Tag Archives: centrum

Een buitenlandse (waarschijnlijk Spaanse) agent regelt het verkeer in de Aert van Nesstraat, 1959

Een buitenlandse (waarschijnlijk Spaanse) agent regelt het verkeer in de Aert van Nesstraat in het kader van de veilig-verkeersweek in het Lijnbaangebied, 9 september 1959.

Uit: De Tijd-Maasbode van 10 september 1959:
„Op voor Veilig Verkeer”. De Rotterdamse loco-burgemeester, dc heer J. U. Schilthuis, die deze behartenswaardige woorden woensdagmiddag sprak voegde de daad bij het woord. Want even later stevende hij het restaurant uit waar hij de Lijnbaan- Veilig-Verkeersactie had geopend en begaf zich naar zijn personenauto om deze als eerste te laten onderzoeken in het kader van de vrijwillige autokeuring.

Samenwerking tussen de Vereniging voor Veilig Verkeer en de Vereniging Winkelpromenade Lijnbaan heeft dit winkelcentrum een zoveelste actie bezorgd. Van 9 tot 20 september wordt in deze city-laagbouw in vele nuanceringen de aandacht van het grote publiek gevestigd op meer verkeersveiligheid. Juist op deze plaats in Rotterdam kan eenieder zonder gevaar zijn aandacht laten trekken door affiches. blikvangers en etalages, want in de Lijnbaan treft men slechts voetgangers aan. In vrijwel iedere etalage leest men een vermaning aan het adres van de weggebruiker. Tussen de bloemen en struiken in de perken springt steeds wel een verkeersbord met onderschrift omhoog als een verdwaalde tuinkabouter die waarschuwend de vinger opsteekt.

Dan is er de stand van de Rotterdamse politie, waar men voorlichting kan krijgen over het veilige weggebruik en waar men wordt aangespoord een verkeerscursus bij de politie te volgen. Men kan trouwens de politie ook voorstellen doen.”‘ De ideeënbus hangt er uitnodigend naast. Woensdagmiddag is dan de actie begonnen. De heren J. M. Quist, waarnemend voorzitter van de V.v.V.V., en J. B. W. A. Giesbers, die de winkeliers vertegenwoordigde, haalden de loco-burgemeester van het raadhuis. Door een haag van jeugdbrigadiertjes wandelde het drietal — veilig — over de Coolsingel, het Stadhuisplein en kwamen behouden aan in het restaurant waar de opening zou geschieden. Daar waren de hoofdcommissaris van politie, de heer H. M. C. A. Staal, de officier van justitie mr. S. J. van der Hoeven, leden van de Kamer van Koophandel en het Spaanse consulaat en vele andere genodigden aanwezig om de woorden van de loco-burgemeester te aanhoren.

De leden van het Spaanse consulaat waren gekomen ter versterking van de Spaanse kolonie bij de Veilig Verkeersactie. Die bestond namelijk slechts uit twee personen, agenten van de Barcelonese verkeerspolitie. ledere twee dagen gedurende de actie zullen politiemannen uit verschillende Europese steden dienst doen in de Rotterdamse city. Rafael Rodriquez Saez en Jaime Fimeno Ibarz waren voor de eerste dagen de afgevaardigden van de buitenlandse sterke arm.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt via delpher.nl uit De Tijd-Maasbode van 10 september 1959.

Met  medewerking van Rotterdam van toen

Halstraat, 1937

Winkels in de Halstraat, 1937-1940.

De Halstraat dankt haar naam aan het Boterhuis of de Boterhal, dat in 1662 aan de Nieuwemarkt ten oosten van de Prinsekerk werd gebouwd. Het werd afgebroken voor de bouw van de Gemeentebibliotheek. Een Boterhuis heeft Rotterdam lange tijd gehad, eerst tegenover het Stadhuis op de Hoogstraat, daarna van 1622 tot 1654 aan de Botersloot op de plaats van de latere Vleeshal, daarna van 1654 tot 1662 in het oude Admiraliteitshuis aan de Nieuwemarkt (zuidwesthoek), waarin in 1644 het Zakkendragerhuis reeds een onderkomen had gevonden. Het vierde Boterhuis heeft niet tot het laatst toe voor het oorspronkelijke doel gediend. Sinds 1812 werd het ook gebruikt voor de soepkokerij of spijsuitdeling; allerlei commissies hielden er hun jaarvergaderingen en de Muziekschool was er jarenlang gevestigd. De vroegere Halstraat vormde een onderdeel van de Pannekoekstraat. Thans is de Halstraat een zijstraat van laatstgenoemde straat.

De fotograaf is Jan van der Kamp en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met mdewerking van Rotterdam van toen

De Kruiskade met links de Nederlandse Hervormde Westerkerk, 1900

De Westerkerk is een voormalige Hervormde kerk aan de Kruiskade in Rotterdam, voltooid in 1870 en verloren gegaan tijdens het Bombardement op Rotterdam in mei 1940.

De Westerkerk was ontworpen door de architect J.A. Jurriaanse in eclectische stijl; de toren was neogotisch, de voor- en zijgevels neoromaans en het interieur verwees naar zeventiende-eeuwse protestantse kerken, zoals de Nieuwe Kerk in Haarlem.

De kerk werd geheel door de Nederlands-hervormde gemeente zelf betaald. Op 28 december 1867 vond de voor- en aanbesteding plaats. De bouw werd uiteindelijk gegund aan G. Key. Op 12 juni 1868 vond de eerstesteenlegging plaats en precies twee jaar later, Eerste Pinksterdag 1870, werd de kerk in gebruik genomen. De voorganger tijdens deze dienst, Ds. W.Th. van Griethuysen, koos de tekst Matteüs 21 vers 13: ‘Daar is geschreven, mijn huis zal een huis des gebeds genaamd worden’.

Tijdens het Bombardement op Rotterdam in 1940 werd de kerk onherstelbaar beschadigd. Ter vervanging van de Westerkerk en de Zuiderkerk aan de Glashaven werd in 1960 de Pauluskerk aan de Mauritsweg in gebruik genomen. Deze kerk werd in 2007 gesloopt.

De prentbriefkaart komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De Gedempte Glashaven, 1908

De Gedempte Glashaven met rechts de Dortsche Bank, 1908-1912. In het midden de Jodensteeg en op de achtergrond de Zuiderkerk.

De Gedempte Glashaven is zo genoemd na demping van de Glashaven in 1882. De Glashaven is vernoemd naar de glasblazerij die daar vanaf 1614 was gevestigd. De Staten Generaal verleenden op 5 februari 1614 aan Claes Jansz. Wijtmans en Compagnie octrooi om allerhande soorten huis- en vensterglas te mogen maken. Enige weken later besloot de Rotterdamse vroedschap om aan de Compagnie een zestal erven aan de meest westelijke Dwarshaven, tussen Wijn- en Scheepmakershaven, af te staan voor de stichting van een glasblazerij of glashuis. De Compagnie verbond zich om gedurende twintig jaar nergens anders dit bedrijf uit te oefenen. De overige erven aan de Dwarshaven werden pas in mei 1614 verkocht. Aan de glasblazerij ontleende de haven sindsdien haar naam.

In de eerste tijd komt ze ook voor als Gelderse Juffrouwenhaven of haventje van het glashuis. In 1882 werd ze gedempt. Sindsdien sprak men van Gedempte Glashaven. Bij bovengenoemd besluit verviel het toevoegsel en werd de straat weer gewoon Glashaven genoemd.

De Jodensteeg dankte haar naam aan de Hoogduitse Joden die hun godsdienstoefeningen hielden in een huis aan de westzijde van de Glashaven. Het huis had een vrije uitgang uitkomende in de Glasdwarsstraat de oorspronkelijke naam van deze steeg, die ook wel Dwarsglasstraat werd genoemd. Sinds 1674 komt ze voor als Jodensteeg. In 1678 werd de Joodse Gemeente eigenares van het huis met een pakhuis daaronder en een loods en erven daarachter. Bij de uitgifte van de erven voor het Glashuis in 1614 werd de straat reeds vermeld. In 1725 is deze synagoge vervangen door het gebouw dat tot aan het bombardement in mei 1940 aan de Boompjes stond. De steeg liep van de Jufferstraat naar de Glashaven ten noorden van de Zuiderkerk.

De foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De Oude Binnenweg, 1972

De Oude Binnenweg met verderop het Schielandshuis, 1972-1978.

Sinds 1977 heet het gedeelte van de Binnenweg tussen Karel Doormanstraat en Westersingel Oude Binnenweg. Al in 1454 liep door de Coolpolder een binnenweg van Rotterdam naar Schoonderloo met een afslag naar Delfshaven. Deze heette Coolsche weg of Binnenweg; het laatste gedeelte komt voor als Schoonderloosche of Delfshavensche weg of Binnenweg, maar heet na 1610 gewoonlijk Geldelooze pad. Hier vandaan liep een uitpad over een vonder of passerel naar de Ossewei en daarover naar het Lage Erf.

De bebouwing aan de Binnenweg bij Rotterdam had in de 17de eeuw de tegenwoordige Mauritsstraat bereikt; in 1706 werd dit gedeelte bestraat en met bomen beplant. Pas het graven van de Westersingel bracht hierin verandering. Ten westen daarvan op Delfshavens grondgebied kwamen toen ook straten en sinds 1852 bestonden er plannen om de Binnenweg te verbeteren en een betere verkeersweg te maken tussen Rotterdam en Delfshaven. In 1876 werd daarmee begonnen.

De oude Binnenweg bleef tot de Josephstraat bestaan, doch vandaar is zuidelijk van de bestaande Binnenweg een nieuwe verkeersweg gemaakt tot het hierboven genoemde uitpad. Dit pad werd verbeterd en verbreed tot Delfshaven. In 1888 is voor het gedeelte van de Coolsingel tot Westersingel de bijvoeging ‘oude’ verdwenen, het gedeelte van de Westersingel tot Josephstraat is, hoewel oud, gerekend te behoren tot de Nieuwe Binnenweg. Het oude gedeelte, dat van de Josephstraat de polder inliep langs de tegenwoordige Schietbaanstraat, tot waar het met een hoek op de tegenwoordige Schonebergerweg uitkwam, bleef Oude Binnenweg en van die hoek tot het kerkhof te Schoonderloo, Geldelooze pad of Zwarte wegje.

In 1977 is de bijvoeging ‘oude’ weer in ere hersteld voor het gedeelte van de Binnenweg tussen Karel Doormanstraat en Westersingel. Het gedeelte van de weg tussen Coolsingel en Karel Doormanstraat heet sinds 1971 Binnenwegplein.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De Lange Torenstraat met op de achtergrond de Sint-Laurenskerk, 1913

De Lange Torenstraat liep van het Grotekerkplein naar de Sint-Jacobstraat. Bij besluit B. 30 juni 1942 werd de naam ingetrokken. Ze ontving haar naam na de demping van de Slikvaart in de jaren 1852 en 1853, op het tracé waarvan ze werd aangelegd. Deze vaart kwam onder verschillende namen voor. In 1350 treft men de namen Watering of Sloot aan. Het zuidelijke gedeelte werd ook wel Kerkwatering, Kerkvliet of Kerksloot genoemd naar de nabijgelegen Sint Laurenskerk. In het begin van de 17de eeuw komt een gedeelte voor onder de naam Snippevlucht, naar het huis ‘van outs genaemd de Snippevlucht’, dat in 1625 wordt vermeld op de westzijde van de Slikvaart bij de Sint-Jacobstraat.

Het water wordt op de kaart van Jan Potter (1567) Oude Rotte genoemd. Daar uit niets is gebleken dat die naam toen in gebruik was, valt het te betwijfelen of het water ook deze naam heeft gedragen. Naast Slik- of Slijkvaart komt in de 18de en 19de eeuw ook al Toornvaart of Toornvliet voor. Vanwege de geur die het water verspreidde, sprak men ook wel over Stinksloot. De Torenstraat ontving haar naam omdat ze op de toren van de Grote of Sint Laurenskerk uitkwam.

Ter onderscheiding van de al bestaande Torenstraat, die later is opgegaan in de Sint-Laurensstraat, werd ze wegens haar lengte Lange Torenstraat genoemd. Op de plaats van deze straat ligt nu de Oppert.

De foto komt uit de collectie topografie en bevindt zich in het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Het Haagseveer, 1935

Het Haagseveer nummers 40-41, met op de achtergrond de toren van het stadhuis, 1935. Het café staat, waarschijnlijk door de economische wereldcrisis, te huur.

Het schippersveer op Den Haag was aan deze kade gelegen evenals het kantoor van het wagenveer. Een huis ”s-Gravenhage’ trof men hier al in 1596 aan. In het midden van de 17de eeuw is er sprake van ‘het Haagscheveer’ op de Delftsevaart, in 1707 is er bijgevoegd ‘naest het Coolhuys’ (de Sint Jorisdoelen). Delftsevaart was vroeger de gewone naam van deze straat. Later sprak men van Delftsevaart, anders genaamd Haagseveer. De laatste naam kwam in de 19de eeuw steeds meer in zwang. Na het bombardement werd het Haagseveer in zuidelijke richting verlengd met een gedeelte van de Westewagenstraat.

De fotograaf is Henri Berssenbrugge en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De Meent met rechts de Sint-Rosaliakerk (Leeuwenstraat) 1931

De Meent met rechts de Sint-Rosaliakerk (Leeuwenstraat) en op de achtergrond de Sint-Laurenskerk, 1931.

De Sint Rosaliakerk, ook wel de Leeuwenstraatse kerk genoemd, was tot 1940 een rooms-katholieke schuilkerk in Rotterdam. Het interieur achter de onopvallende gevel van het gebouw werd ontworpen door Jan Giudici en gebouwd in 1777 op de plaats waar sinds 1642 een kapel stond en waar nog vroeger het Sint Agathaklooster lag.

