Tag Archives: rijnhaven

Rijnhaven, 1934

De Rijnhaven aan de noordzijde met op de kade personenauto’s van het merk Dodge, aangekomen per schip, 1934.

De Rijnhaven is een havenbekken in Rotterdam. De Rijnhaven is een van de oudste havens op de zuidoever van de Nieuwe Maas. De aanleg duurde van 1887 tot 1895. De oppervlakte is 28 ha.

De haven werd in eerste instantie gegraven als berghaven voor rijnschepen, voornamelijk voor in de winter als de rijnschepen door bevriezing van de bovenrivieren de Rijn niet konden opvaren. In 1888 schreef de directeur van Gemeentewerken, G.J. de Jongh in een rapport echter dat het transitoverkeer op Rotterdam bleef toenemen en dat daarom de nieuwe Rijnhaven door uitdieping geschikt moest worden gemaakt voor de grootste zeeschepen. De Rijnhaven werd een haven voor de overslag van massagoed ‘op stroom’. De zeeschepen meerden aan boeien, los van de kade. Later verloor de Rijnhaven de overslagfunctie en werd het weer vooral een berghaven voor binnenvaartschepen. Anno 2015 is zijn de ligplaatsen voor de binnenvaart verplaatst naar onder meer de Maashaven. De enige schepen die er nog varen komen om te lossen bij de Codricofabriek.

Dodge is een Amerikaans automerk dat in 1914 werd opgericht door John Francis Dodge en diens broer Horace Elgin Dodge. In 1928 werd het merk overgenomen door Chrysler en van 1998 tot 2007 maakte het deel uit van het Duitse concern DaimlerChrysler. Sinds 2014 maakt het deel uit van Fiat Chrysler Automobiles N.V., afgekort met FCA.

De broers John en Horace Dodge hadden als kind al een passie voor techniek. Na in Detroit in een fabriek van scheepsmotoren te hebben gewerkt richtten ze in 1887 een fietsbedrijf op, Dodge Brothers Bicycle & Machine Factory geheten. Beiden vulden elkaar hiervoor goed aan. John was het meest geïnteresseerd in het commerciële, Horace in het technische. Ze waren ook harde werkers en het bedrijf boekte al snel succes.

De fotograaf is Francois Henry van Dijk en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Een metrotrein komt uit de metrotunnel, Parallelweg 1968

Een metrotrein komt uit de metrotunnel onder de Nieuwe Maas en rijdt ter hoogte van de Parallelweg richting station Rijnhaven, 1968 (geschat).

De eerste metrolijn, Noord-Zuidlijn genoemd, was tevens de eerste van Nederland, en bij de opening een van de kortste metrolijnen ter wereld: slechts 5,9 kilometer tussen het station Rotterdam Centraal en het winkelcentrum Zuidplein op de linker Maasoever. Op 9 februari 1968 openden prinses Beatrix en prins Claus in het bijzijn van toenmalig burgemeester Wim Thomassen en RET-directeur drs. C.G. van Leeuwen de metrolijn op het Centraal Station met een rit naar Zuidplein. Met de bouw van de lijn, die ruim zeven jaar duurde, was een bedrag van 170 miljoen gulden (ruim 77 miljoen euro) gemoeid, plus twintig miljoen gulden (negen miljoen euro) aan bijkomende werken. Om de Rotterdammers kennis te laten maken met dit nieuwe vervoermiddel, mocht iedere inwoner eenmaal een gratis ritje maken met de metro. De Rotterdamse metro had zijn eerste grote presentatie aan het publiek al in 1960 op de Floriade in de vorm van een 38 meter “bewegende” maquette met modeltreinen.

Het belangrijkste kunstwerk was de tunnel onder de Nieuwe Maas. Deze tunnel (de tweede ondertunneling van de Maas na de Maastunnel voor het auto-, fiets- en voetgangersverkeer) werd gebouwd door middel van geprefabriceerde tunnelstukken die werden afgezonken. Het traject van Rotterdam Centraal tot aan de Maas werd in open bouwputten gerealiseerd. Weena, Hofplein en Coolsingel waren hierdoor jarenlang onbegaanbaar.

Het gedeelte van de eerste lijn loopt door Rotterdam-Zuid geheel bovengronds over een viaduct. De stroomvoorziening met een elektrische spanning van 750 Volt gelijkstroom geschiedt via een derde rail-systeem.

In 1970, twee jaar na de opening, werd de lijn over het viaduct verlengd van Zuidplein tot Slinge. In 1974 werd de lijn doorgetrokken van Slinge via de voorsteden Rhoon en Poortugaal naar Zalmplaat in Hoogvliet, waarmee de lengte in één klap bijna verdubbelde.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

 

Rijnhaven 1975

De Rijnhaven is een havenbekken in Rotterdam. De Rijnhaven is één van de oudste havens op de zuidoever van de Nieuwe Maas. De aanleg duurde van 1887 tot 1895. De oppervlakte is 28 ha.

Ze werd in eerste instantie gegraven als berghaven voor Rijnschepen, voornamelijk in de winter als de zeeschepen hun lading moesten lossen en de Rijnschepen door bevriezing van de bovenrivieren de Rijn niet konden opvaren. In zijn rapport van 16 juli 1888 schrijft de Directeur der Gemeentewerken, G.J. de Jongh, hierover:

“Bij mijn rapport van de 11 den Januari 1887 wees ik op de noodzakelijkheid welke er toen bestond om een havenbassin te graven, waar de Rijnschepen, voornamelijk des winters, in zouden kunnen worden geborgen. De naar aanleiding van dit rapport gegraven Rijnhaven, heeft dezen winter reeds uitstekende diensten bewezen. De Havenmeester zou zeker niet in staat geweest zijn de vloot van Rijnschepen een goede ligplaats te bezorgen, zoo dit bassin, zij het ook toen nog in onvoltooiden toestand, niet aanwezig ware geweest. In bovengenoemden rapport zeide ik o.a. het volgende: ‘Blijft het transitoverkeer toenemen, dan kan, wanneer de in de rivier liggende boeien geen plaatsruimte genoeg meer aanbieden, de haven door geheele of gedeeltelijke uitdieping geschikt gemaakt worden tot het opnemen van de grootste zeeschepen.’ Blijkens het rapport van den Havenmeester is dit tijdstip thans aangebroken.”

De Rijnhaven werd daardoor uiteindelijk een haven voor de overslag van massagoed ‘op stroom’, dat wil zeggen los van de kade.

Inmiddels heeft de haven zijn overslagfunctie verloren, en werd het vooral een ligplaats voor binnenvaartschepen. De Rijnhaven is tegenwoordig gesloten voor de binnenvaart en de pontons zijn verplaatst naar de Maashaven. De schepen die er nog wel varen, komen om te lossen bij Codrico.

Door nieuwe stedenbouwkundige ontwikkelingen op de Kop van Zuid en Katendrecht is het gebied rondom de Rijnhaven drastisch vernieuwd. Veel van de oude pakhuizen zijn gesloopt om plaats te maken voor hoogbouw. Langs de zuidkant van de haven staan nog wel diverse pakhuizen.

Langs de haven ligt het station Rijnhaven van lijn D en lijn E van de Rotterdamse metro.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Fiets/metrotunneltje Rijnhaven 1965

Lekkage op fietspad van het zogenaamde metrotunneltje tussen de Rijnhaven en emplacement Spoorweghaven op Zuid, geschat 1965. De skyline boven emplacement toont de Hef, de Stieltjespleinkerk en de Oranjeboombrouwerij.

De Rijnhaven was oorspronkelijk bestemd als lig- en berghaven voor Rijnschepen. Ze is gegraven in de Hillepolder.

De Spoorweghaven werd in de jaren 1870-1875 van rijkswege gegraven langs het spoorwegemplacement van het goederenstation van de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen. Vervolgens werd het complex gebruikt door goederentreinen van de Nederlandse Spoorwegen.

De Hef (officiële naam Koningshavenbrug) is een buiten gebruik gestelde spoorweghefbrug over de Koningshaven in Rotterdam, die het Noordereiland scheidt van de wijk Feijenoord. De brug vormde deel van de spoorlijn Breda – Rotterdam.

De twee brugdelen aan de oevers stammen uit 1878. Het middengedeelte was oorspronkelijk een draaibrug. Dit was echter een forse hindernis voor de scheepvaart. In de smalle doorvaart voeren meerdere schepen zich vast, in 1918 voer het Duitse schip ‘Kandelfels’ zelfs compleet tegen de pijler. Dit laatste ongeval gaf de doorslag voor de aanleg van een hefbrug ter vervanging van de draaibrug.

De brug is ontworpen door ingenieur Pieter Joosting en opengesteld op 31 oktober 1927. Deze brug was de eerste van haar soort in West-Europa. Joris Ivens maakte in 1928 een avant-gardistische film over De Hef met als titel De Brug. Onder meer door deze film werd Ivens internationaal bekend. In 2007 schreef Oscar van Dillen zijn String Quartet 2 als muziekstuk bij deze stomme film. Arij de Boode en Pieter van Oudheusden schreven De Hef, biografie van een spoorbrug (1985, met een woord vooraf door Joris Ivens).

Op 14 januari 1933 dook Lou Vlasblom van de hefbrug. Twee weken later sprong Jan Tabbernee vanaf een punt zes meter hoger dan dat van Vlasblom. Tabbernee kwam verkeerd terecht en overleefde de duik niet.

Op 14 mei 1940 raakte tijdens het bombardement op Rotterdam de brug zwaar beschadigd. Om weer treinverkeer mogelijk te maken werd ze als een van de eerste dingen in de vernielde stad hersteld.

Op 10 mei 1978 is de hefbrug aangevaren door het schip de ‘Nedlloyd Bahrein’ tijdens de eerste vaart vanaf de scheepswerf Van der Giessen de Noord waar het gebouwd was. Gedurende 14 dagen was het spoorwegverkeer gestremd.

De brug wordt tegenwoordig niet meer gebruikt, omdat het treinverkeer sinds 24 september 1993 vanaf het Centraal Station tot station Zuid door de Willemsspoortunnel rijdt. Door de tunnel waren de maasbruggen overbodig geworden en De Hef kwam op de nominatie om te worden gesloopt. Na brede protesten van de Rotterdammers is daarvan afgezien. De oude spoorbrug is nu een monument ter herinnering aan de plek waar ooit de treinen het centrum van Rotterdam verlieten.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.