Aelbrechtskade 1936

Het einde van de Aelbrechtskade met de spoorbrug over de Delfshavense Schie, 1936.

De Aelbrechtskade is vernoemd naar graaf Aelbrecht van Beieren (1330-1404), graaf van Henegouwen, Holland en Zeeland, aan wie Delfshaven zijn ontstaan te danken heeft. De stad Delft ontving van Aelbrecht van Beieren op 8 september 1389 een privilege tot het graven van een kanaal tussen Overschie en de rivier de Nieuwe Maas: de Delfshavense Schie. Voor de vereniging van Delfshaven met Rotterdam in 1886 heetten de Aelbrechtskade en Aelbrechtskolk resp. Oostschiekade en Kolk. De sluis en brug werden bij besluit B&W 23 maart 1886 resp. Aelbrechtsluis en Aelbrechtsbrug genoemd.

De Spoorbrug over de Delfshavense Schie is een spoorbrug in Rotterdam in de spoorlijn Schiedam – Rotterdam.
Sinds de opening van de Oude Lijn vanaf Den Haag naar Station Rotterdam Delftsche Poort in 1847 is de Delfshavense Schie overbrugd. Inmiddels ligt op deze plaats de vierde spoorbrug.

In 1846 is begonnen met de bouw van een kraanbrug over de Delfshavense Schie. De HIJSM kocht van de gemeente Delfshaven het recht om de Schie te overbruggen. Een voorwaarde was dat de brug alleen gesloten zou worden wanneer er een trein aan kwam. De brugpijler werd in het droge gebouwd, zodat een hulpkanaal om de bouwplaats moest worden aangelegd.

Bij deze kraanbrug lagen de spoorstaven ieder op een eigen ligger, hetgeen bij het sluiten van de brug nogal eens tot problemen leidde. In 1874 kwam een locomotief in de Schie terecht waardoor het scheepvaartverkeer lange tijd gestremd was. Het treinverkeer kon pas na zeven maanden hervat worden.

1890 – 1911
In 1890 werd de kraanbrug vervangen door een dubbelsporige draaibrug. Rotterdam wilde kort hierna een havenspoorlijn bouwen naar de nieuw ontwikkelde havens op de Rechter Maasoever. De aansluiting op de drukke spoorlijn Schiedam – Rotterdam was echter een probleem. In 1903 werd daarom besloten een nieuwe, viersporige brug te bouwen. In 1908 werd de havenspoorlijn geopend.

1911 – 1994
In 1911 werd de viersporige rolbasculebrug geopend. Deze lag twee meter hoger dan de oude brug, had een doorvaartwijdte van 9,20 meter had een doorvaarthoogte van 4,30 meter. De hoofdoverspanning was 14 meter en over de 4 sporen was een seinhuis gebouwd. Dit is in 1954 afgebrand, waardoor grote problemen met het treinverkeer rond Rotterdam ontstonden. Het seinhuis hoorde bij stopplaats Beukelsdijk en is na de brand niet herbouwd.

1994 – nu
In 1994 is de huidige spoorbrug geopend, een dubbele stalen ophaalbrug met een doorvaarthoogte van 7 meter. Deze brug opent alleen nog ‘s nachts, zodat het treinverkeer overdag geen hinder van de scheepvaart ondervindt. Deze brug is ontworpen door spoorwegarchitect ir. J. Bak en kreeg in 1990 de Nationale Staalprijs in de categorie Bruggen en Viaducten.

De fotograaf is Francois Henry van Dijk en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen