Tag Archives: 1969

Schoonmaakactie Rotterdam Schoon Schip op de Lijnbaan, 1969

Op de Lijnbaan staat een van de Efteling geleende Holle Bolle Gijs in het kader van de schoonmaakactie Rotterdam Schoon Schip. Burgemeestersvrouw Thomassen-Lind, voorzitster van ‘t werkcomité Rotterdam Schoon Schip, staat voor Holle Bolle Gijs.

Buik liefst bol…
(Van een onzer verslaggevers) „Papier hier, dank u wel,” klinkt het over de Lijnbaan, als kinderen stukjes papier en ander afval in de mond van Holle Bolle Gijs stoppen. Gistermiddag had mevrouw Thomassen-Lind, voorzitster van ‘t werkcomité Rotterdam Schoon Schip, gezorgd voor de snoepjes. De kinderen zorgden er daarna wel voor dat Holle Bolle Gijs kon blijven praten.

Daarvoor had mevrouw Thomassen deze straatactie ingeluid. Het doel van de actie is de straatverontreiniging tegen te gaan, door de mensen er toe te brengen het afval op de daarvóór bestemde plaatsen te deponeren. Zo zullen gedurende deze Schoon Schip-actie op woensdag- en zaterdagmiddagen verkeersbrigadiertjes als:Schoonschippers automobilisten op de parkeerplaatsen in de omgeving vragen hun asbakjes te mogen legen, en hun een raamsticker van Schoon Schip aan te bieden.

Op de Lijnbaan knopen vrijwillige medewerksters met. belangstellende voorbijgangers een gesprekje aan om op het grote belang van het voorkomen van straatverontreiniging te wijzen. De actie zal veertien dagen duren.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt via delpher.nl uit het Vrije Volk van 7 maart 1969.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De nieuwe tramlijn 5 op het Kastanjeplein, 1969

Grote belangstelling van de Schiebroekse wijkbewoners op het Kastanjeplein voor de nieuwe tramlijn 5, 24 januari 1969.

Schiebroek, óók mistig, maar vrolijk vlaggend, heeft vanochtend van de officiële opening van de verlengde en vernieuwde tramlijn 5 een feest gemaakt, waarvan RET-directeur drs. C.G. van Leeuwen in alle oprechtheid kon zeggen, dat hij „zoiets nog nooit had meegemaakt.”

Hij had gelijk! Op het Kastanjeplein had zich om tien voor twaalf een zo grote en enthousiaste menigte, verzameld, dat de enkele honderden genodigden in de drie, met bloemen versierde feesttrams er compleet van stonden te kijken.

„We zijn tevreden,'” liet voorzitter U. Tukker van de wijkraad voor Hillegersberg-Schiebroek vanachter de microfoon weten. Dit is de lijn waarop we hebben gewacht. Het zal voor de automobilist een probleem worden wat hij straks moet doen: met zijn eigen wagen of met het openbaar vervoer naar de stad.”

De leerlingen van de vijfde klassen van de Schiebroekse scholen, aangevoerd door mevrouw Takkenbos (een dominerende sopraan), zongen een feestlied. Ook daarin kwam de vreugde over de gelijktijdige verdwijning van de verguisde buslijn 45 tot uiting;
En dan klonk het boos en zuur,
Mens, ik sta hier al een uur.
Je kan nooit die bus vertrouwen.
Dat allemaal op de wijs van „Naar de speeltuin”.

De officiële opening was begonnen in de Burgerzaal van het stadhuis, waar wethouder H. W. Jettinghoff van Openbare Nutsbedrijven en drs. Van Leeuwen het woord voerden.

Schiebroek in feeststemming; tram 5 is gearriveerd! Morgen begint hij de normale dienst.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt via delpher.nl uit het Vrije Volk van 24 januari 1969.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Het museum van Land- en Volkenkunde aan de Willemskade, 1969

Het museum van Land- en Volkenkunde aan de Willemskade op de hoek met de Veerkade in het Scheepvaartkwartier, februari 1969 (geschat).

Het museum is gehuisvest in het vroegere clubgebouw van de Koninklijke Yachtvereniging. Het gebouw stamt uit 1851 en werd in 1852 geopend door Koning Willem III. De Yachtclub ontving voorwerpen ten geschenke van Rotterdamse reders, wetenschappers en verzamelaars, en stelde die tentoon in haar gebouw. Na het overlijden in 1879 van Prins Hendrik, de voorzitter van de Yachtvereniging, werd het gebouw verkocht aan de gemeente Rotterdam en in 1885 resulteerde dit in de totstandkoming van een gemeentelijk museum: het museum voor Land- en volkenkunde, later Museum voor Volkenkunde.

De collectie van kunst- en gebruiksvoorwerpen van culturen over de hele wereld groeide min of meer ‘willekeurig’ met voorwerpen die Nederlandse missionarissen, zeelieden, militairen en kooplieden als ‘trofee’ van over de hele wereld meenamen. In verband met de groei van de collectie werd het gebouw in 1910 met een verdieping uitgebreid. Onder directeur J.W. van Nouhuys (1915-1934), die zelf als onderzoeker en expeditielid op Nieuw-Guinea actief was geweest, werd de verzameling op een wetenschappelijke wijze aangepakt. Die groeide tot circa 110.000 voorwerpen en 100.000 foto’s en dia’s.

In 2000 werd het gebouw ingrijpend verbouwd en kreeg het museum een nieuwe naam: Wereldmuseum Rotterdam. Op 15 juni 2001 volgde de benoeming van Stanley Bremer tot directeur.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Ommoordseweg, 1969

Oud en nieuw Ommoord in de sneeuw, 1969 (geschat). Op de voorgrond de Acht Zaligheden, acht arbeiderswoningen aan de Ommoordseweg 222-236.

Ommoord is een wijk in het noordwesten van het Rotterdamse stadsdeel Prins Alexander. Ommoord wordt omsloten door de autosnelweg A20 in het zuiden, de rivier de Rotte in het noorden, de wijk Zevenkamp in het oosten en het Terbregseveld in het westen. Qua oppervlakte en inwonersaantal behoort Ommoord tot de grootste wijken van Rotterdam.

Het gebied waar van af 1965 een woonwijk verrees, heeft een lange voorgeschiedenis. De naam Ommoord is waarschijnlijk ontstaan uit Ouwe Moor, = oud moeras. In 1300 is er al sprake van het Ouwemoorse Meertje.

In de eerste helft van de 19e eeuw bestond het gebied ten noordoosten van Rotterdam grotendeels uit veenplassen die door het afgraven van het veen ten behoeve van turf waren ontstaan. In 1843 werden de eerste plannen gemaakt voor droogmaking, maar het duurde tot 1859 voor er bruikbare plannen op tafel kwamen. Voordat het droogmalen begon (1867), werden eerst de ringdijken en -vaarten verstevigd of opgehoogd. In 1868 kregen de huurders van de onteigende percelen de aanzegging om het veld te ruimen. Bij het opnieuw inrichten van de drooggemaakte polder wilde men alles egaliseren en een nieuw verkavelingsplan maken. Op 26 oktober 1866 legde prins Alexander, de jongste zoon van koning Willem III en koningin Sophie van Württemberg, de eerste steen voor het stoomgemaal in Kralingse Veer, het Prins Alexander gemaal. In augustus 1869 kwam het in bedrijf en drie jaar later werden de eerste stukken drooggevallen grond verhuurd. Eind 1872 was de polder redelijk droog, maar er werd gewacht met de verkoop van gronden totdat sloten en tochten voldoende functioneerden. Het grondpeil eindigde in 1873 op ca. 6,30 meter onder zeeniveau. De grond was bestemd voor landbouw en veeteelt. Op 31 mei 1873 gaf de regering de polder de naam Prins Alexanderpolder, naar prins Alexander. Bijna honderd jaar heeft het gebied dienstgedaan als (vooral) tuinbouwgebied. Door het gebied liep een kronkelige weg, de Ommoordseweg, die Terbregge verbond met Oud Verlaat.

Vanwege de grote behoefte aan woningen in de regio Rotterdam werd in 1959 het structuurplan Rotterdam-Capelle uitgebracht, de eerste ideeën gingen uit van een nieuw te bouwen woonwijk met zo’n 50.000 woningen. De wijk Ommoord werd ontworpen in de jaren zestig van de vorige eeuw volgens een steden­bouwkundig concept van Lotte Stam-Beese en kent in het middengebied veel hoogbouw, terwijl de laagbouw aan de randen hieromheen is gesitueerd. Ommoord kenmerkt zich door veel groen en een open ruimtelijke opzet. Wethouder mr. H. Bavinck sloeg op 29 december 1965 de eerste paal voor de Kellogg ERA-flat de grond in, de start voor een wijk die uiteindelijk 12.500 woningen zou gaan tellen.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Nieuwe Binnenweg, 1969

Het nachtleven op de Nieuwe Binnenweg, februari 1969.

Al in 1454 liep door de Coolpolder een binnenweg van Rotterdam naar Schoonderloo. Ze werd Coolsche weg of Binnenweg genoemd. De Binnenweg had een afslag naar Delfshaven; het laatste gedeelte komt voor als Schoonderloosche of Delfshavensche weg of Binnenweg, maar heet na 1610 gewoonlijk Geldelooze pad. Hier vandaan liep een uitpad over een vonder of passerel naar de Ossewei en daarover naar het Lage Erf.

De bebouwing aan de Binnenweg bij Rotterdam had in de 17de eeuw de tegenwoordige Mauritsstraat bereikt; in 1706 werd dit gedeelte bestraat en met bomen beplant. Pas het graven van de Westersingel bracht hierin verandering. Ten westen daarvan op Delfshavens grondgebied kwamen toen ook straten en sinds 1852 bestaan er plannen om de Binnenweg te verbeteren en een betere verkeersweg te maken tussen Rotterdam en Delfshaven. In 1876 werd daarmee begonnen.

De oude Binnenweg bleef tot de Josephstraat bestaan, doch vandaar is zuidelijk van de bestaande Binnenweg een nieuwe verkeersweg gemaakt tot het hierboven genoemde uitpad. Dit pad werd verbeterd en verbreed tot Delfshaven. In 1888 is voor het gedeelte van de Coolsingel tot Westersingel de bijvoeging ‘oude’ verdwenen, het gedeelte van de Westersingel tot Josephstraat is, hoewel oud, behoort tot de Nieuwe Binnenweg. Het oude gedeelte, dat van de Josephstraat de polder inliep langs de tegenwoordige Schietbaanstraat, tot waar het met een hoek op de tegenwoordige Schonebergerweg uitkwam, bleef Oude Binnenweg en van die hoek tot het kerkhof te Schoonderloo, Geldelooze pad of Zwarte wegje. In 1894 waren èn deze Oude Binnenweg èn het Geldelooze pad verdwenen door de aanleg van straten.

In 1977 is de bijvoeging ‘oude’ weer in ere hersteld voor het gedeelte van de Binnenweg tussen Karel Doormanstraat en Westersingel. Het gedeelte van de weg tussen Coolsingel en Karel Doormanstraat heet sinds 1971 Binnenwegplein.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Lijn 5 op het tramviaduct aan de Schieweg, 1969

Tramrijtuig van lijn 5 op het tramviaduct aan de Schieweg ter hoogte van de Talmastraat, 16 januari 1969.

De Rotterdamse Schie is de vaart, die ten gevolge van een handvest van 9 juni 1340 werd gegraven van Overschie naar Rotterdam. Ze sloot aan op de reeds bestaande Delftse of Oude Schie, die Delft met Overschie verbond. Ter plaatse van het latere Hofplein kwam de Schie uit in de Kolk welke door de Rotte was gevormd. Vanaf dit punt ging de vaart door de stad onder de naam Delftsevaart. Deze was via een spuisluis verbonden met de Merwede (Nieuwe Maas). De Schie komt ook een enkele maal voor als Spuivaart. Langs beide zijden van de vaart werden kaden aangelegd. In het begin waren deze van weinig betekenis. De Oost-Schiekade was omstreeks 1562 nog maar een betrekkelijk smalle zomerkade. Eerst in 1741 werd deze door de stad bestraat, voor rekening van de eigenaars van de huizen aan de kade en de 1ste, 2de en 3de Schielaan. Dit waren drie laantjes die vanaf de Oost-Schiekade langs de tuinen van de buitenhuizen liepen. De West-Schiekade was breder en werd als rijweg naar Delft gebruikt. Bij een overeenkomst in 1471 werd bepaald dat het onderhoud van deze weg van de Delftse Poort tot aan het Leprooshuis voor rekening van de stad kwam. Het onderhoud van het gedeelte tot aan de Waelheul (Heulbrug) zou worden betaald door de ingelanden van de ambachten van Beukelsdijk, Cool, Schoonderloo, West-Blommersdijk en Blijdorp.

De Talmastraat herinnert aan Aritius Sybrandus Talma, 1864-1916, staatsman en theoloog, lid van de Tweede Kamer, minister van Landbouw, Nijverheid en Handel. Hij was de grondlegger van de sociale verzekeringswetgeving.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam

Met medewerking van Rotterdam van toen

Mauritsweg, 1969

Lijn 3 komt uit de Van Oldenbarneveltstraat en slaat rechtsaf naar de Mauritsweg, 1969 (geschat).

Deze straat is vernoemd naar Johan van Oldenbarnevelt, 1547-1619, pensionaris van Rotterdam 1576-1586, raadpensionaris van Holland 1586-1618. Stadspensionaris van 1576 tot 1586. Hij slaagde erin de positie van Rotterdam te versterken door onder meer de stad in 1581 een stem te geven in de Staten van Holland. Tijdens de tien jaren van zijn pensionarisschap werd Rotterdam de zevende van de grote steden van Holland, in plaats van de eerste van de kleine steden. Van Oldenbarnevelt speelde ook een belangrijke rol bij de oprichting van de VOC. Tijdens de godsdiensttwisten gedurende het Twaalfjarig Bestand (1609-1621) kwam Van Oldenbarnevelt, inmiddels raadpensionaris van de Staten van Holland, tegenover stadhouder Maurits te staan. Dit leidde in 1619 tot zijn terechtstelling. Zijn standbeeld staat voor het stadhuis.

Deze weg draagt de naam van Prins Maurits, 1567-1625, stadhouder van Holland 1585-1625. Maurits gaf de opdracht om Van Oldenbarnevelt terecht te stellen. De Mauritsstraat heette voor 1876 Waschbleeklaan. Deze laan, waaraan zich verschillende washuizen en blekerijen bevonden, dateerde van omstreeks 1650. In 1660 komt ze reeds onder deze naam voor, in 1870 werd ze door de stad overgenomen.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van rotterdam van toen

Boszoom, 1969

Foto vanaf de Huslystraat/Viervantstraat richting sportvelden aan de Boszoom, 1969-1970 (geschat). Op de voorgrond de A16 en recht de Prinsenlaan.

De Boszoom is aangelegd op het tracé van een oude spoorbaan . Zij ligt niet ver van het Kralingse Bos.

De Prinsenlaan ligt in de Prins Alexanderpolder, waaraan zij haar naam ontleent. Prinsenland is een van de wijken in deze polder.

De Huslystraat en Viervantstraat zijn vernoemd naar architecten.

Rijksweg A16, ook wel A16 is een rijksweg uitgevoerd als autosnelweg in Nederland. De A16 vormt een belangrijke verbinding tussen Rotterdam en België. De weg begint in Rotterdam-Oost bij knooppunt Terbregseplein en loopt via Dordrecht en Breda naar België ter hoogte van Hazeldonk. Daarbij moet de snelweg drie brede waterwegen passeren: de Nieuwe Maas (over de Van Brienenoordbrug), de Oude Maas (door de Drechttunnel) en het Hollands Diep (over de Moerdijkbrug). De gehele A16 valt ook onder de E19 van Amsterdam naar Parijs.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.

Zwembad De Plompert, 1969

Een aantal kinderen zwemt in het pas geopende zwembad De Plompert in het Zuiderpark, 23 mei 1969.

Het park werd ontworpen door gemeente-architect J.M.G.C. Hanekroot in 1951. Hoewel er dus geen nadruk lag op esthetisch groen werd er toch een fraai park in een romantische Engelse landschapsstijl gerealiseerd. De veelal rechthoekige gebruikselementen zijn ingebed in beplantingsstroken en gecombineerd met slingerende fiets- en voetpaden en grillige waterpartijen. Er werden vooral inheemse bomen en plantengebruikt als wilgen, populieren, essen, elzen en heesters. Het oorspronkelijke polderlandschap speelde nauwelijks een rol. Alleen de Waal en de Wiel bij de Schulpweg zijn oorspronkelijke waterpartijen. In het gedeelte bij de Kromme Zandweg zijn ook een korenmolen en twee boerderijen behouden. In het westelijk deel van het park werd in 1977 landhuis De Oliphant uit Heenvliet herbouwd, dat vanwege de havenuitbreidingen moest worden verplaatst.

In 1970 werden bij het Zuidplein sport- en tentoonstellingscomplex Ahoy’ en het openluchtzwembad De Plompert gerealiseerd. Ahoy’ werd ontworpen door Groosman in samenwerking met architectenbureau Pinnoo en Van der Stoep. De jonge constructeur Krijgsman ontwikkelde de vakwerkconstructie van de sporthal. Ahoy’ verving de oude Ahoy-hallen in Dijkzigt. Tussen 1995 en 1998 werd het complex gemoderniseerd en uitgebreid door Benthem Crouwel architecten en Kraaijvanger Urbis. Zwembad De Plompert werd eind jaren tachtig gesloten en gesloopt.

De uitbreiding van Ahoy’ en de sloop van De Plompert vormden eind van de twintigste eeuw de aanzet voor de herstructurering van dit deel van het Zuiderpark. Het volgroeide landschapspark, waaraan vanwege bezuinigingen sinds de jaren tachtig weinig onderhoud was gepleegd, werd als onveilig ervaren.

In 1999 is een grootscheepse herstructurering van landschapsarchitecte Ank Bleeker gepresenteerd met meer variatie in de beplanting, nieuwe recreatieve elementen, een wandelpromenade, meer waterpartijen en minder wilde bosschages. Hiervoor moeten tien- tot vijftienduizend bomen verdwijnen. Dwars door het park komt een wandelpromenade vanaf de Valkeniersweide naar de Waalhaven.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van rotterdam.nl. http://www.rotterdam.nl/tekst:zuiderpark

Met medewerking van Rotterdam van toen

Winkelcentrum Keizerswaard in 1969

Keizerswaard is een groot overdekt winkelcentrum met ruim 80 winkels in het Rotterdamse stadsdeel IJsselmonde, gevestigd in de gelijknamige straat.

Alle winkels bevinden zich op grondniveau. Een deel van het dak vormt een parkeerdek waar klanten tegen betaling kunnen parkeren. Keizerswaard heeft een winkelbestand met veel vestigingen van landelijke ketens waaronder drie supermarkten, de HEMA en drogisterijen als Etos en Kruidvat, mode- en sportzaken en een elektronicawinkel.

Het winkelcentrum bevindt zich in het midden van de wijk Groot-IJsselmonde. Het is, samen met winkelcentrum Zuidplein en de Boulevard-Zuid, een van de drie grote winkelcentra van Rotterdam-Zuid. Ook de winkelcentra in Ridderkerk en Barendrecht behoren tot de nabije concurrentie.

Winkelcentrum Keizerswaard is geopend in 1969 door Prins Claus en was voor die tijd zeer modern. Later is het winkelcentrum overdekt en uitgebreid. In 1994 is het winkelcentrum gerenoveerd. Iedere donderdag wordt aan de Herenwaard bij het winkelcentrum een wijkmarkt gehouden.

In 2004 werden plannen gepresenteerd om de omgeving rond Keizerswaard te verbeteren. De plannen voorzagen nieuwbouw van theater Islemunda, een nieuw bibliotheek, een woontoren (Hooghmonde) en een nieuwe stadswinkel voor IJsselmonde. Alle nieuwbouw is rond Herenwaard gesitueerd, het nieuwe centrale plein. In 2012 werden de stadswinkel, de bibliotheek en de woontoren opgeleverd. Twee jaar later ging ook theater Islemunda open.

De foto is gemaakt door de Gemeentelijke Gebouwendienst Rotterdam en komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen