Tag Archives: 1982

Zwaanshals, 1982

Gezicht op het Zwaanshals, 2 oktober 1982.

Het ‘Swaenshals’ in Blommersdijk, dat in het laatst van de 16de eeuw wordt vermeld, was zowel de naam van een huis als van het gehele buurtje, waarvan het deel uitmaakte. Men had in het Zwaanshals in 1643 ‘de Witte Gecroonde Swaen’. In 1667 wordt het huis ‘daer uythangt het Swaenshals’ aan de Rottekade of Hofdijksche kade vermeld. Dit moet hetzelfde huis zijn dat in 1593 als De Swaenshals voorkomt. De naam staat waarschijnlijk in verband met de bocht, die de Rotte hier ter plaatse maakt. Het is echter ook mogelijk dat de aanwezigheid van zwanen daartoe de aanleiding was. Even noordelijker vond men het Zwaneneiland. Deze naam komt echter pas later voor en kan dus van Zwaanshals zijn afgeleid. Volgens de dichter Dirk Smits hadden op dit eiland veel stadszwanen waarschijnlijk hun winterverblijf. Een gedeelte van de Zwaanshalskade heette van 1889 tot 1930 Fabriekskade.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Bergweg – Eudokiaziekenhuis 1982

De Bergweg ter hoogte van het Eudokiaziekenhuis, 15 mei 1982.

Eudokia is de naam van een voormalig christelijk ziekenhuis aan de Bergweg te Rotterdam. Sinds 1991 bestaat het, na de fusie met het gemeentelijke Bergwegziekenhuis als IJsselland Ziekenhuis in Capelle aan den IJssel.

Het ziekenhuis werd opgericht door de diaconie van de Gereformeerde Kerk van Rotterdam als rechtstreeks gevolg van een meer actieve en veranderende rol van de diaconie. In 1889 stichtten de gereformeerden een verpleeghuis voor chronisch zieken, Eudokia, en daarmee was het eerste gereformeerde ziekenhuis in Nederland een feit. Aan de wieg van Eudokia staat W. van den Bergh, eerst dominee in de Nederlandse Hervormde Kerk, in 1886 meegegaan met de Doleantie. In 1890 stierf hij; hij heeft Eudokia niet meer meegemaakt.

Tijdens provinciale diaconale conferenties in 1888 werd besloten tot de instelling van een gesticht voor ongeneeslijke zieken. Een commissie heeft de mogelijkheid daarvoor onderzocht; in 1889 kon zij een rapport aanbieden. De oprichtingskosten werden daarin geraamd op 1000 gulden en de jaarlijkse kosten begroot op zo’n 2500. Deze onkosten zouden gedekt moeten worden door collectes in de kerken en door het heffen van verpleeggelden, gesteld op vier gulden per persoon per week.

Het probleem was de huisvesting. Uiteindelijk kon de villa Welbehagen, later Eudokia genoemd, gehuurd worden. Op 18 juli 1890 vond de officiële opening plaats.

De omzetting van de naam Welbehagen in het Griekse Eudokia was meer dan alleen een vertaling, zoals bleek uit het voorstel van ds. F. Lion Cachet:

Nomen, omen; de naam, een profetie, ‘Eudokia’ (Welbehagen) zou zulk een welluidende gepaste naam zijn voor deze Stichting der Barmhartigheid. De naam Eudokia was een program, dat uitdrukking gaf aan wat men als achtergrond zag van het verpleegtehuis, daarbij denkend aan de engelenzang uit Lucas 2: ‘Ere zij God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde, in de mensen een welbehagen.

Zo werd Welbehagen Eudokia, al zou het nog een jaar duren voordat de naam Eudokia in de officiële stukken gebruikt werd. Na de Tweede Wereldoorlog werd het een algemeen ziekenhuis.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Stationsplein 1982

Op het Stationsplein staat een scheepsbrug als repetitieruimte voor het Rotterdams Jongenskoor, 16 mei 1982.

Het Rotterdams Jongenskoor is een jongenskoor dat in 1957 is opgericht.

Voor het kerstspel van het Kralings Clubhuis werden enkele jongens bereid gevonden om kerstliederen te zingen. Dit sloeg zo aan dat Freek Velders, een van de leiders van het clubhuis, in januari met deze jongens verderging. Zo werd op 2 januari 1957 het Rotterdams Jongenskoor geboren. Het koor heeft als doel aan jongens van 5 tot 23 jaar een plezierige en avontuurlijke vrijetijdsbesteding en muzikale en culturele vorming te bieden. Het koor heeft wisselend succes.

Freek Velders bleef aan als muzikaal leider en initiator tot eind 1989. In deze periode groeide het jongenskoor uit tot een van ‘s wereld grootste jongenskoren. Er werden gemiddeld 50 concerten per jaar gegeven. Er werden concertreizen georganiseerd in Duitsland, Denemarken (1972, ’74, ’78, ’82 en ’86), Frankrijk, Oostenrijk (1973), Zwitserland (1984) en Engeland (1970).

Het koor beschikte van 1981 tot medio 1999 over een oefenruimte die voor het Centraal Station te Rotterdam stond. Dit was een oude scheepsbrug. In 1999 moest deze scheepsbrug verdwijnen, om plaats te maken voor de herinrichting van het stationsplein. Het koor had op dat moment nog maar een minimale bezetting van ongeveer 10 leden. In de jaren daarna groeide het koor onder leiding van een nieuw en enthousiast bestuur naar een toonaangevend koor van rond de 40 leden. Op uitnodiging werden veel buitenlandse reizen gemaakt (2000 New York, Washington, 2001 Salt Lake City en Baltimore, 2002 Wenen en Bratislava, 2003 Moskou en Sint-Petersburg, 2004 Bazel en Genève, 2005 Mulhouse en Straatsburg), en tevens veel aansprekende optredens. Het koor had inmiddels veel naamsbekendheid verworven.

Het koor wordt sinds december 1999 gedirigeerd door Geert van den Dungen. In oktober 2004 is een nieuw bestuur aangetreden, dat erin slaagde om het ledental weer te doen groeien na een wat minder goede tijd. De opleidingsklassen zijn weer goed gevuld. In 2006 werd een succesvolle concerttour op uitnodiging van de EU gehouden.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Weena 1982

Het Weena ter hoogte van het hertenkamp bij de hoek van het Kruisplein, 23 oktober 1982.

Aanvankelijk heette het Weena Stationsboulevard, maar in 1949 werd de straat vernoemd naar het in 1426 verwoeste Huis of Hof van Weena. Dit stond ter hoogte van station Hofplein en werd bewoond door de familie Van Bokel.

Lange tijd was het Weena een immens brede vlakte aan de noordkant van het centrum met alleen het Groothandelsgebouw en het Bouwcentrum als bebouwing.
In de jaren zestig werd de zuidelijke zijde bebouwd met het Hilton Hotel (H.A. Maaskant, F.W. de Vlaming, 1960-1964) en het Weenagebouw, een kantoorgebouw met winkels en een parkeergarage (H.A. Maaskant, 1966-1968).

De aanleg van de metro veranderde de noordelijke strook van het Weena jarenlang in een bouwput. Nadat deze werkzaamheden in 1968 werden beëindigd werd op het metrotracé een parkje aangelegd, naar de toenmalige wethouder het Worstbos genoemd.
In 1970 werden hier enkele paviljoens voor C70 gebouwd, ontworpen door Wim Quist. Een voetgangerstunnel onder de drukke verkeersroute zorgde voor de verbinding. Aan de overzijde achter de Doelen was lange tijd een hertenkamp te vinden.

Aan deze weinig stedelijke situatie kwam in de jaren tachtig in hoog tempo een einde. Een ideeënprijsvraag in 1977 leverde met inzendingen van een jeugdige Jo Coenen en Cornelis van de Ven geen concrete uit te werken plannen op, maar vormde wel een impuls.

In 1978 ontwikkelde Stadsontwikkeling het Weena-Tivoli project met een vermaakcentrum in een park geïnspireerd op Tivoli in Kopenhagen. In 1979 besloot de gemeenteraad recreatieve voorzieningen elders te vestigen en het Weena te ontwikkelen met woningbouw en recreatieve voorzieningen volgens het Boulevardmodel. De architecten Jan Hoogstad, Carel Weeber en Leo Heijdenrijk traden op als externe adviseurs.

In het westelijk deel van het Weena was in 1979 naast het Groothandelsgebouw het Weenahof van Passchier en Van den Steen verrezen. De rafelige rand van het Oude Westen kreeg een beëindiging met woningbouw boven bedrijfsruimtes van Quist (1983-1988).

Begin jaren tachtig werden de plannen voor de bebouwing van het oostelijk deel van het Weena concreet. Niet alleen aan de noordzijde, maar ook het brede trottoir aan de zuidzijde werd volgebouwd. Als eerste werd in 1984 een woongebouw van Cees Dam op de hoek van het Hofplein gerealiseerd. Daarna werden in hoog tempo kantoorgebouwen voor Unilever (Jan Hoogstad, 1988-1992), Nationale Nederlanden (Abe Bonnema, 1986-1991) en Stad Rotterdam (ZZ&P, 1985-1990) gebouwd.
Voor het Weenagebouw van Maaskant verrees een langwerpig kantoorgebouw voor de VSB-bank van Brouwer Steketee (1986-1993). De vestiging van kantoren werd vooral ingegeven door de goede bereikbaarheid van de locatie. Vanwege de moeizame economische situatie werden de voorwaarden voor investeerders en het bedrijfsleven versoepeld.

De woningbouwprojecten vlotten minder. De zogenaamde Ponskaart van Henk Klunder, bedoeld als hoogste woongebouw van Nederland, werd aangepast tot gecombineerd woon- en kantoorgebouw (1982-1990) van 106 meter hoogte. Klunder realiseerde ook het blauwglazen Weenahuis (1983-1987).
Achter Unilever realiseerde Jan Hoogstad het Weenacenter (1988-1990), een woontoren van 100 meter hoogte. Op de plek van het hertenkamp kwam het Plazacomplex (Ellerman, Lucas, Van Vugt, 1984-1992) met een winkelpassage, het casino, kantoren en woningen.

Als laatste werd op de hoek van Weena en Kruisplein het 132 meter hoge Westin-hotel gebouwd met 288 kamers en kantoorruimte. Het Amerikaans aandoende ontwerp is van het Canadese architectenbureau Webb, Zerafa, Menkes & Housden. Omdat het gebouw opgeleverd zou worden rond de zgn. Millenniumwisseling kreeg het de naam Millenniumtoren. Het gebouw werd in september 2000 geopend, net op tijd voor het echte begin van het nieuwe millennium op 1 januari 2001.

Het Weena werd door deze bouwactiviteiten een boulevard met grootstedelijke allure, maar voor voetgangers bleef het behelpen. De arcades zijn verschillend van maat en vormen geen plezierige route. De publieksfuncties op de begane grond werden maar sporadisch gerealiseerd. Een dependance van Museum Boijmans Van Beuningen onderin Nationale Nederlanden werd al snel weer gesloten. Van de geprojecteerde 1220 woningen zijn er slechts 600 gerealiseerd.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van rotterdam.nl Zie: http://www.rotterdam.nl/tekst:weena

Met medewerking van Rotterdam van toen