feijenoord. Het Stieltjesplein bestond reeds in 1878, doch ontving eerst later deze naam.

De Stieltjespleinkerk was de eerste R.K. parochiekerk van Rotterdam-Zuid, opgericht jaren 1880 nabij de Kop van Zuid. Geconsacreerd in 1886. Driebeukige neogotische kruisbasiliek, qua stijl verwant aan de Noordduitse baksteengotiek (veertiende eeuw). Interieur geheel uitgevoerd in schoonmetselwerk, voorzien van een zgn. alternerend stelsel van pijlers, zuilen en zesdelige gewelven. Asymmetrisch front (voorgevel), met uitgebouwd portaal, geflankeerd door een ronde doopkapel op de linker en een toren met hoge naaldspits op de rechter hoek. Kaysers ontwerp vertoonde overeenkomsten met dat van de Allerheiligste Verlosserkerk aan de Goudse Rijweg in Rotterdam en de St. Pauluskerk in Vaals uit dezelfde tijd. De parochie ging in 1940 samen met die van de O.L. Vrouw van Lourdes op het naburige Noordereiland, waarvan de kerk bij het bombardement op 14 mei 1940 werd verwoest. Als gevolg van teruglopend kerkbezoek en bouwvalligheid werd de kerk buiten gebruik gesteld en gesloopt in 1976. De parochie verhuisde nadien naar een nabijgelegen woonhuis, en is later opgeheven. Op de plaats van de kerk staat een verzorgingstehuis.

Uit Het Volk, 21 November 1913.
Een krankzinnige. Terwijl gisterochtend de organist der R.-K. kerk aan het Stieltjesplein voor het orgel zat, kwam een man op het zangkoor, die den uitdrukkelijken wensch te kennen gaf het orgel te willen bespelen. Toen hem zulks geweigerd werd, greep hij een stoeltje, waarmee hij den organist te lijf ging en vervolgens op de toetsen sloeg. De man bleek krankzinnig te zijn.

De prentbriefkaart komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam en van reliwiki.nl http://reliwiki.nl/…/Rotterdam,_Stieltjesplein_17_-_Martela…

Met medewerking van Rotterdam van toen

Putselaan 1932

Gezicht in de Putselaan vanaf de kruising met de Hillevliet, 1932.

De Putselaan dankt zijn naam aan het land van Putten Overmaze. Charlois was oorspronkelijk een deel van het land ‘Putten over die Maze’. Putten behoorde van 1361 tot 1456 aan de heren van Gaesbeek en is daarna aan de hertog van Bourgondi gekomen. Een gedeelte van de Putsebocht heette voor 1902 Tolbocht.

De benaming ‘hille’ komt in oorkonden betreffende Holland, Zeeland, Voorne en Putten in het bijzonder voor als door water omringde buitendijkse gronden. De benaming ‘hille’ komt behalve in de betekenis van hoogte en duin ook voor als eiland. Op 17 maart 1447 werden de hillen van Katendrecht door de heer van Gaesbeek en Putten aan Jacob Pot en zijn echtgenote in leen uitgegeven. Op 20 februari 1525 werden de uitergorzen, genaamd de Hille, aan de oostzijde van Charlois ‘met alle slikken, aanwassen, visscherijen, vogelarijen, jaerschot, nat ende drooge dijcken enz.’ door de uitgevers van Charlois verhuurd. Deze Hillepolder, waarvan de grondverkaveling op 23 augustus 1529 plaats vond, was 240 morgen groot en kreeg toen een sluis en een sluisvliet. De Brede Hilledijk beschermde de polder aan de Maaszijde, de Hilledijk aan de zijde van het Zwanegat, de Groene Hilledijk scheidde de Hillepolder van Karnemelksland. De twee wegen, later als Korte- en Langeweg bekend, worden eveneens in 1529 genoemd. De Langeweg heet sinds 1895 Lange Hilleweg, terwijl op de plaats van de Korteweg of Korte Hilleweg thans de Paul Krugerstraat ligt. Vroeger was er ook een Smalle Hilledijk; deze vormt thans een onderdeel van de Brede Hilledijk. Deze Smalle Hilledijk kwam in 1895 in de plaats van de Vildersteeg.

De prentbriefkaart komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Stadion Feijenoord 1962 Feijenoord N.A.C. (4-1)

Publiek in Stadion Feijenoord tijdens Feyenoord-NAC, 15 april 1962.

Uit het Vrije Volk van 16 april 1962:
Gerard Bergholz, op de rechtsbuitenplaats vervangen door de jonge Hordijk, maar na een kwartier invaller voor een door rugklachten gepijnigde Cor v.d. Gijp, heeft een groot stempel gedrukt op Feijenoord-NAC. Bergholz kwam na één kwartier het veld op en scoorde nauwelijks twintig seconden later een magnifiek doelpunt. Twintig minuten later herhaalde hij die prestatie nog eens. Omdat verder Bouwmeester en Schouten voor Feijenoord scoorden en Visschers voor NAC werd het tenslotte 4-1, een resultaat, dat de verhouding in het veld voortreffelijk weerspiegelde.

Het was een wedstrijd in grote sfeer. NAC werd bij zijn opkomst luid toegejuicht. Feijenoord kreeg een staande ovatie terwijl bij de aanvang het legioen uit volle borst het hand in hand, kameraden zong. Dat heeft de Rotterdammers, die al vijf wedstrijden in successie het zoet der overwinning niet smaakten, gesterkt. Bij vlagen was het spel ouderwets. In weken zag het legioen zijn favorieten niet in zulk een vorm.In het begin leek het daar niet op. NAC gaf fraai partij en kreeg zelfs de beste kansen, vooral via Visschers die als speerpunt van de aanval een voortreffelijke wedstrijd speelde. Pieters Graafland had met zijn schoten de allermeeste moeite, maar klaarde het.

Eerst na het uitvallen van Cor v.d. Gijp kwam er vaart in de Feijenoord-acties. Nauwelijks was Bergholz als midvoor in het veld verschenen, of Bouwmeester mikte de bal uit een corner over de handen van doelman v. d. Merwe in de doelmond. Bergholz stormde toe en kopte de bal schitterend in.

NAC kreeg daarna wel kansen, maar het was Feijenoord dat de zaken ging dicteren. Henk Schouten, grote uitblinker in de aanvalslinie, dirigeerde het aanvalskwintet met slimme acties, waar Kees Kuys c.s. geen vat op hadden. Met man en macht werd Coen Moulijn afgestopt, maar daardoor kwam er ruimte voor de andere aanvallers.

Beautie
In de 20e minuut stuitte een schot van Schouten af op een voet van een verdediger. Bouwmeester kreeg de bal voor zijn voeten en knalde zonder bedenken in (2—0). Fraaier nog was het derde doelpunt, dat Gerard Bergholz na een halfuur op.zijn naam schreef. Hij kreeg de bal van Moulijn toegespeeld, liep langs een paar NAC-verdedigers en loste toen van zeker 25 meter volkomen onverwachts een enorme kogel, die in de uiterste bovenhoek doel trof. Een beautie! (3-0).

Het dolgelukkige Feijenoord, gesteund door een onvermoeid roepende aanhang, had hiermee de overwinning wel veilig gesteld. Kennelijk besloot men het na de rust wat kalmer aan te doen, waardoor NAC een tijdlang sterk in het offensief kon komen. Na drie minuten al leverde dat een doelpunt op, toen Visschers de bal vrij kreeg en een schot loste dat Pieters Graafland zeker zou hebben gehad, als Bennaers er niet op ongelukkige wijze een voet tussen had gezet. De bal veranderde van richting en stuiterde de hoek in (3-1).

NAC bleef gevaarlijk, maar schutter Visschers kreeg geen kans; meer. Omdat de” Feijenoordaanvallen nu zonder tempo werden opgezet verzoende ieder zich al met een tamme afloop, tot in het laatste kwartier de Rotterdammers er nog even een schepje bovenop deden.

Henk Schouten gaf het alarmsein met een grandioze solorush die hem tot vlak voor v.d. Merwe bracht. Cees Kuys kon de bal nog net corner werken, maar het scheelde een haartje. Bouwmeester kreeg een beste kans, maar schoot roekeloos naast. In de 36e minuut ten slotte kon toch nog een keer het legioen overeind komen. Dat dankte het dan weer aan Bergholz, die op rechts een ren ondernam en de bal scherp voortrok. Bouwmeester knalde de bal in, tegen de benen van v.d. Merwe, Hordijk zette zijn voet ertegen, weer tegen de benen van v.d. Merwe, waarna Henk Schouten met de rust van de routinier de bal kalmpjes in de hoek legde (4-1).

De foto is gemaakt door de Fototechnische Dienst Rotterdam en komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt uit het Vrije Volk, via delpher.nl

Met medewerking van Rotterdam van toen