Category Archives: Kralingen

Golfclub en golfbaan Kralingen, 1953

Golfclub en golfbaan Kralingen.

Rotterdam voltooit rond 1930 de Waalhaven, de grootste gegraven haven ter wereld. De vrijgekomen grond dient om het drassige gebied naast de Kralingse Plas op te hogen en er een bos te planten als recreatiegebied voor het toenemende aantal Rotterdammmers. Aan de rand van het Kralingse Bos komt Nederlands negende golfbaan.

Een rij bomen aan de oostzijde bakent de stadsgrens af; daarachter loopt de spoorlijn van het Maasstation (bij het huidige Havenziekenhuis) naar Gouda. Achter deze spoorlijn zijn er alleen sloten, kassen, tuinderijen, weilanden, koeien en enkele boerderijen. Op 15 december 1932 werd de oprichtingsvergadering gehouden in de Bovenzaal van de “Groote Sociëteit Amicitia” te Rotterdam. De belangrijkste initiatiefnemers waren de heren Mr A. Dirkzwager, E. Chabot, A Goossens, C. Kolff en Mr J.J. Krantz. Zij waren ook degenen die het eerste Bestuur vormden onder het voorzitterschap van Mr Dirkzwager. Na enige gesprekken met de Directie der Staatsspoorwegen te Utrecht bleek, dat deze bereid was het terrein “gelegen tusschen het Kralingen Hout en de Ceintuurbaan te Rotterdam, aan de op te richten Vereeniging te verhuren voor een termijn van 20 jaren tegen een jaarlijkschen huurprijs van fl. 1.000,-“. De Vereeniging ‘De Rotterdamsche Golfclub’ werd kort daarna opgericht. Tijdens de Algemeene Vergadering van 27 maart 1933 wordt het Bestuur gemachtigd ‘tot den bouw van het Clubhuis, volgens door hetzelfde goed te keuren plannen, over te gaan’. Met de bouw van het clubhuis werd in juli begonnen. Het ontwerp is van Brinkman & Van der Vlugt en de aannemer is Gebr. van der Merwe uit Dordrecht. In september 1933 is het clubhuis klaar en wordt vervolgens op 1 oktober van dat jaar door burgemeester Drooglever Fortuyn geopend.

In april 1945 werd het clubhuis bezet en werden er palen in de golfbaan geslagen om zodoende landingen door de geallieerden te verhinderen. Na de bevrijding moesten deze palen uit de baan worden gehaald om weer te kunnen spelen. Na rijp beraad en lang overleg werd besloten de palen voor de ene helft aan een Rooms-Katholieke instelling te geven om op te stoken en de andere helft aan een Protestantse.

De huidige golfbaan in Kralingen werd in het begin van de dertiger jaren aangelegd door H. Copijnen & Zoonen. In 1962 werd na opheffing van de spoorlijn de huidige Boszoom aangelegd en moeten verschillende holes worden verplaatst of opnieuw worden ingericht. Het architectenbureau C.K. Cotton werd daarbij ingeschakeld. Zo werd de fairway van de 1e hole aangepast en kwam er een nieuw green, de tees en green van de 2de hole worden gewijzigd en hole 5 wordt ingekort met een provisorische, tijdelijke green. In 1968 werd het terrein achter de 5de green onteigend en in 1976 wordt de dwarssloot op hole 5 gegraven.

De foto’s en informatie over de Golfbaan Kralingen komen uit de archieven van Golfclub en Golfbaan Kralingen.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De Waterloostraat,1950

 

Deze straat werd aangelegd in 1865, toen het halve eeuwfeest van de slag bij Waterloo werd gevierd. In juni van dat jaar wordt de naam voor het eerst vermeld. Ze is door de bouwondernemer gegeven.

De Slag bij Waterloo was een veldslag bij Waterloo, een plaatsje destijds gelegen in de Zuidelijke Nederlanden, tegenwoordig in België. Napoleon Bonaparte werd hier op 18 juni 1815 definitief verslagen door een coalitie van enerzijds Britse, Nederlandse en Hannoverse eenheden onder opperbevel van de hertog van Wellington en anderzijds een Pruisisch leger onder commando van maarschalk Gebhard Leberecht von Blücher. De 19e-eeuwse Britse historicus Edward Creasy rekende de Slag bij Waterloo onder de vijftien meest beslissende veldslagen in de wereldgeschiedenis.

Na in 1814 verbannen te zijn naar Elba, keerde Napoleon in maart 1815 naar Frankrijk terug. Hij installeerde zich daar opnieuw als keizer van Frankrijk. Zijn oude vijanden konden dat niet aanvaarden en vormden de Zevende Coalitie om hem weer te verjagen. Engeland en Pruisen trokken grote legers samen in de zuidelijke Nederlanden om Frankrijk op 1 juli 1815 binnen te vallen. Napoleon besloot ze voor te zijn en trok op 14 juni de grens van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden over bij Charleroi. De beslissende slag vond plaats bij Waterloo.

De foto is gemaakt door de Fototechnische Dienst Rotterdam en komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De opening van de wielerbaan aan de Kralingseweg, 1923

De opening van de wielerbaan aan de Kralingseweg, juli 1923. Jaap Meyer aan de start voor de 1 kilometerrace in 4 ronden.

Uit Het Vaderland van 17 maart 1923:
Eindelijk zal dan ook Rotterdam weer een wielerbaan krijgen, nadat ze het er ongeveer 15 jaar lang zonder gedaan heeft. En wie weet vandaag op den dag nog, dat er destijds een miniatuurbaantje op Essenburg stond, waarop het rijden inderdaad levensgevaarlijk was? Maar nu krijgt Rotterdam een moderne wielerbaan; de bekende vereeniging de pedaalridders heeft er den eersten stoot toe gegeven. De ardhitecten J. de Ruyter en A. de Graaf hebben reeds lang met het plan rondgeloopen om een wielerbaan in Rotterdam te bouwen, doch zij waren er tot dusver nimmer in geslaagd hun plannen een meer vasteren vorm te geven. Nu dezer dagen de N. V. het Rotterdamsch Sportpark is gesticht, wordt hun de gelegenheid gegeven hun plannen te verwezenlijken. Zij hebben verschillende buitenlandse banen bezocht, goed gelet op de fouten, welke de meeste aankleven, zoodat men mag veronderstellen, dat zij een baan zullen bouwen, die aan de hoogste eischen beantwoordt.

Gistermiddag heeft de heer de Graaf aan de band van verschillende tekeningen ons het een en ander over de toekomstige baan verteld. De gebroeders van der Wiel hopen het klaar te spelen de baan in drie maanden tijd te bouwen, zoodat 1 juli de openingswedstrijden zouden kunnen plaatsvinden. De baan, die geheel uit hout wordt opgetrokken, zal komen te liggen op een stuk grond aan de Kralingsche Weg In de onmiddellijke nabijheid van de Ceintuurbaan. De baan zelf krijgt een lengte van 250 Meter, terwijl de breedte in de rechte einden 6, bij den finish en in de bochten 7 Meter zal bedragen. Daar de houten latten in de lengte gelegd worden, zal men een baan krijgen die buitengewoon snel is.

Er komt een tribune, waaronder de boxen voor de rennen- zullen worden Ingericht, die een lengte heeft van 45 Meter en aan 500 bezoekers plaats zal kunnen bieden.

De foto komt uit de fotocollectie van het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt via delpher.nl uit Het Vaderland van 17 maart 1923.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De Wollefoppenstraat, 1952

De Wollefoppenstraat verwijst naar het vroegere ambacht en de polder Wollefoppen. In 1297 is al sprake van 14 morgen land in Wolffhoep. Daarnaast komt later ook Wolfhoppen voor. Daar in de oudste bronnen zowel Wolf als Foppe als voornamen voorkomen, kan worden aangenomen dat een Wolf Foppen één van de oudste eigenaars en misschien wel de bedijker van dit land was. De Wollefoppenweg en het Wollefoppenpark liggen in de voormalige polder.

De foto is gemaakt door de Dienst Gemeentewerken en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Weteringstraat, 1908

De Weteringstraat nabij de Lusthofstraat, in de richting van de Gasfabriek, 1908-1912.

Zowel de Groene Wetering als de Weteringstraat liepen langs de inmiddels grotendeels gedempte Groene Wetering of Middelwatering. De wetering liep oorspronkelijk vanaf de Vliet (Vlietlaan) dwars door de groene weilanden in de Polder Kralingen. Reeds in 1612 wordt de wetering in de transportregisters van Kralingen vermeld. De Weteringbrug ligt bij de Laan van Woudestein over een nog bestaand gedeelte van de wetering.

De Lusthofstraat ontleent haar naam aan de vroegere buitenplaats Lusthof. Ze lag ten oosten van de Adamshoflaan aan de Beneden-Oostzeedijk en strekte zich uit tot aan de Groene Wetering. Deze grote buitenplaats komt reeds voor in de 18de eeuw.

De fotograaf is Henri Berssenbrugge en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De Oudedijk, 1926

De Oudedijk nabij het kruispunt met de Voorschoterlaan en de Rozenburglaan, 13 april 1926.

De Oudedijk is het deel van de zeedijk, welke in de 12de eeuw is aangelegd. De Oudedijk sluit aan de oostzijde aan op de ‘s-Gravenweg en vroeger aan de noordzijde op de Crooswijkseweg. De Oudedijk verbond Kralingen met Rotterdam, waarmee de ouderdom van het gezegde ‘zo oud als de weg naar Kralingen’ wordt weergegeven.

De Voorschoterlaan is vernoemd naar het geslacht Voorschoten, waaruitde eerste ambachtsheren van Kralingen zijn voortgekomen. De Voorschoterlaan heette van 1884 tot 1897 Avenue Prins Alexander, de Voorschoterstraat heette van 1895 tot 1965 Concordiastraat.

De Rozenburglaan ontleent zijn naam aan de buitenplaats Rozenburg aan de Oudedijk, die in 1895 door de gemeente Rotterdam werd aangekocht. Het terrein van de vroegere buitenplaats werd bij raadsbesluit van 9 maart 1911 tot openbaar park en voor villabouw bestemd. In het park lag tot 1950 de Rozenburgbrug. Van 1895 tot 1900 trof men hier ook het Rozenburgerpad aan, voor die tijd bekend als Vriendenlaan. Voor het bombardement in mei 1940 liep van de Lusthofstraat naar de Oudedijk ook een Rozenburgstraat.

De foto is gemaakt door de Fototechnische Dienst Rotterdam en komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De Oosterkade, 1912

De Oosterkade met op de achtergrond de Maasbruggen, 1912.

De Oosterkade aan de voet van de Maasboulevard ligt in het oostelijk stadsdeel. De oude Oosterkade lag achter de huizen aan de zuidzijde van het Haringvliet ten oosten van de Oudehaven. Ze werd aangelegd tussen 1856 en 1858. Eigenlijk was de Oosterkade een gevolg van een niet uitgevoerd plan inzake de aanleg van de Rhijnspoorweg. Deze zou aanvankelijk lopen tot de Oudehaven. Op het aan te plempen terrein achter de huizen van het Haringvliet zou een station worden gebouwd. De stad stond daarbij in 1847 aan de Rhijnspoorwegmaatschappij de Oude Hoofdpoort met gebouwen, het Oudehoofdplein met de daaraan gelegen huizen alsmede een weggedeelte langs de slikken van het Bosland af. In 1856 veranderden de plannen en werd het Maasstation oostelijker gebouwd.

Door ruiling van grond bij de Oude Hoofdpoort en van terrein achter het Stadstimmerhuis kwam in 1860 een nieuwe regeling tot stand. De stad kreeg daarbij de beschikking over het gehele aangeplempte stuk grond en de kaderuimte aldaar. Het in mei 1940 zwaar beschadigde Maasstation werd in de jaren vijftig van de 20ste eeuw gesloopt. Op de plaats van het spoorwegcomplex en op het terrein van de Oosterkade werd de Maasboulevard aangelegd. Bij bovengenoemd besluit ontving de kade aan de voet van de Maasboulevard de naam Oosterkade.

De fotograaf is Henri Berssenbrugge en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Een mosselenverkoopster bij de Oostpoort, aan het Oostplein, 1908

De Oostpoort in Rotterdam was een stadspoort die gelegen was ter hoogte van het huidige Oostplein.
Van de oudste Oostpoort is geen precies bouwjaar bekend. Waarschijnlijk is deze rond 1358 gebouwd. In 1563 is de Oostpoort door een grote brand getroffen. De Oostpoort werd toen hersteld. Op 9 april 1572 trok de Spaanse stadhouder Bossu via de Oostpoort de stad binnen en richtte er een bloedbad aan (zie Bestorming van Rotterdam (1572). Een tiental Rotterdammers vonden de dood waaronder Burgemeester Roos en Zwart Jan. In 1574 stortte de Oostpoort in.

In 1613 werd een nieuwe Oostpoort gebouwd die in 1836 werd gesloopt. De restanten van de poort werden in 1912 afgebroken.

De gevelsteen uit de poort van 1613 die herinnert aan de inval van Bossu is bewaard gebleven en ingemetseld in het filiaal van de Amsterdamse bank (nu ABN-AMRO) aan het Oostplein. Hier ligt ook het metrostation Oostplein.

Het Oostplein ligt nabij de plaats waar de vroegere Oostpoort stond. Er zijn verschillende poorten van deze naam geweest. De oudste poort moet kort na 1358 zijn gebouwd. De laatste Oostpoort werd in 1836 voor afbraak verkocht. Een klein gedeelte bleef nog tot 1912 staan. De naam Oostplein werd in 1871 gebruikt voor het gedempte gedeelte van de Oostvest, ook wel Oostvestplein geheten. In 1902 werd de naam gegeven aan het plein dat ontstaan is door demping van de uit 1576 daterende kolk aan de Oostpoort.

De fotograaf is Henri Berssenbrugge en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

bouw van de Koninginnekerk aan de Boezemweg, 1907

De protestantse Koninginnekerk aan de Boezemsingel op de grens tussen de wijken Crooswijk en Kralingen in de gemeente Rotterdam werd in 1907 in gebruik genomen. Ze was genoemd naar koningin Wilhelmina.

Begin twintigste eeuw waren veel Rotterdammers naar nieuwe wijken buiten het stadscentrum verhuisd. Sommige in het centrum gelegen kerkgebouwen kampten daardoor met verminderd bezoek en werden gesloten en verkocht. De opbrengst investeerde men in nieuwe kerken in de randwijken. De Koninginnekerk werd op dergelijke wijze gerealiseerd. Bovendien ontving men een belangrijke gift van de gezusters Van Dam, die ook de Wilhelminakerk in Rotterdam-Zuid hadden gefinancierd en de bouw van het Rotterdamse Diaconessenhuis mogelijk maakten. In juli 1904 werd de eerste steen gelegd en op 1 april 1907 kon de nieuwe kerk plechtig worden ingewijd. Het ontwerp was van de architecten Barend Hooijkaas jr. en Michiel Brinkman. Het gebouw telde 1750 zitplaatsen. In de loop der jaren werd de Koninginnekerk een begrip in Rotterdam. Eind jaren zestig werd in de Rotterdamse gemeenteraad besloten het statige gebouw met zijn twee imposante torens af te breken. Dit leidde in de stad tot veel protest. Desondanks werd het godshuis gesloopt nadat er op 31 december 1971 de laatste eredienst was gehouden.

Op de plaats waar de kerk stond verrees een dertien etages hoge verzorgingsflat voor ouderen, woonzorgcentrum Hoppesteyn geheten. Hiernaast kwam in 2001 de Koninginnetoren te staan, een 78 meter hoog gebouw met 85 seniorenappartementen. De bovenste etages zijn groen gemaakt als herinnering aan de kopergroene daken op de torens van de kerk.

De fotograaf is Henri Berssenbrugge en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Avenue Concordia, 1950

De Avenue Concordia met links de Gereformeerde Kerk op de hoek van de Annastraat, 1950.

De Avenue Concordia is in 1883 aangelegd op het grondgebied van de toenmalige gemeente Kralingen, weinig later gevolgd door de parallel lopende Avenue Prins Alexander (thans de Voorschoterlaan). De nieuwe avenues moesten waardige buren zijn van de eeuwenoude Hoflaan, waarvan de naam refereert aan het Slot Honingen dat er tot in de 17e eeuw had gestaan. De transformatie van het gebied van landelijke lusthoven en weilanden tot stadswijk werd toevertrouwd aan de Bouwmaatschappij Concordia NV. In 1864 had deze ook haar naam gegeven aan het Concordiahofje in de Amsterdamse Jordaan. Deze filantropische onderneming was vernoemd naar Concordia (Latijn voor “met (één) hart”), de Romeinse godin van de eendracht.

Het grootste deel van de bebouwing bestaat uit herenhuizen in de stijl van de Hollandse neorenaissance. De zijstraten worden gekenmerkt door kleinere woningen en appartementen, oorspronkelijk bedacht voor het huispersoneel dat niet langer inwoonde. Zo kreeg de buurt een gemêleerd karakter. In de Avenue zijn de gevels binnen hun soms uitbundige vormgeving strak en geordend, de erkers, balkons en dakkapellen steeds in overeenstemming, de afwerking met zandstenen accenten en gebeeldhouwde deuren volgens een vooropgesteld plan. Halverwege bij de Lusthofstraat verraden echter enkele asymmetrische bogen en frivoliteiten in glas in lood de aantocht van de Jugendstil.

Op de hoek van de Annastraat staat de neogotische Gereformeerde Kerk uit 1888, ontworpen door J.B. Winters. Na de verwoesting van het oude postkantoor in de Vredehofstraat tijdens het bombardement van Rotterdam op 14 mei 1940 deed het gebouw dienst als postkantoor. De postvakken stonden opgesteld onder de kroonluchters. In 1981 werd het gebouw verkocht aan de Evangelische Broedergemeente, de Gereformeerden gebruiken thans het Gebouw Pro Rege aan de Oudedijk.

Door het bombardement is ook de noordzijde van de Avenue Concordia getroffen. Hier staat nu naoorlogse bebouwing.

De prentbriefkaart komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen