Tag Archives: 1969

Autobedrijf J.L. Spoormaker N.V. aan de Aristotelesstraat, 1969

Aristoteles (Grieks: Ἀριστοτέλης, Aristotélēs) (Stageira, 384 v.Chr. – Chalkis, 322 v.Chr.) was een Grieks filosoof en wetenschapper die met Socrates en Plato wordt beschouwd als een van de invloedrijkste klassieke filosofen in de westerse traditie. Hij was lid van Plato’s filosofische Akademeia en diens invloed is dan ook aanwezig in Aristoteles’ werk, hoewel Aristoteles een duidelijk van Plato afwijkende filosofische stroming vertegenwoordigt.

Aristoteles was een zoon van de befaamde arts Nicomachus, lijfarts van koning Amyntas III van Macedonië (de grootvader van Alexander de Grote). Aristoteles is vroeg wees geworden. Hij werd opgevoed door zijn oom Proxenus. Op zeventienjarige leeftijd vertrok hij naar Athene en werd als leerling opgenomen in Plato’s academie, die hij pas twintig jaar later, na Plato’s dood in 347 v.Chr., weer verliet.

Aristoteles mag gezien worden als de eerste homo universalis, omdat hij bekwaam was in de totaliteit van de toenmaals bekende wetenschappen (filosofie, psychologie, politieke en sociale wetenschappen, wiskunde en natuurwetenschappen, taal- en letterkunde, theater…), die hij systematisch en methodisch tot een in zichzelf gesloten systeem uitwerkte. Aristoteles kan zo worden beschouwd als systeemfilosoof. Hij voerde bovendien de logica en de methodologie in als manier om wetenschap en filosofie te bedrijven.

Na op enkele plaatsen als docent werkzaam geweest te zijn, werd hij in ca. 342 v.Chr. door koning Philippus II naar Macedonië ontboden om als privéleraar de opvoeding te verzorgen van diens dertienjarige zoon Alexander, later ‘Alexander de Grote’ genaamd (tot ca. 340 v.Chr.).

De foto komt uit de fotocollectie van het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Tramtunnel onder Boulevard Zuid (Beijerlandselaan-Groene Hilledijk), 1969

Opening voor genodigden van de tramtunnel onder Boulevard Zuid (Beijerlandselaan-Groene Hilledijk), 1-2 april 1969.

Uit de Tijd van 2 april 1969:
Van onze verslaggever ROTTERDAM, 2 april — Voor ruim vijf miljoen gulden is gisteren het traject van de Rotterdamse tramlijnen 2 en 12 een stap dichter bij het ideaal van de RET gekomen: een volkomen kruisingvrye trambaan. In drie jaar tijd is onder de drukke kruising Hillevliet-Randweg-Groene Hilledijk-Beijerlandselaan de tramtunnel Hillevliet aangelegd, waardoor van het totale traject van de tramlijn van bijna tien kilometer nu 77 procent volkomen kruisingvrij is. De tramlyn kan nu een vergelijking met die van de onlangs geopende lijn 5 doorstaan, want deze is voor tachtig procent kruisingvrij.

„Het is nog maar het minimum van het minumumprogramma voor deze lijn”, aldus de wethouder van openbare nutsbedrijven, de heer H. W. Jettinghoff, „maar het gaat de goede kant op.” Met opzet is in 1964 besloten eerst deze tramtunnel aan te leggen, omdat de nu vermeden kruising een van de drukste is in het gehele tracé. Mede hierdoor heeft de bouw ook betrekkelijk lang geduurd: ongeveer twee en een half jaar voor de tunnel en nog eens een jaar voor de keermuren die langs de Randweg gebouwd moesten worden om ruimte te scheppen voor de trambaan, zonder de waterloop aan te tasten. Tijdens de bouw van het project moest het verkeer op het kruispunt zonder al te veel hinder normaal doorgaan. Daarom zijn eerst op een werkeiland in het hart van de kruising de centrale tunneldelen gebouwd en leidde het verkeer hier omheen. Pas daarna kon met de aansluitende delen worden begonnen.

Met gepaste trots spreekt de RET over het tramstation Hillevliet en niet over een tramhalte. De stopplaats heeft inderdaad de allure van een station en doet sterk denken aan de metrostations, zowel door de architectuur als door de wijze waarop de rails — evenals op het viaduct van lijn 5 — direct op het beton zijn verankerd. Bij de bouw van dit tramstation is overigens zoals bij de hele aanleg van het tracé van lijn 2, rekening gehouden met een toekomstige aanschaf van breder trammateriaal, 2,60 meter in plaats van 2,30 meter breedte.

Bij de opening van de nieuwe tramtunnel is gisteren afgeweken van de traditie, die wil dat eerst genodigden het tracé bezichtigen waarna dan pas het publiek gebruik kan maken van de nieuwe baan. Ditmaal was het omgedraaid. Bij het ingaan van de dienst kon het publiek gistermorgen al direct de nieuwe tunnel en het station op hun verdiensten beoordelen. Daarna reden om tien uur de feesttrams met genodigden en de winkeliersvereniging Boulevard Zuid met. bloemen opgesierd, naar het tramstation Hillevliet.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt via delpher.nl uuit de Tijd van 2 april 1969

Met medewerking van Rotterdam van toen

Bouw van de verkeerstunnel onder het Churchillplein, 1969

Winston Leonard Spencer-Churchill (Woodstock, 30 november 1874 – Londen, 24 januari 1965) was een Brits staatsman.

Churchill diende tweemaal als premier van het Verenigd Koninkrijk, een eerste maal van 1940 tot 1945 en een tweede maal van 1951 tot 1955.

Zijn eerste ambtstermijn viel grotendeels samen met de Tweede Wereldoorlog. Het lukte hem de Britse oorlogsinspanning op peil te krijgen en de Verenigde Staten daarbij tot steun te bewegen. Churchill heeft daarmee een beslissende rol in de geallieerde overwinning gespeeld. Hij was daarbij echter ook verantwoordelijk voor controversiële oorlogshandelingen zoals het bombardement op Dresden waarbij veel burgerslachtoffers vielen.

Churchill is een van de bekendste staatslieden van de 20e eeuw. Voor zijn aantreden als premier op zijn 64e had hij al een lange en wisselvallige carrière achter de rug, waarin hij twee maal van politieke partij wisselde. In 1901 werd hij voor het eerst verkozen in het Lagerhuis en in 1910 benoemd tot minister van Binnenlandse Zaken. Als minister van Marine en als minister van Munitie was hij betrokken bij de Eerste Wereldoorlog. Later werd hij ook minister van Financiën. Daarnaast was hij een productief en succesvol schrijver en ontving hij in 1953 de Nobelprijs voor Literatuur voor zijn geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Als een van de weinige Europeanen was hij Amerikaans ere-staatsburger.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Ruteck’s Promenade-Restaurant aan de Lijnbaan, 1969

Ruteck’s Promenade-Restaurant (lunchroom en tearoom) aan de Lijnbaan, 24 juli 1969.

Uit het Nieuwsblad van het Noorden van 27 januari 1965:
ROTTERDAM SPRONG IN DE BRES VOOR BEHOUD VAN RUTECK’S Te belangrijk om te offeren aan de speculatie
(Van onze correspondent in Rotterdam) Naar wij vernemen is het voortbestaan van Ruteck’s lunchroom, tearoom en promenade-restaurant aan de Lijnbaan te Rotterdam, dat aan een zijden draad heeft gehangen, verzekerd. Zwolsman had het pand afgestoten aan de beleggingsmaatschappij Immotrade te Rotterdam. De exploitatie berustte echter nog bij de EMS, maar het zag er naar uit, dat het spoedig gedaan zou zijn met dit horecabedrijf. Er waren al aanwijzingen, dat er een kledingzaak of iets van die aard m het pand zou worden gevestigd. Dit heeft een aantal, voornamelijk Rotterdamse bedrijven en particulieren, thans voorkomen. Men acht Ruteck’s te belangrijk voor Rotterdam om het zo maar ten offer te laten vallen aan de speculatie in onroerende goederen. Er is onder de naam handel- en exploitatiemaatschappij Promenade een naamloze vennootschap opgericht, die de zo gunstig aan de Lijnbaan gelegen zaak voortzet.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt via delpher.nl uit het Nieuwsblad van het Noorden.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Schoonmaakactie Rotterdam Schoon Schip op de Lijnbaan, 1969

Op de Lijnbaan staat een van de Efteling geleende Holle Bolle Gijs in het kader van de schoonmaakactie Rotterdam Schoon Schip. Burgemeestersvrouw Thomassen-Lind, voorzitster van ‘t werkcomité Rotterdam Schoon Schip, staat voor Holle Bolle Gijs.

Buik liefst bol…
(Van een onzer verslaggevers) „Papier hier, dank u wel,” klinkt het over de Lijnbaan, als kinderen stukjes papier en ander afval in de mond van Holle Bolle Gijs stoppen. Gistermiddag had mevrouw Thomassen-Lind, voorzitster van ‘t werkcomité Rotterdam Schoon Schip, gezorgd voor de snoepjes. De kinderen zorgden er daarna wel voor dat Holle Bolle Gijs kon blijven praten.

Daarvoor had mevrouw Thomassen deze straatactie ingeluid. Het doel van de actie is de straatverontreiniging tegen te gaan, door de mensen er toe te brengen het afval op de daarvóór bestemde plaatsen te deponeren. Zo zullen gedurende deze Schoon Schip-actie op woensdag- en zaterdagmiddagen verkeersbrigadiertjes als:Schoonschippers automobilisten op de parkeerplaatsen in de omgeving vragen hun asbakjes te mogen legen, en hun een raamsticker van Schoon Schip aan te bieden.

Op de Lijnbaan knopen vrijwillige medewerksters met. belangstellende voorbijgangers een gesprekje aan om op het grote belang van het voorkomen van straatverontreiniging te wijzen. De actie zal veertien dagen duren.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt via delpher.nl uit het Vrije Volk van 7 maart 1969.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De nieuwe tramlijn 5 op het Kastanjeplein, 1969

Grote belangstelling van de Schiebroekse wijkbewoners op het Kastanjeplein voor de nieuwe tramlijn 5, 24 januari 1969.

Schiebroek, óók mistig, maar vrolijk vlaggend, heeft vanochtend van de officiële opening van de verlengde en vernieuwde tramlijn 5 een feest gemaakt, waarvan RET-directeur drs. C.G. van Leeuwen in alle oprechtheid kon zeggen, dat hij „zoiets nog nooit had meegemaakt.”

Hij had gelijk! Op het Kastanjeplein had zich om tien voor twaalf een zo grote en enthousiaste menigte, verzameld, dat de enkele honderden genodigden in de drie, met bloemen versierde feesttrams er compleet van stonden te kijken.

„We zijn tevreden,'” liet voorzitter U. Tukker van de wijkraad voor Hillegersberg-Schiebroek vanachter de microfoon weten. Dit is de lijn waarop we hebben gewacht. Het zal voor de automobilist een probleem worden wat hij straks moet doen: met zijn eigen wagen of met het openbaar vervoer naar de stad.”

De leerlingen van de vijfde klassen van de Schiebroekse scholen, aangevoerd door mevrouw Takkenbos (een dominerende sopraan), zongen een feestlied. Ook daarin kwam de vreugde over de gelijktijdige verdwijning van de verguisde buslijn 45 tot uiting;
En dan klonk het boos en zuur,
Mens, ik sta hier al een uur.
Je kan nooit die bus vertrouwen.
Dat allemaal op de wijs van „Naar de speeltuin”.

De officiële opening was begonnen in de Burgerzaal van het stadhuis, waar wethouder H. W. Jettinghoff van Openbare Nutsbedrijven en drs. Van Leeuwen het woord voerden.

Schiebroek in feeststemming; tram 5 is gearriveerd! Morgen begint hij de normale dienst.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt via delpher.nl uit het Vrije Volk van 24 januari 1969.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Het museum van Land- en Volkenkunde aan de Willemskade, 1969

Het museum van Land- en Volkenkunde aan de Willemskade op de hoek met de Veerkade in het Scheepvaartkwartier, februari 1969 (geschat).

Het museum is gehuisvest in het vroegere clubgebouw van de Koninklijke Yachtvereniging. Het gebouw stamt uit 1851 en werd in 1852 geopend door Koning Willem III. De Yachtclub ontving voorwerpen ten geschenke van Rotterdamse reders, wetenschappers en verzamelaars, en stelde die tentoon in haar gebouw. Na het overlijden in 1879 van Prins Hendrik, de voorzitter van de Yachtvereniging, werd het gebouw verkocht aan de gemeente Rotterdam en in 1885 resulteerde dit in de totstandkoming van een gemeentelijk museum: het museum voor Land- en volkenkunde, later Museum voor Volkenkunde.

De collectie van kunst- en gebruiksvoorwerpen van culturen over de hele wereld groeide min of meer ‘willekeurig’ met voorwerpen die Nederlandse missionarissen, zeelieden, militairen en kooplieden als ‘trofee’ van over de hele wereld meenamen. In verband met de groei van de collectie werd het gebouw in 1910 met een verdieping uitgebreid. Onder directeur J.W. van Nouhuys (1915-1934), die zelf als onderzoeker en expeditielid op Nieuw-Guinea actief was geweest, werd de verzameling op een wetenschappelijke wijze aangepakt. Die groeide tot circa 110.000 voorwerpen en 100.000 foto’s en dia’s.

In 2000 werd het gebouw ingrijpend verbouwd en kreeg het museum een nieuwe naam: Wereldmuseum Rotterdam. Op 15 juni 2001 volgde de benoeming van Stanley Bremer tot directeur.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Ommoordseweg, 1969

Oud en nieuw Ommoord in de sneeuw, 1969 (geschat). Op de voorgrond de Acht Zaligheden, acht arbeiderswoningen aan de Ommoordseweg 222-236.

Ommoord is een wijk in het noordwesten van het Rotterdamse stadsdeel Prins Alexander. Ommoord wordt omsloten door de autosnelweg A20 in het zuiden, de rivier de Rotte in het noorden, de wijk Zevenkamp in het oosten en het Terbregseveld in het westen. Qua oppervlakte en inwonersaantal behoort Ommoord tot de grootste wijken van Rotterdam.

Het gebied waar van af 1965 een woonwijk verrees, heeft een lange voorgeschiedenis. De naam Ommoord is waarschijnlijk ontstaan uit Ouwe Moor, = oud moeras. In 1300 is er al sprake van het Ouwemoorse Meertje.

In de eerste helft van de 19e eeuw bestond het gebied ten noordoosten van Rotterdam grotendeels uit veenplassen die door het afgraven van het veen ten behoeve van turf waren ontstaan. In 1843 werden de eerste plannen gemaakt voor droogmaking, maar het duurde tot 1859 voor er bruikbare plannen op tafel kwamen. Voordat het droogmalen begon (1867), werden eerst de ringdijken en -vaarten verstevigd of opgehoogd. In 1868 kregen de huurders van de onteigende percelen de aanzegging om het veld te ruimen. Bij het opnieuw inrichten van de drooggemaakte polder wilde men alles egaliseren en een nieuw verkavelingsplan maken. Op 26 oktober 1866 legde prins Alexander, de jongste zoon van koning Willem III en koningin Sophie van Württemberg, de eerste steen voor het stoomgemaal in Kralingse Veer, het Prins Alexander gemaal. In augustus 1869 kwam het in bedrijf en drie jaar later werden de eerste stukken drooggevallen grond verhuurd. Eind 1872 was de polder redelijk droog, maar er werd gewacht met de verkoop van gronden totdat sloten en tochten voldoende functioneerden. Het grondpeil eindigde in 1873 op ca. 6,30 meter onder zeeniveau. De grond was bestemd voor landbouw en veeteelt. Op 31 mei 1873 gaf de regering de polder de naam Prins Alexanderpolder, naar prins Alexander. Bijna honderd jaar heeft het gebied dienstgedaan als (vooral) tuinbouwgebied. Door het gebied liep een kronkelige weg, de Ommoordseweg, die Terbregge verbond met Oud Verlaat.

Vanwege de grote behoefte aan woningen in de regio Rotterdam werd in 1959 het structuurplan Rotterdam-Capelle uitgebracht, de eerste ideeën gingen uit van een nieuw te bouwen woonwijk met zo’n 50.000 woningen. De wijk Ommoord werd ontworpen in de jaren zestig van de vorige eeuw volgens een steden­bouwkundig concept van Lotte Stam-Beese en kent in het middengebied veel hoogbouw, terwijl de laagbouw aan de randen hieromheen is gesitueerd. Ommoord kenmerkt zich door veel groen en een open ruimtelijke opzet. Wethouder mr. H. Bavinck sloeg op 29 december 1965 de eerste paal voor de Kellogg ERA-flat de grond in, de start voor een wijk die uiteindelijk 12.500 woningen zou gaan tellen.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Nieuwe Binnenweg, 1969

Het nachtleven op de Nieuwe Binnenweg, februari 1969.

Al in 1454 liep door de Coolpolder een binnenweg van Rotterdam naar Schoonderloo. Ze werd Coolsche weg of Binnenweg genoemd. De Binnenweg had een afslag naar Delfshaven; het laatste gedeelte komt voor als Schoonderloosche of Delfshavensche weg of Binnenweg, maar heet na 1610 gewoonlijk Geldelooze pad. Hier vandaan liep een uitpad over een vonder of passerel naar de Ossewei en daarover naar het Lage Erf.

De bebouwing aan de Binnenweg bij Rotterdam had in de 17de eeuw de tegenwoordige Mauritsstraat bereikt; in 1706 werd dit gedeelte bestraat en met bomen beplant. Pas het graven van de Westersingel bracht hierin verandering. Ten westen daarvan op Delfshavens grondgebied kwamen toen ook straten en sinds 1852 bestaan er plannen om de Binnenweg te verbeteren en een betere verkeersweg te maken tussen Rotterdam en Delfshaven. In 1876 werd daarmee begonnen.

De oude Binnenweg bleef tot de Josephstraat bestaan, doch vandaar is zuidelijk van de bestaande Binnenweg een nieuwe verkeersweg gemaakt tot het hierboven genoemde uitpad. Dit pad werd verbeterd en verbreed tot Delfshaven. In 1888 is voor het gedeelte van de Coolsingel tot Westersingel de bijvoeging ‘oude’ verdwenen, het gedeelte van de Westersingel tot Josephstraat is, hoewel oud, behoort tot de Nieuwe Binnenweg. Het oude gedeelte, dat van de Josephstraat de polder inliep langs de tegenwoordige Schietbaanstraat, tot waar het met een hoek op de tegenwoordige Schonebergerweg uitkwam, bleef Oude Binnenweg en van die hoek tot het kerkhof te Schoonderloo, Geldelooze pad of Zwarte wegje. In 1894 waren èn deze Oude Binnenweg èn het Geldelooze pad verdwenen door de aanleg van straten.

In 1977 is de bijvoeging ‘oude’ weer in ere hersteld voor het gedeelte van de Binnenweg tussen Karel Doormanstraat en Westersingel. Het gedeelte van de weg tussen Coolsingel en Karel Doormanstraat heet sinds 1971 Binnenwegplein.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Lijn 5 op het tramviaduct aan de Schieweg, 1969

Tramrijtuig van lijn 5 op het tramviaduct aan de Schieweg ter hoogte van de Talmastraat, 16 januari 1969.

De Rotterdamse Schie is de vaart, die ten gevolge van een handvest van 9 juni 1340 werd gegraven van Overschie naar Rotterdam. Ze sloot aan op de reeds bestaande Delftse of Oude Schie, die Delft met Overschie verbond. Ter plaatse van het latere Hofplein kwam de Schie uit in de Kolk welke door de Rotte was gevormd. Vanaf dit punt ging de vaart door de stad onder de naam Delftsevaart. Deze was via een spuisluis verbonden met de Merwede (Nieuwe Maas). De Schie komt ook een enkele maal voor als Spuivaart. Langs beide zijden van de vaart werden kaden aangelegd. In het begin waren deze van weinig betekenis. De Oost-Schiekade was omstreeks 1562 nog maar een betrekkelijk smalle zomerkade. Eerst in 1741 werd deze door de stad bestraat, voor rekening van de eigenaars van de huizen aan de kade en de 1ste, 2de en 3de Schielaan. Dit waren drie laantjes die vanaf de Oost-Schiekade langs de tuinen van de buitenhuizen liepen. De West-Schiekade was breder en werd als rijweg naar Delft gebruikt. Bij een overeenkomst in 1471 werd bepaald dat het onderhoud van deze weg van de Delftse Poort tot aan het Leprooshuis voor rekening van de stad kwam. Het onderhoud van het gedeelte tot aan de Waelheul (Heulbrug) zou worden betaald door de ingelanden van de ambachten van Beukelsdijk, Cool, Schoonderloo, West-Blommersdijk en Blijdorp.

De Talmastraat herinnert aan Aritius Sybrandus Talma, 1864-1916, staatsman en theoloog, lid van de Tweede Kamer, minister van Landbouw, Nijverheid en Handel. Hij was de grondlegger van de sociale verzekeringswetgeving.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam

Met medewerking van Rotterdam van toen