De architect nam als voorbeeld de hofkapel te Versailles, een bouwsel van Jules Mansart, bouwmeester van Lodewijk XIV. Rijk stucwerk, uitgevoerd door de te Rotterdam gevestigde Italiaan Pietro Castoldi, en een aantal uit hout gesneden heiligenbeelden vormden de artistieke aankleding. De meer dan levensgrote beelden waren in Antwerpen vervaardigd door Francois van Ursel en, vermoedelijk vanwege de te toen beperkte godsdienstvrijheid, door een kermisreiziger als attractie naar Rotterdam vervoerd. De Sint Rosalia kon gebouwd worden door de vrijgevigheid van Joan Osy, een rijke Rotterdamse koopman.

De Sint-Rosaliakerk is verloren gegaan bij het bombardement van Rotterdam in de mei 1940. Op de plaats waar hij stond bevindt zich nu Minervahuis III

De foto komt uit de collectie topografie Rotterdam en bevindt zich in het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Coolsingel,1922

Het ambacht Cool komt al voor omstreeks 1280. In 1596 kocht de stad de ambachtsheerlijkheid Cool, Blommersdijk en Beukelsdijk van Jonkheer Jacob van Almonde. Bij Koninklijk Besluit van 20 september 1809 werd het ambacht Beukelsdijk, Oost- en West-Blommersdijk, genaamd Cool, tot een zelfstandige gemeente verheven. In 1811 werd Cool door Rotterdam geannexeerd. Naast het ambacht had men ook nog de polder Cool. Deze lag tussen de Rotterdamse en Delfshavense Schie. Deze werd in 1925 opgeheven.

Een gedeelte van het grondgebied van Cool was reeds in 1358 bij de stad getrokken na de vergunning van hertog Aelbrecht van Beieren om grachten om de stad te graven en het stadsgebied te vergroten met het Rodezand in het ambacht Cool. De Coolvest scheidde voortaan stad en ambacht. In 1480 is er al sprake van de singel tegenover de vest achter Bulgersteyn, later Coolsingel genoemd. De singel is in verband met de aanleg van een brede verkeersweg in de jaren 1913-1922 geheel gedempt. De naam Coolvest is daardoor verdwenen.

De Coolsestraat, vroeger Coolweg geheten, liep vóór de vereniging van Delfshaven met Rotterdam juist op de grens tussen beide gemeenten. Ze ligt, evenals de Coolsedwarsstraat, in het oude ambacht Cool of West-Blommersdijk. De Klein-Coolstraat ligt in de voormalige Klein-Coolpolder. De Coolhaven en -straat liggen eveneens in de vroegere Coolpolder.

De fotograaf is Henri Berssenbrugge en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

De Oudehaven, 1930

Houtvlotten in de Oudehaven met op de achtergrond het gebouw Plan C en de Mosseltrap, 1930.

In het charter van 25 juli 1328 is sprake van het maken van een haven te Rotterdam en in 1351 vindt men hier reeds een steiger. Deze haven was toen het water, van de Blaak tot het Moriaansplein (de vroegere Kolk), waar zich de Dordtsche Steiger bevond. De uitbreiding van de stad naar het zuiden had ook tengevolge, dat de haven in zuidelijke richting werd verlengd. De kade tussen de Mosseltrap en de Geldersekade ontving in 1884 de naam Oudehavenkade. De huidige Oudehavenkade ligt op dezelfde plaats als haar voorganger.

Plan C was een bedrijfsverzamelgebouw in Rotterdam. Het is in 1880 ontworpen door architect Constantijn Muysken en werd op 4 maart 1889 geopend. Bij het bombardement op Rotterdam van 14 mei 1940 is Plan C verloren gegaan.

Plan C was een onderdeel van een stedenbouwkundige ingreep van de directeur van Gemeentewerken Rotterdam, G.J. de Jongh. Het gebied tussen de Kolk en de Oude Haven werd opnieuw ingericht in verband met de verkeersproblemen (op het land én het water) in dit gebied. Plan A en B waren twee bruggen die deel uitmaakten van het plan, Plan C was het bedrijfsverzamelgebouw.

Plan C had een vierhoekige plattegrond. Op de begane grond waren winkels gevestigd. Aan de kant van de Oude Haven en de Kolk waren arcades waardoor mensen bij regen droog konden winkelen. Er was een expeditiehof voor de bevoorrading van winkels. In de twee verdiepingen erboven waren kantoren en woningen. De gevels van Plan C waren opgetrokken in natuursteen en baksteen in Beaux-Arts-stijl.

Onder Plan C waren twee doorgangen voor de scheepvaart tussen de Kolk en de Oude Haven. Aan de noordzijde van de Oude Haven is nog steeds de balustrade van Plan C te zien. De onderdoorgangen zijn na het bombardement afgesloten.

De fotograaf is Henri Berssenbrugge en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen