Tag Archives: 1968

Het invaren van de tweede Van Brienenoordbrug, 1989

Het plan voor de Van Brienenoordbrug dateerde al uit de vroege jaren dertig. Tijdens de regering van minister-president Colijn werd een rijkswegenplan uitgewerkt waarbij ten oosten van Rotterdam een brug over de rivier zou komen. Het geld dat hiervoor gereserveerd was, werd echter voor de Maastunnel gebruikt. Na de oorlog werd pas weer in 1959 nagedacht over de Ruit van Rotterdam. Het bouwrijp maken van de grond nam een aanvang voor of in 1961. Rond 1962 stelde de gemeenteraad de naam van de brug vast. De Van Brienenoordbrug dankt zijn naam aan het onderliggende Eiland van Brienenoord, het oord van A.W. baron van Brienen.

De brug is in zijn geheel ter plaatse gebouwd. Om de boog te kunnen bouwen werden tijdelijk twee hulppijlers in het water gebouwd. De kenmerkende diagonale kabels waar het wegdek aan is opgehangen, geven de constructie een grote vormvastheid. Dit bleek mogelijk door de bijzondere verhoudingen van de boogvorm. Het ontwerp van ir. W.J. van der Eb van Rijkswaterstaat was voor zijn tijd revolutionair slank en transparant, en heeft later vele gebouwde bruggen geïnspireerd. De technisch tekenaar die het ontwerp van ingenieur Van der Eb heeft uitgewerkt was de heer C. Verkade.

De Van Brienenoordbrug werd door koningin Juliana feestelijk opengesteld voor verkeer op 1 februari 1965. Ook minister Jan van Aartsen was daarbij aanwezig.

De brug vormt de derde vaste oeververbinding na de opening van de Willemsbrug in het centrum van de stad in 1878 en de nog westelijker gelegen Maastunnel in 1942. In het zuiden sloot de nieuwe weg door middel van een groot verkeersplein bij IJsselmonde aan op de bestaande rijksweg 16 van de oude Stadionweg naar Dordrecht. Aan de noordkant hield het traject eerst op bij het Kralingseplein (bij het tegenwoordige Rivium).

Al snel bleek de capaciteit van de brug ontoereikend. In 1986 werd dan ook begonnen met een grootschalig project dat voorzag in een verdubbeling van de Van Brienenoordbrug en de toeleidende wegen. Om het scheepvaartverkeer zo min mogelijk te hinderen werd deze tweede boog niet ter plaatse gebouwd, maar in Zwijndrecht. In 1989 is de nieuwe boog, met een overspanning van 287,5 meter, naar zijn definitieve plaats gevaren, op slechts 15 centimeter ten westen (stroomafwaarts) van de oude brug. Deze operatie trok enorm veel publiciteit, onder meer doordat het gevaarte alleen via de Oude Maas en de Nieuwe Waterweg de Nieuwe Maas kon bereiken. Er moest daarnaast de Spijkenisserbrug, Botlekbrug en de Koninginnebrug worden gepasseerd. De overige scheepvaart is voor die gelegenheid stilgelegd. Op 1 mei 1990 is de tweede Van Brienenoordbrug in gebruik genomen.

De fotograaf is Leendert Koote en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Nieuwbouw op de Boompjes, 1968

In het midden het gebouw van de Koninklijke Pakhoed op Boompjes 60-68, rechts het gebouw van Delta Lloyd N.V. aan de Boompjes op nr. 55-57. Op de voorgrond de Boompjeskade met rechts de provokelder De Leiperd.

Deze straat dankt zijn naam aan de dubbele rij lindenbomen die in 1615 werd geplant. In mei 1613 werden 117 erven langs de muur en de wallen tussen de Leuvehaven en de Oudehaven door de stad voor scheepswerven uitgegeven. Het eerste huis werd daar in 1614 gebouwd en in het daaropvolgende jaar werd een dubbele rij lindebomen geplant. Toen er huizen werden gebouwd is de noordelijkste rij bomen gerooid. In 1619 is de kade bestraat. Het oostelijk gedeelte van de Boompjes werd vroeger Koperroodkade genoemd naar de lading van de schepen die hier aanlegden. Ter gelegenheid van de geboorte van de zoon van Keizer Napoleon in 1811 werd de Boompjes verdoopt in Quai Napoléon of Napoleons Kaay. Deze naam is maar korte tijd van kracht geweest. De Boompjes vormen thans een onderdeel van de Maasboulevard. De lage laad- en loskade langs het water ontving de naam Boompjeskade.

Koninklijke Vopak N.V. is een wereldwijd opererende tankterminal operator gespecialiseerd in de opslag en overslag van vloeibare en gasvormige chemie- en olieproducten.

Het bedrijf is ontstaan in 1999 door de fusie van Koninklijke Pakhoed N.V. en Koninklijke Van Ommeren N.V. Pakhoed is in 1967 ontstaan uit een fusie van Pakhuismeesteren en Blauwhoed. Blauwhoed heeft een historie die zelfs teruggaat tot het jaar 1616.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Ingang van (Oude) ziekenhuis Dijkzigt,1968

Politiemensen bij de ingang van ziekenhuis Dijkzigt druk in de weer met portofoons in verband met een (vier uur durende) telefoonstoring, 28 maart 1968.

Uit het Vrije Volk van 29 maart 1968:
(Van een onzer verslaggevers)
Rijnmonds grootste ziekenhuis heeft het gisteren vier uur lang zonder telefoon moeten doen. Het Dijkzigtziekenhuis in Rotterdam heeft bijstand van de Maasstedelijke politie moeten inroepen wegens een telefoonstoring.

De in- en uitgaande lijnen waren onbruikbaar doordat bij graafwerk bij het nieuwe in aanbouw zijnde gebouw de centrale telefoonkabel doorbrak.

De politie heeft via meldkamer, portofoons en mobilofoons tussen 15.39 uur en 19.20 uur een deel van het inkomende en uitgaande telefoonverkeer kunnen regelen. In het ziekenhuis zelf moesten ordonnancediensten worden opgezet.

Degenen die door de storing geen gehoor kregen bij het ziekenhuis en de PTT (afdeling inlichtingen) belden, kregen dan ook het nummer van de centrale meldkamer op het hoofdbureau van politie in Rotterdam op. Via de meldkamer werden de berichten doorgegeven aan de politieposten in en bij het ziekenhuis. De noodregeling heeft onder meer een urgent bloedtransport vlot afgewerkt.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt via delpher.nl uit het Vrije Volk van 29 maart 1968.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Schiedamsedijk, 1968

Overzicht vanuit het gebouw van de GG & GD aan de Schiedamsedijk met de ingang van de metro en erachter de Leuvehaven, 1968.

De Schiedamsedijk vormt een onderdeel van Schielands Hoge Zeedijk, aangelegd in het midden van de 13de eeuw. Een strook grond langs dit gedeelte van de dijk werd in 1598 als bouwgrond uitgegeven. In oude bronnen komt de straat afwisselend voor als Hoogstraat en Schiedamsedijk. In 1610 werd dit gedeelte van de dijk bestraat. Over de Schiedamsedijk en verder over Schielands Hoge Zeedijk (de latere Westzeedijk) liep de weg naar Schiedam. Het zuidelijke gedeelte van de Schiedamsedijk heette in de 17de en de 18de eeuw ook heel vaak schotsedijk vanwege het grote aantal Schotten dat zich daar had gevestigd.

Eveneens in het laatst van de 16de eeuw werd begonnen met het graven van de stadsvest, van de Binnenweg naar het Vasteland. Eerst in 1608 werd ten westen van de vest een weg aangelegd en met bomen beplant, die de Schiedamsesingel werd genoemd. De Schiedamsesingel tussen de binnenweg en de Witte de Withstraat werd rond 1900 gedempt. Tot 1930 heette dit gedeelte Schiedamsevest. Daarna sprak men van Schiedamsesingel. De demping van het resterende gedeelte volgde in 1940. In 1949 werd de naam Schiedamsevest gegeven aan de Schiedamsesingel tussen Binnenweg en Witte de Withstraat alsmede aan de in het verlengde aangelegde weg in zuidelijke richting. Het gedeelte tussen de Binnenweg en Westblaak is thans een deel van de Coolsingel

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Pelgrimsvaderkerk aan de Aelbrechtskolk, 1968

Avondfoto van de Pelgrimsvaderkerk aan de Aelbrechtskolk, 1968-1969 (geschat).

De Oude of Pelgrimvaderskerk aan de Aelbrechtskolk 20 is een kerk in historisch Delfshaven. Het exterieur heeft een karakteristieke voorgevel in régencestijl (1761) en klokkentorentje.

De kerk is als Sint-Antoniuskapel gebouwd in 1417 en maakte deel uit van de parochie Schoonderloo. In 1574 is de kerk in protestantse handen terechtgekomen.

De Oude of Pelgrimvaderskerk dankt haar internationale bekendheid aan de Pelgrimvaders. In 1620 hebben de Pilgrim Fathers hier hun laatste dienst in Nederland gehouden voor zij naar Amerika vertrokken. In de Verenigde Staten is de kerk daarom ook bekend onder de naam ‘Pilgrim Father Church’.

In 1761 is de kerk ingrijpend verbouwd. De kerk kreeg zijn huidige voorgevel en werd ook 3,5 meter verhoogd. De kerk is in 1958 gerestaureerd. Na aankoop door de Stichting Oude Hollandse Kerken is de kerk in de laatste jaren van de vorige eeuw (afronding in 1998) gerestaureerd. Ook het Witte-orgel is toen hersteld.

De belangrijkste bijzonderheden van de Oude Kerk zijn naast het orgel een 44 klokken tellend carillon, de rijk versierde preekstoel uit de 18de eeuw, het doophek, de glas-in-loodramen en de in oude stijl herstelde tuin.

De belangrijkste gebruiker van de Oude of Pelgrimvaderskerk is nog steeds de Hervormde Gemeente Delfshaven. Naast de kerkelijke activiteiten wordt de Oude of Pelgrimvaderskerk verhuurd voor concerten, lezingen, trouwerijen en exposities.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

West-Kruiskade met de rk Sint Josephkerk, 1968

De West-Kruiskade bij de Sint-Mariastraat met de rk Sint Josephkerk, 1968.

De Sint Jopsehkerk was een Neogotische kerk. In 1928 is deze kerk voorzien van een nieuwe voorgevel met een toren, naar ontwerp van H.C.M. van Beers. In het kader van een meer oecumenisch en economisch gebruik van kerkgebouwen is eind jaren 1960 van restauratie van deze kerk afgezien. In 1968 is dit kerkgebouw door de St. Jozefparochie buiten gebruik gesteld.

De parochie is toen mede gebruik gaan maken van de verderop gelegen Oud-Katholieke Paradijskerk aan de Nieuwe Binnenweg. De verlaten St. Jozefkerk is daarna, eind jaren 1960 – begin jaren 1970, nog enkele jaren in gebruik geweest als winkelruimte. Uiteindelijk is deze kerk gesloopt begin 1974.

De Sint Jozefparochie/-gemeenschap heeft van 1968 tot 2015 gebruik gemaakt van de Paradijskerk.

De Kruiskade komt reeds in 1506 onder deze naam voor. Het was toen nog maar een voetpad. Dit pad werd in de eerste helft van de 19de eeuw door de Rotterdamsche Werkvereeniging verbreed en tot een schelpweg gemaakt. In 1853 werd de weg door de stad overgenomen en bestraat. In 1401 werd ze de ‘Ka tot Rotterdam in Cool’ genoemd. De oudste kaart waarop de Kruiskade voorkomt dateert uit 1540. Hierop wordt het verlengde van deze kade in westelijke richting tot aan de Delfshavense Schie ‘doorgeghraven oude ka’ genoemd. De kade moet ouder zijn dan 1389, het jaar waarin toestemming werd verleend om deze Schie te graven. De Kruiskade en haar verlengingen (West-Kruiskade, Middellandstraat en Vierambachtsstraat) vormden de zuiddijk van de ambachten Blommersdijk en Beukelsdijk.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van reliwiki.nl en uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Lambertusstraat, 1968

De Lambertusstraat ter hoogte van de Oudedijk, 1968.

Deze straat is vernoemd naar Sint Lambertus, schutspatroon van Kralingen. De naam van de straat komt sinds 1874 voor. Het R.K. Parochiaal Kerkbestuur van de H. Lambertus kreeg in 1875 vergunning om op de hoek van de Hoflaan en de Oostzeedijk een nieuwe kerk en pastorie te stichten. De kerk werd op 26 juni 1878 ingewijd.

De Oudedijk is een deel van de zeedijk, welke in de 12de eeuw is aangelegd. De Oudedijk sluit aan de oostzijde aan op de ‘s-Gravenweg en vroeger aan de noordzijde op de Crooswijkseweg. De Oudedijk verbond Kralingen met Rotterdam, waarmee de ouderdom van het gezegde ‘zo oud als de weg naar Kralingen’ wordt weergegeven.

De foto komt uit de fotocollectie van het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Kanovijver Oldegaarde, 1968

Veel badende jeugd in de kanovijver aan de Oldegaarde, juni 1968.

Het Zuiderpark is een stadspark in de Rotterdamse deelgemeente Charlois. Het park is gelegen tussen de vooroorlogse wijk Carnisse en de naoorlogse wijken Zuidwijk en Pendrecht. Het park werd vanaf 1952 aangelegd als gebruikspark en niet als sierpark. Het park telt meerdere volkstuincomplexen en biedt plaats aan diverse Rotterdamse voetbalverenigingen. Ook zijn er in de loop der jaren diverse openlucht popfestivals gehouden.

In 2006 is het park sterk gerenoveerd. Een aantal volkstuinen en veel bomen moesten hierbij worden opgeofferd. Er zijn veel nieuwe waterpartijen aangelegd ook ten behoeve van extra waterbergingscapaciteit.

Aan de noordzijde van het Zuiderpark bevindt zich Ahoy Rotterdam, waar beurzen, popconcerten en sport-evenementen worden gehouden.

De straatnaam Oldegaarde is ontleend aan een Havezate (versterkt huis/burcht) in de gemeente Dwingeloo. De eigenlijke naam is Oldengaerde.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia en uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Auto-, fiets-, voetgangers- en tramtunnel Lombardijen, 1968

Wethouder J. Reehorst (rechts) opent de 4-baans auto-, fiets-, voetgangers- en tramtunnel met halteperrons in de Spinozaweg onder de spoorbaan Rotterdam – Dordrecht met het in aanleg zijnde Station Lombardijen, 15 juli 1968.

Station Rotterdam Lombardijen is een station gelegen tussen de Rotterdamse wijken Lombardijen en Groot-IJsselmonde. Het station ligt aan de spoorlijn Rotterdam Centraal – Dordrecht.

Op 1 juni 1964 werd de halte Lombardijen geopend. Deze halte bestond uit houten perrons en een keet voor de kaartverkoop. Op 12 september 1968 werd een nieuw station geopend. Onder de perrons, in de middenberm van de Spinozaweg, kwam een halte van tramlijn 2 naar IJsselmonde en tramlijn 12; deze was met een trap direct bereikbaar vanaf de perrons. Deze halte is inmiddels niet meer in gebruik; de trappen zijn nog wel aanwezig, maar afgesloten. In 1996 werd het huidige stationscomplex geopend.

Baruch Spinoza (Latijn: Benedictus de Spinoza; Portugees: Bento de Espinosa of d’Espinosa; Hebreeuws: ברוך שפינוזה; Amsterdam, 24 november 1632 – Den Haag, 21 februari 1677), was een Nederlands filosoof, wiskundige, politiek denker en lenzenslijper uit de vroege Verlichting. Hij was van Sefardisch-Joodse afkomst. Zijn levensmotto was Caute (behoedzaam). Tijdgenoten omschreven Spinoza als een zachtmoedig, rustig en bescheiden mens. Onder de natuurfilosofen is hij een radicaal die elke vorm van Openbaring of profetie ontkende en geen verklaring accepteerde dan die gebaseerd op de rede. Hij stelde dat de Bijbelse profeten gewone mensen waren met een verbeeldingskracht die niet namens God spraken. In zijn filosofie speelde theologie geen rol. Hij stelde dat God en natuur hetzelfde zijn en dat inzicht in de natuur de kennis van het goddelijke verhoogt

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Dorus-theater, 1968

Veel mensen voor de ingang van het Dorus-theater, 1968 (geschat). Op de voorgrond het standbeeld van Koos Speenhoff.

Een programma voor alle Rotterdammers. Dat brengt Dorus en zijn jong talent in zijn zaal aan het Doruspleintje naast de Rotterdamse Schouwburg. Een programma waar iedereen twee uur lang volop plezier aan kan beleven. Zonder onderbreking kabbelen de amusementsgolfjes de sfeervolle zaal in, soms cabaretesk, dan weer zuiver muzikaal. Er zijn vele meezingertjes bij en de zaal, zo blijkt elke keer weer, weet dan van wanten. Maar ook bij de praatstukjes van Dorus is wel duidelijk dat de Maasstedelingen „meesmoezers” zijn, zoals Tom Manders zed. En vooral hij weet de sfeer op bijzondere wijze te maken. Meestal door het publiek er direct in te betrekken. Hij maakt een geintje over een man die sigaren rookt, zegt dat hij ze zelf ook graag krijgt en de man is zo goed niet of hij staat er een af. Dorus bekijkt het kleine sigaartje en vraagt: „Ik zou wel eens willen weten wat je met z’n ouders gedaan hebt?”

En wat hem aan Rotterdam bindt, blijkt een vrouw te zijn. „Ik heb al dertig jaar een verhouding met een hele aardige weduwe,” merkt hij op. Een reclamemopje, want hy draait even later een zware weduwe. ‘En met de metro weet hij ook op bijzonder fijne manier de spot te drijven. De tien jeugdige Zuidhollanders die op de planken verschijnen, hebben veel eenvoudige scènes met nogal wat pantomime erin. Vooral het mondharmonikanummertje is aardig. Lidia Oosthoek (uit Rotterdam) en Diny Paerels (Schiedam) maakten een goede indruk, aan het optreden van de overigen zal nog plankenkoorts en onwennigheid kleven. Maar wat dat betreft: met het aantal optredens zal ook dat wel slijten.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt uit het Vrije Volk van 26 juni 1967 via delpher.nl

Met medewerking van Rotterdam van toen