Tag Archives: 1968

Schiedamsedijk, 1968

Overzicht vanuit het gebouw van de GG & GD aan de Schiedamsedijk met de ingang van de metro en erachter de Leuvehaven, 1968.

De Schiedamsedijk vormt een onderdeel van Schielands Hoge Zeedijk, aangelegd in het midden van de 13de eeuw. Een strook grond langs dit gedeelte van de dijk werd in 1598 als bouwgrond uitgegeven. In oude bronnen komt de straat afwisselend voor als Hoogstraat en Schiedamsedijk. In 1610 werd dit gedeelte van de dijk bestraat. Over de Schiedamsedijk en verder over Schielands Hoge Zeedijk (de latere Westzeedijk) liep de weg naar Schiedam. Het zuidelijke gedeelte van de Schiedamsedijk heette in de 17de en de 18de eeuw ook heel vaak schotsedijk vanwege het grote aantal Schotten dat zich daar had gevestigd.

Eveneens in het laatst van de 16de eeuw werd begonnen met het graven van de stadsvest, van de Binnenweg naar het Vasteland. Eerst in 1608 werd ten westen van de vest een weg aangelegd en met bomen beplant, die de Schiedamsesingel werd genoemd. De Schiedamsesingel tussen de binnenweg en de Witte de Withstraat werd rond 1900 gedempt. Tot 1930 heette dit gedeelte Schiedamsevest. Daarna sprak men van Schiedamsesingel. De demping van het resterende gedeelte volgde in 1940. In 1949 werd de naam Schiedamsevest gegeven aan de Schiedamsesingel tussen Binnenweg en Witte de Withstraat alsmede aan de in het verlengde aangelegde weg in zuidelijke richting. Het gedeelte tussen de Binnenweg en Westblaak is thans een deel van de Coolsingel

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Pelgrimsvaderkerk aan de Aelbrechtskolk, 1968

Avondfoto van de Pelgrimsvaderkerk aan de Aelbrechtskolk, 1968-1969 (geschat).

De Oude of Pelgrimvaderskerk aan de Aelbrechtskolk 20 is een kerk in historisch Delfshaven. Het exterieur heeft een karakteristieke voorgevel in régencestijl (1761) en klokkentorentje.

De kerk is als Sint-Antoniuskapel gebouwd in 1417 en maakte deel uit van de parochie Schoonderloo. In 1574 is de kerk in protestantse handen terechtgekomen.

De Oude of Pelgrimvaderskerk dankt haar internationale bekendheid aan de Pelgrimvaders. In 1620 hebben de Pilgrim Fathers hier hun laatste dienst in Nederland gehouden voor zij naar Amerika vertrokken. In de Verenigde Staten is de kerk daarom ook bekend onder de naam ‘Pilgrim Father Church’.

In 1761 is de kerk ingrijpend verbouwd. De kerk kreeg zijn huidige voorgevel en werd ook 3,5 meter verhoogd. De kerk is in 1958 gerestaureerd. Na aankoop door de Stichting Oude Hollandse Kerken is de kerk in de laatste jaren van de vorige eeuw (afronding in 1998) gerestaureerd. Ook het Witte-orgel is toen hersteld.

De belangrijkste bijzonderheden van de Oude Kerk zijn naast het orgel een 44 klokken tellend carillon, de rijk versierde preekstoel uit de 18de eeuw, het doophek, de glas-in-loodramen en de in oude stijl herstelde tuin.

De belangrijkste gebruiker van de Oude of Pelgrimvaderskerk is nog steeds de Hervormde Gemeente Delfshaven. Naast de kerkelijke activiteiten wordt de Oude of Pelgrimvaderskerk verhuurd voor concerten, lezingen, trouwerijen en exposities.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

West-Kruiskade met de rk Sint Josephkerk, 1968

De West-Kruiskade bij de Sint-Mariastraat met de rk Sint Josephkerk, 1968.

De Sint Jopsehkerk was een Neogotische kerk. In 1928 is deze kerk voorzien van een nieuwe voorgevel met een toren, naar ontwerp van H.C.M. van Beers. In het kader van een meer oecumenisch en economisch gebruik van kerkgebouwen is eind jaren 1960 van restauratie van deze kerk afgezien. In 1968 is dit kerkgebouw door de St. Jozefparochie buiten gebruik gesteld.

De parochie is toen mede gebruik gaan maken van de verderop gelegen Oud-Katholieke Paradijskerk aan de Nieuwe Binnenweg. De verlaten St. Jozefkerk is daarna, eind jaren 1960 – begin jaren 1970, nog enkele jaren in gebruik geweest als winkelruimte. Uiteindelijk is deze kerk gesloopt begin 1974.

De Sint Jozefparochie/-gemeenschap heeft van 1968 tot 2015 gebruik gemaakt van de Paradijskerk.

De Kruiskade komt reeds in 1506 onder deze naam voor. Het was toen nog maar een voetpad. Dit pad werd in de eerste helft van de 19de eeuw door de Rotterdamsche Werkvereeniging verbreed en tot een schelpweg gemaakt. In 1853 werd de weg door de stad overgenomen en bestraat. In 1401 werd ze de ‘Ka tot Rotterdam in Cool’ genoemd. De oudste kaart waarop de Kruiskade voorkomt dateert uit 1540. Hierop wordt het verlengde van deze kade in westelijke richting tot aan de Delfshavense Schie ‘doorgeghraven oude ka’ genoemd. De kade moet ouder zijn dan 1389, het jaar waarin toestemming werd verleend om deze Schie te graven. De Kruiskade en haar verlengingen (West-Kruiskade, Middellandstraat en Vierambachtsstraat) vormden de zuiddijk van de ambachten Blommersdijk en Beukelsdijk.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van reliwiki.nl en uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Lambertusstraat, 1968

De Lambertusstraat ter hoogte van de Oudedijk, 1968.

Deze straat is vernoemd naar Sint Lambertus, schutspatroon van Kralingen. De naam van de straat komt sinds 1874 voor. Het R.K. Parochiaal Kerkbestuur van de H. Lambertus kreeg in 1875 vergunning om op de hoek van de Hoflaan en de Oostzeedijk een nieuwe kerk en pastorie te stichten. De kerk werd op 26 juni 1878 ingewijd.

De Oudedijk is een deel van de zeedijk, welke in de 12de eeuw is aangelegd. De Oudedijk sluit aan de oostzijde aan op de ‘s-Gravenweg en vroeger aan de noordzijde op de Crooswijkseweg. De Oudedijk verbond Kralingen met Rotterdam, waarmee de ouderdom van het gezegde ‘zo oud als de weg naar Kralingen’ wordt weergegeven.

De foto komt uit de fotocollectie van het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Kanovijver Oldegaarde, 1968

Veel badende jeugd in de kanovijver aan de Oldegaarde, juni 1968.

Het Zuiderpark is een stadspark in de Rotterdamse deelgemeente Charlois. Het park is gelegen tussen de vooroorlogse wijk Carnisse en de naoorlogse wijken Zuidwijk en Pendrecht. Het park werd vanaf 1952 aangelegd als gebruikspark en niet als sierpark. Het park telt meerdere volkstuincomplexen en biedt plaats aan diverse Rotterdamse voetbalverenigingen. Ook zijn er in de loop der jaren diverse openlucht popfestivals gehouden.

In 2006 is het park sterk gerenoveerd. Een aantal volkstuinen en veel bomen moesten hierbij worden opgeofferd. Er zijn veel nieuwe waterpartijen aangelegd ook ten behoeve van extra waterbergingscapaciteit.

Aan de noordzijde van het Zuiderpark bevindt zich Ahoy Rotterdam, waar beurzen, popconcerten en sport-evenementen worden gehouden.

De straatnaam Oldegaarde is ontleend aan een Havezate (versterkt huis/burcht) in de gemeente Dwingeloo. De eigenlijke naam is Oldengaerde.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia en uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Auto-, fiets-, voetgangers- en tramtunnel Lombardijen, 1968

Wethouder J. Reehorst (rechts) opent de 4-baans auto-, fiets-, voetgangers- en tramtunnel met halteperrons in de Spinozaweg onder de spoorbaan Rotterdam – Dordrecht met het in aanleg zijnde Station Lombardijen, 15 juli 1968.

Station Rotterdam Lombardijen is een station gelegen tussen de Rotterdamse wijken Lombardijen en Groot-IJsselmonde. Het station ligt aan de spoorlijn Rotterdam Centraal – Dordrecht.

Op 1 juni 1964 werd de halte Lombardijen geopend. Deze halte bestond uit houten perrons en een keet voor de kaartverkoop. Op 12 september 1968 werd een nieuw station geopend. Onder de perrons, in de middenberm van de Spinozaweg, kwam een halte van tramlijn 2 naar IJsselmonde en tramlijn 12; deze was met een trap direct bereikbaar vanaf de perrons. Deze halte is inmiddels niet meer in gebruik; de trappen zijn nog wel aanwezig, maar afgesloten. In 1996 werd het huidige stationscomplex geopend.

Baruch Spinoza (Latijn: Benedictus de Spinoza; Portugees: Bento de Espinosa of d’Espinosa; Hebreeuws: ברוך שפינוזה; Amsterdam, 24 november 1632 – Den Haag, 21 februari 1677), was een Nederlands filosoof, wiskundige, politiek denker en lenzenslijper uit de vroege Verlichting. Hij was van Sefardisch-Joodse afkomst. Zijn levensmotto was Caute (behoedzaam). Tijdgenoten omschreven Spinoza als een zachtmoedig, rustig en bescheiden mens. Onder de natuurfilosofen is hij een radicaal die elke vorm van Openbaring of profetie ontkende en geen verklaring accepteerde dan die gebaseerd op de rede. Hij stelde dat de Bijbelse profeten gewone mensen waren met een verbeeldingskracht die niet namens God spraken. In zijn filosofie speelde theologie geen rol. Hij stelde dat God en natuur hetzelfde zijn en dat inzicht in de natuur de kennis van het goddelijke verhoogt

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Dorus-theater, 1968

Veel mensen voor de ingang van het Dorus-theater, 1968 (geschat). Op de voorgrond het standbeeld van Koos Speenhoff.

Een programma voor alle Rotterdammers. Dat brengt Dorus en zijn jong talent in zijn zaal aan het Doruspleintje naast de Rotterdamse Schouwburg. Een programma waar iedereen twee uur lang volop plezier aan kan beleven. Zonder onderbreking kabbelen de amusementsgolfjes de sfeervolle zaal in, soms cabaretesk, dan weer zuiver muzikaal. Er zijn vele meezingertjes bij en de zaal, zo blijkt elke keer weer, weet dan van wanten. Maar ook bij de praatstukjes van Dorus is wel duidelijk dat de Maasstedelingen „meesmoezers” zijn, zoals Tom Manders zed. En vooral hij weet de sfeer op bijzondere wijze te maken. Meestal door het publiek er direct in te betrekken. Hij maakt een geintje over een man die sigaren rookt, zegt dat hij ze zelf ook graag krijgt en de man is zo goed niet of hij staat er een af. Dorus bekijkt het kleine sigaartje en vraagt: „Ik zou wel eens willen weten wat je met z’n ouders gedaan hebt?”

En wat hem aan Rotterdam bindt, blijkt een vrouw te zijn. „Ik heb al dertig jaar een verhouding met een hele aardige weduwe,” merkt hij op. Een reclamemopje, want hy draait even later een zware weduwe. ‘En met de metro weet hij ook op bijzonder fijne manier de spot te drijven. De tien jeugdige Zuidhollanders die op de planken verschijnen, hebben veel eenvoudige scènes met nogal wat pantomime erin. Vooral het mondharmonikanummertje is aardig. Lidia Oosthoek (uit Rotterdam) en Diny Paerels (Schiedam) maakten een goede indruk, aan het optreden van de overigen zal nog plankenkoorts en onwennigheid kleven. Maar wat dat betreft: met het aantal optredens zal ook dat wel slijten.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt uit het Vrije Volk van 26 juni 1967 via delpher.nl

Met medewerking van Rotterdam van toen

Weteringstraat, 1968

Gezicht in de Weteringstraat ter hoogte van de Plantageweg, 1938.

Zowel de Groene Wetering als de Weteringstraat liepen langs de inmiddels grotendeels gedempte Groene Wetering of Middelwatering. De wetering liep oorspronkelijk vanaf de Vliet (Vlietlaan) dwars door de groene weilanden in de Polder Kralingen. Reeds in 1612 wordt de wetering in de transportregisters van Kralingen vermeld. De Weteringbrug ligt bij de Laan van Woudestein over een nog bestaand gedeelte van de wetering.

De Plantageweg is vernoemd naar de Nieuwe Plantage, die tussen 1844 en 1848 werd aangelegd door de Rotterdamsche Werkvereeniging. Het werk werd uitgevoerd naar het plan van tuinarchitect J.D. Zocher. De Nieuwe Plantage liep van de Oostzeedijk naar de Oudedijk. Het grootste gedeelte van dit park werd bij het bombardement in 1940 verwoest, evenals een gedeelte van de Plantagestraat en de Plantageweg. De Plantagestraat is later verlengd over het terrein van het park. Van de vroegere Plantageweg draagt alleen het gedeelte tussen de Oudedijk en de Weteringstraat nog de oude naam. Het meest zuidelijke deel heet thans Dr. Zamenhofstraat.

De prentbriefkaart komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Een metrotrein komt uit de metrotunnel, Parallelweg 1968

Een metrotrein komt uit de metrotunnel onder de Nieuwe Maas en rijdt ter hoogte van de Parallelweg richting station Rijnhaven, 1968 (geschat).

De eerste metrolijn, Noord-Zuidlijn genoemd, was tevens de eerste van Nederland, en bij de opening een van de kortste metrolijnen ter wereld: slechts 5,9 kilometer tussen het station Rotterdam Centraal en het winkelcentrum Zuidplein op de linker Maasoever. Op 9 februari 1968 openden prinses Beatrix en prins Claus in het bijzijn van toenmalig burgemeester Wim Thomassen en RET-directeur drs. C.G. van Leeuwen de metrolijn op het Centraal Station met een rit naar Zuidplein. Met de bouw van de lijn, die ruim zeven jaar duurde, was een bedrag van 170 miljoen gulden (ruim 77 miljoen euro) gemoeid, plus twintig miljoen gulden (negen miljoen euro) aan bijkomende werken. Om de Rotterdammers kennis te laten maken met dit nieuwe vervoermiddel, mocht iedere inwoner eenmaal een gratis ritje maken met de metro. De Rotterdamse metro had zijn eerste grote presentatie aan het publiek al in 1960 op de Floriade in de vorm van een 38 meter “bewegende” maquette met modeltreinen.

Het belangrijkste kunstwerk was de tunnel onder de Nieuwe Maas. Deze tunnel (de tweede ondertunneling van de Maas na de Maastunnel voor het auto-, fiets- en voetgangersverkeer) werd gebouwd door middel van geprefabriceerde tunnelstukken die werden afgezonken. Het traject van Rotterdam Centraal tot aan de Maas werd in open bouwputten gerealiseerd. Weena, Hofplein en Coolsingel waren hierdoor jarenlang onbegaanbaar.

Het gedeelte van de eerste lijn loopt door Rotterdam-Zuid geheel bovengronds over een viaduct. De stroomvoorziening met een elektrische spanning van 750 Volt gelijkstroom geschiedt via een derde rail-systeem.

In 1970, twee jaar na de opening, werd de lijn over het viaduct verlengd van Zuidplein tot Slinge. In 1974 werd de lijn doorgetrokken van Slinge via de voorsteden Rhoon en Poortugaal naar Zalmplaat in Hoogvliet, waarmee de lengte in één klap bijna verdubbelde.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

 

Oudedijk, 1968

De Oudedijk, gezien vanaf de ‘s-Gravenweg met rechts de Kortekade, 1968.

De Oudedijk is een deel van de zeedijk, welke in de 12de eeuw is aangelegd. De Oudedijk sluit aan de oostzijde aan op de ‘s-Gravenweg en vroeger aan de noordzijde op de Crooswijkseweg. De Oudedijk verbond Kralingen met Rotterdam, waarmee de ouderdom van het gezegde ‘zo oud als de weg naar Kralingen’ wordt weergegeven.

De ‘s-Gravenweg was de oude zeedijk, die al in 1383 onder deze naam voorkomt. Deze sluit in het westen aan op de Oudedijk in Kralingen. De naam duidt er op dat deze weg of dijk door één van de Hollandse graven is aangelegd. Nadat Kralingen in 1895 door Rotterdam was geannexeerd, hebben B&W de naam overgenomen. De andere straten liggen in de omgeving van de ‘s-Gravenweg en hebben daaraan hun naam te danken.

De Kortekade dankt haar naam aan haar lengte. Ze was oorspronkelijk de dijk die ten oosten van de Noordplas (nu Kralingseplas) lag. Aan de westzijde van deze plas lag een dijk die de naam Langekade droeg. Beide kaden komen voor op de kaart van Schieland van de kaartmeester Floris Balthazarsz. (1611).

De foto komt uit de fotocollectie van het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen