Tag Archives: 1973

Heer Bokelweg en het scholencomplex Technikon, 1973

Groepen scholieren met spandoeken tegen de Vietnamoorlog, bij de Heer Bokelweg en het scholencomplex Technikon, 24 januari 1973.

Uit het Vrije Volk van 24 januari 1973:
5000 scholieren: VS weg uit Azië!
(Van een onzer verslaggevers) ROTTERDAM — Voorafgegaan door een oude zwarte lijkkoets, getrokken door twee in zwarte kleden gehulde paarden, is vanmorgen om kwart over elf een indrukwekkende stoet van demonstrerende scholieren naar het Amerikaanse consulaat op getrokken. Naar schatting namen vijfduizend scholieren aan de Vietnam-betoging deel. De organisatoren van de demonstratie hebben — na de rede van Nixon, waarin hij een wapenstilstand aankondigde — niet de nadruk gelegd op: „Nixon onderteken nu”, maar op kreten als: „Alle politieke gevangenen vrij” en „Amerikanen uit alle Zuidaziatische landen”.

Het aantal demonstranten heeft ieders verwachting overtroffen. „Hoeveel scholen er precies zijn vertegenwoordigd,” weten we niet”, zeiden de organisatoren,” „maar het zijn er op zijn minst dertig.” De Coolsingel is voor het verkeer afgesloten.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt, via delpher.nl, uit het Vrije Volk van 24 januari 1973.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De grote hal van het hoofdpostkantoor PTT aan de Coolsingel, 1973

Het hoofdpostkantoor in Rotterdam is een voormalig postkantoor gelegen aan de Coolsingel nummer 42 en een rijksmonument

Het gebouw werd ontworpen door Gustav Cornelis Bremer en tussen 1915 en 1923 gerealiseerd in een eclectische stijl met classicistische en art déco-elementen. De reliëfs op de gevels zijn van Joop van Lunteren. Door de sterke groei van de stad was het oude postkantoor aan de Noordblaak te klein geworden. Als locatie koos men de pas gedempte Coolsingel. Ongeveer tezelfdertijd werd, vlak naast het postkantoor, ook het Rotterdamse stadhuis gebouwd. Omdat men niet wilde dat het postkantoor even prominent aanwezig was als het stadhuis, plande men het verder van de straat af. De bedoeling om het postkantoor ‘naar achteren’ te halen had volgens sommigen een averechts effect, omdat het postkantoor, anders dan het stadhuis, nu een voorplein kreeg.

Het bombardement in 1940 kwam het Hoofdpostkantoor, net als het stadhuis, relatief ongeschonden door. Wel werden in de Oorlog noodwinkels op het voorplein gebouwd. Deze werden in de jaren zestig op één na, waarin een tabakswinkel was gevestigd, gesloopt. De tabakswinkel verkreeg in de loop der tijd vergunning tot nieuwbouw die niet lang daarna door McDonald’s werd overgenomen.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De Sociale Academie aan de Nieuwstraat, 1973

Gezicht op Sociale Academie aan de Nieuwstraat, links de Steigerkerk, rechts achterzijde van de Hoogstraat en de Laurenskerk, 1973.

De eerste straat met de naam Nieuwstraat werd in 1586 aangelegd nadat het huis ‘de Starre’ aan de Grotemarkt werd afgebroken. Deze ‘nyewestraet bij ‘t marktveld’ heeft geen eigen naam gekregen. Ze is altijd onder haar voorlopige naam bekend gebleven. Een enkele maal komt ze als Watersteeg voor. Hier in de buurt had men de Starremanssteeg, genoemd naar Frans Cornelisz. Starreman. Deze zal zijn familienaam wel aan het bovengenoemde huis ‘de Starre’ ontleend hebben. Ook de Starregang kwam hier voor. De Nieuwstraat, die bij het bombardement in 1940 verdween, liep van de Grotemarkt naar de Noordblaak. Bij bovengenoemd besluit werd de naam Nieuwstraat gegeven aan een straat die evenwijdig aan de Blaak en de Grotemarkt loopt, ongeveer ter plaatse waar voor het bombardement de oude Vissersdijk liep

De sociale academie is in Nederland de vroegere benaming voor een hogere beroepsopleiding in de sociale sector.

Sociale academies zijn voortgekomen uit de scholen voor maatschappelijk werk. De eerste school voor maatschappelijk werk in Nederland werd opgericht in 1899 door Marie Muller-Lulofs, Hélène Mercier en Arnold Kerdijk. Na de Tweede Wereldoorlog ontstonden uit deze scholen voor maatschappelijk werk de sociale academies, die breder van opzet waren.

Naast de opleiding voor maatschappelijk werk kenden de sociale academies ook studierichtingen voor sociaal-cultureel werk, opbouwwerk, personeelswerk en kinderbescherming of inrichtingswerk.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Noordplein, 1973

Avondschemering op het Noordplein met slooppanden en een doorkijkje richting de kermis in de hoek Hofdijk, Pompenburg en Katshoek, 1973 (geschat). Op de achtergrond het stadhuis.

Het Noordplein ligt in Rotterdam-Noord en aan de Noordsingel. Van 1884 tot 1892 gold de naam Noordplein alleen voor het gedeelte ten oosten van de Noordsingel, gelegen tussen de Rotte en de Erasmusstraat. Sinds 1902 draagt ook het gedempte deel van de Noordsingel tussen het oude Noordplein en de Hofdijk, deze naam. Dit gedeelte heeft ook nog enige tijd Hofkade geheten.

Een goede verklaring van deze straatnaam is niet te vinden. De naam wordt eerst in 1589 vermeld, wanneer er sprake is van de stadsvest bij Pompenburg. Oorspronkelijk was Pompenburg slechts de buurt die zich tegenover het Couwenburghseiland bevond. In 1505 had de vroedschap besloten de stad te versterken en verschillende torens aan de vesten te bouwen, o.a. ‘eene toorn in de crimp omtrent die hantboochscuttersdoel’. Zeer waarschijnlijk is deze toren op het latere Pompenburg verrezen en zal hij die naam wel gedragen hebben. In de stadsrekening van 1644 komt de ‘toren van Pompenburg’ voor. In 1638 had men daar ook een korenmolen ‘Pompenburch’. De hoofdlieden van het korenmolenaarsgilde verkochten in 1740 de molenwerf, vanouds genaamd Pompenburch, waarop de molen ‘De Pomp’ had gestaan, met het verbod er ooit weer een molen neer te zetten. In 1837 en latere jaren gold de naam Pompenburg voor een blok huizen. Toen in 1905 de stadsvest ter hoogte van het Pompenburg was gedempt werd de hierdoor ontstane brede weg Pompenburgsingel genoemd. De naam Pompenburg werd in 1949 gegeven aan de weg die ter hoogte van de vroegere Pompenburgsingel is aangelegd.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Het zwembad aan het Afrikaanderplein op de openingsdag, 1973

De Afrikaanderwijk is een oude arbeiderswijk in het Rotterdamse stadsdeel Feijenoord, op grondgebied van de historische gemeente Charlois. De wijk wordt begrensd door het voormalige spoorwegemplacement (thans Laan op Zuid) in het noordoosten, de Putselaan in het zuiden en de Maashaven, Rijnhaven en de Erasmuslijn in het westen.

De woonwijk is ontstaan toen rond 1900 de havens ‘op Zuid’ werden gegraven. Om de (vooral Zeeuwse) havenarbeiders te huisvesten werden in hoog tempo woonwijken rond de havengebieden gebouwd, waarvan de Afrikaanderwijk er één is. De wijk ontleent zijn naam aan de straatnamen, die zijn gebaseerd op Zuid-Afrika in het algemeen (Bloemfonteinstraat, Kaapstraat, Pretorialaan, Transvaalstraat) en de leiders van de Afrikaners in de Tweede Boerenoorlog (1899-1902) in het bijzonder (Paul Krugerstraat, Bothastraat, Christiaan de Wetstraat, Cronjestraat, Joubertstraat, Schalk Burgerstraat).

In het centrum van de wijk ligt een circa 5 hectare grote, open ruimte met de naam het Afrikaanderplein. Aan dit plein bevindt zich onder andere wijkgebouw ‘t Klooster en in het gebouw van de voormalige Johan van Oldenbarnevelt HBS de Kocatepe moskee. Het plein is eind 2005 opnieuw ingericht. Het gebouw van de voormalige HBS, de bijhorende Botanische Tuin Afrikaanderwijk en de tuinmanswoning staan op de Lijst van rijksmonumenten in Rotterdam.

Van 1908 tot en met 1917 is het Afrikaanderplein de thuisbasis geweest van voetbalclub Feyenoord. Tot in de jaren zestig liep er een lijn van de Rotterdamsche Tramweg Maatschappij (‘het moordenaartje’) over de Putselaan naar de Zuid-Hollandse eilanden.[

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia

Met medewerking van Rotterdam van toen

Correct – Benthuizerstraat, 1973

Radio- en televisiezaak van Correct aan de Benthuizerstraat geopend door tv-bekendheid Ted de Braak, januari 1973.

De oprichting van “Verkoopbureau Correct” op de Zaagmolenstraat 106 te Rotterdam met een verkoopruimte van 20m², vond plaats op 3 april 1940 door de heer Frans de Jong. Samen met zijn vrouw en baby woonde hij op 20m² achter de winkel. Gedurende de oorlogsjaren is Frans de Jong een geruime tijd te werk gesteld in Duitsland, toch bleef het bedrijf bestaan, hoewel er in die tijd natuurlijk geen radio verkocht werd.

De radio kwam na de bezettingsjaren in steeds meer varianten op de markt en daarom besloot de Frans de Jong de winkel, waar tot op dat moment allerhande huishoudelijke apparaten werden verkocht, definitief om te bouwen tot Radio-Speciaalzaak. Harry de Jong kwam als technicus in de zaak bij pa. Een jongeman met liefde voor alles wat met techniek te maken heeft en al snel nam hij het roer over. De toenemende welvaart en de daarmee samenhangende groei van het bedrijf, zorgde ervoor dat Correct meer ruimte nodig had. De aangrenzende panden voorzagen in deze behoefte aan ruimte. De opkomst van de platenspeler en grammofoonplaten bracht Correct in 1957 tot haar tweede specialisatie. In het pand aan de Zaagmolenstraat 102 werd in 1957 de “Correct platenpijp” geopend, een pijpenlawinkel waar bakvissen en jongeren terecht konden voor de platenprimeurs uit de “Top of Flop” van Herman Stok.

De opkomst van de televisie, maar ook de enorme toename van audioapparatuur in vele verschijningsvormen, verhoogde de vraag naar serviceverlening in de vorm van installaties, reparaties en onderhoud. Dit leidde tot de oprichting van een onafhankelijke, professionele, eigen technische dienst (Correct Service Center) die in 1965, onder eigen dak, in de Zaagmolenstraat geplaatst werd.

Eind jaren zestig was Correct gehuisvest in een tiental verschillende panden in de Zaagmolenstraat en omgeving. In die tijd stond de directeur H. de Jong voor een belangrijke strategische beslissing: of meer filialen in Rotterdam, of alles onder één dak. In 1971 werd gekozen voor het onder één dak plaatsen van de verschillende Correct activiteiten. Medio 1971 werd een voormalige bioscoop, het Victoria Theater aan de Bergweg, gekocht.

Na een grootscheepse verbouwing, waarbij alleen de contouren van de voormalige bioscoop bewaard zijn gebleven, opende Correct op 29 januari 1973 officieel haar deuren. Rotterdam was een nieuw soort theater rijker geworden: “Radio Correct”. Een totaaltheater op elektronica gebied, alles voor beeld en geluid onder één dak:
– 1200 m² verkoopoppervlakte op de begane grond
– parkeren in de kelder
– kantoren en Technische Dienst op de eerste verdieping.

De opzet was uniek voor zowel Rotterdam als voor heel Nederland. Waren het eerst alleen Rotterdammers die Correct ontdekten, al snel kwam men ook van ver buiten Rotterdam. Het beleid was, en is nog steeds, gericht op eerlijk Rotterdams koopmanschap. Dat sprak aan en mede daarom groeide Correct uit tot een begrip voor de consument en de toeleveranciers uit de handel en de industrie.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van correct.nl. Lees verder ophttps://www.correct.nl/historie.php

Metmedewerking van Rotterdam van toen

De fietsenwinkel van Piet Hordijk aan de Terbregseweg, 1973

Deze weg heet naar Terbregge, een oude buurschap onder het voormalige dorp Hillegersberg. Ze is gelegen bij de brug over de Rotte, waaraan de naam is ontleend (Terbregge = Ter Brugge). Oorspronkelijk was het een kleine handelsnederzetting, die reeds in 1282 wordt genoemd. Later groeide ze uit tot een buurschap. In 1775 werd deze vrijwel geheel door brand verwoest en slechts op beperkte schaal herbouwd. Samen met Hillegersberg werd Terbregge in 1941 door Rotterdam geannexeerd. Alle bovengenoemde straten liggen in of nabij de oude buurschap. De Terbregse Rechter Rottekade was voor 1964 een onderdeel van de Bergse Rechter Rottekade.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Binnenrotte, 1973

Markt op de Binnenrotte, onder het spoorwegviaduct, 1973-1977.

De Binnenrotte, vroeger alleen bekend als Rotte, kreeg deze naam om het gedeelte van de Rotte dat binnen de stad liep aan te duiden. In de oudste bronnen wordt de naam Rotte of Rottesloot in de stad gegeven aan de Binnenrotte, tevens aan de wetering achter de Grote kerk, die de Slikvaart verbond met de Binnenrotte en daarom ook wel Kerkrotte heette en ook wel aan de Kipsloot, en de Achterkloostergracht. In 1868 is ten behoeve van de aanleg van het spoorwegviaduct door de stad een contract met het rijk gesloten tot demping van de Binnenrotte. Dit werk was in 1874 gereed. Daarna sprak men van de Gedempte Binnenrotte. Bij bovengenoemd besluit is de toevoeging ‘Gedempte’ vervallen.

Het viaduct werd gesloopt na de aanleg van de Willemsspoortunnel in 1993. Sinds die tijd is de Binnenrotte een grote open ruimte die op dinsdag en zaterdag, en gedurende een deel van het jaar ook op zondag, gebruikt wordt door de Rotterdamse Centrummarkt, een algemene warenmarkt met ruim 450 kramen.

De fotograaf is Ralph Schuurman en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Binnenwegplein 1973

Het pand van H.H. de Klerk aan het Binnenwegplein, 1973.

Architecten Van den Broek & Bakema ontwierpen het gebouw van H.H. de Klerk. Voor het tonen van meubelen is veel vloeroppervlak nodig en bij voorkeur veel wanden om een huiselijke intimiteit te suggereren. De vijf lagen van het gesloten, kubusvormige gebouw, zijn trapsgewijs rond een centrale vide van 6,5 bij 11 meter gelegd. De eerste verdieping kraagt uit en vormt een overkapping voor het winkelend publiek dat de etalages op de begane grond wil bekijken. Door glastegels in het dak kwam daglicht langs de gesloten gevels. De tweede en derde verdieping krijgen daglicht vanuit de vide. Bezoekers lopen over brede trappen rond de centrale vide langs de spiraalsgewijs oplopende verkoopvloeren. Tussen 1988 en 2014 was boekhandel Donner in het gebouw gevestigd.

Het verlengde van de Oude Binnenweg tussen Coolsingel en Karel Doormanstraat heet sinds 1971 Binnenwegplein. Al in 1454 liep door de Coolpolder een binnenweg van Rotterdam naar Schoonderloo met een afslag naar Delfshaven. Deze heette Coolsche weg of Binnenweg; het laatste gedeelte komt voor als Schoonderloosche of Delfshavensche weg of Binnenweg, maar heet na 1610 gewoonlijk Geldelooze pad. Hier vandaan liep een uitpad over een vonder of passerel naar de Ossewei en daarover naar het Lage Erf. De bebouwing aan de Binnenweg bij Rotterdam had in de 17de eeuw de tegenwoordige Mauritsstraat bereikt; in 1706 werd dit gedeelte bestraat en met bomen beplant. Pas het graven van de Westersingel bracht hierin verandering. Ten westen daarvan op Delfshavens grondgebied kwamen toen ook straten en sinds 1852 bestaan er plannen om de Binnenweg te verbeteren en een betere verkeersweg te maken tussen Rotterdam en Delfshaven. In 1876 werd daarmee begonnen.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van architectuurgids.nl en uit het Stadsarchief Rotterdam. http://www.stadsarchief.rotterdam.nl/straatn…/binnenwegplein

Met medewerking van Rotterdam van toen

Willemsbrug 1973

De oude Willemsbrug en rechts de spoorbrug met in het midden de Sint-Laurenskerk, 24 juli 1973.

De Willemsbrug is een brug over de Nieuwe Maas in het centrum van Rotterdam. De brug verbindt de rechteroever van de Nieuwe Maas met het Noordereiland. De huidige brug is de tweede Willemsbrug. De eerste werd ontworpen door C.B. van der Tak, is in 1878 opengesteld en werd vernoemd naar koning Willem III. De tweede brug is ontworpen door Cor Veerling en is opgeleverd in 1981.

In 1927 werd de brug enkele meters opgevijzeld en van zijn sierlijke ornamenten ontdaan. Ook werden het fiets- en voetpad naar de buitenzijde van de brug verplaatst, omdat het sterk toegenomen wegverkeer voor steeds gevaarlijkere situaties zorgde. De Willemsbrug was tot de opening van de Maastunnel tijdens de Tweede Wereldoorlog de meest westelijke vaste oeververbinding over de Maas, zodat ook het steeds belangrijker wordende internationale verkeer gebruik maakte van deze verbinding dwars door het oude centrum van Rotterdam.

De Willemsspoorbrug was een spoorbrug in Rotterdam die tussen 1877 en 1994 de Nieuwe Maas overspande met 5 overspanningen. De Willemsspoorbrug is vervangen door de Willemsspoortunnel.

Al sinds 1855 werd een spoorverbinding tussen Moerdijk en Rotterdam onderzocht. Na lang onderhandelen en vele tracéstudies werd op 28 april 1877 het spoorwegviaduct tussen station Rotterdam Delftsche Poort en de Nieuwe Maas en de Willemsspoorbrug geopend. De brug telde 5 overspanningen op 9 meter boven Rotterdams Peil.

Na 100 jaar waren het spoorviaduct en de Willemsspoorbrug technisch aan vervanging toe. Bovendien bepaalden de openingstijden van de in het verlengde van de Willemsspoorbrug gelegen hefbrug de gehele dienstregeling van de Nederlandse Spoorwegen en vormden bovendien een capaciteitsknelpunt. De bruggen zijn daarom vervangen door de viersporige Willemsspoortunnel, die op 15 september 1993 werd geopend.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen