Tag Archives: sparta

De trainer van Sparta, Denis Neville, 1959

De trainer van Sparta, Denis Neville, staat buiten bij een bord met de tekst ‘Uitverkocht’, 1959 (geschat).

Denis Neville (Londen, 6 mei 1915 – Rotterdam, 11 januari 1995) was een Engels voetballer en voetbaltrainer.

Als voetballer kwam Neville vanaf 1932 uit voor de Londense club Fulham, dat destijds in de Engelse tweede divisie speelde. Hij stond bekend als een harde verdediger. In de Tweede Wereldoorlog diende hij in het Britse leger en werd hij uitgezonden naar Afrika, Italië en Israël. Na de oorlog keerde hij kort terug bij Fulham, maar in 1946 besloot hij zijn voetbalcarrière te beëindigen. Hij behaalde vervolgens de diploma’s om trainer te mogen worden. Tevens volgde hij een scheidsrechtersopleiding.

Zijn trainersloopbaan startte Neville bij Odense BK in Denemarken. Op de Olympische Zomerspelen 1948 was hij coach van het Deense nationale elftal, dat brons behaalde. Hij was vervolgens trainer van achtereenvolgens het Italiaanse Atalanta Bergamo en het Belgische Berchem Sport. In 1954 werd hij door de Engelse voetbalbond aangesteld om in India trainer- en scheidsrechteropleidingen op te zetten en voetbalteams en het Indiaas elftal te begeleiden. In 1955 werd hij coach van het Nederlandse Sparta.

Neville bleef acht jaar verbonden aan Sparta. In deze periode werd de club landskampioen (1959) en won het tweemaal de KNVB beker (1958 en 1962). In de Europacup I baarde Sparta in 1959 opzien door de Schotse kampioen Glasgow Rangers in het Ibroxpark in Glasgow met 1-0 te verslaan. Na een beslissingswedstrijd werd Sparta echter toch uitgeschakeld. In 1963 besloot hij bij Sparta te vertrekken en trad hij in dienst van het Haagse SHS (in 1964 hernoemd tot Holland Sport), dat uitkwam in de Eerste divisie. Zonder grote aankopen werd hij in zijn eerste seizoen derde met SHS en kwam de ploeg één punt te kort voor promotie. Volgende seizoenen verliepen echter minder succesvol.

Met toestemming van Holland Sport werd Neville in 1964 aangesteld als tijdelijk trainer van het Nederlands elftal, als opvolger van Elek Schwartz. Na een 2-1 nederlaag op 14 november 1965 in de WK-kwalificatiewedstrijd in en tegen Zwitserland besloot hij terug te treden als bondscoach en zich weer enkel te richten op Holland Sport. Hij werd opgevolgd door Georg Kessler. Holland Sport verkeerde inmiddels echter in de onderste regionen van de Eerste divisie en aan het eind van het seizoen besloten de trainer en de club uit elkaar te gaan. Neville keerde terug naar Engeland, waar hij manager/trainer werd van Canvey Island FC. In 1978 streek hij opnieuw neer in Nederland. Hij was nog enkele jaren trainer van amateurclub TOGB uit Berkel en Rodenrijs.

Neville was getrouwd met een Nederlandse vrouw. In 1995 overleed hij op 79-jarige leeftijd in een Rotterdams verpleeghuis.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Sparta – DOS 1957

Jayne Mansfield zoent Spartaspeler Rinus Terlouw voor de aftrap van Sparta – DOS op 13 oktober 1957.

Via de site van Radio 1:
Voor veel Sparta-fans was het een legendarische gebeurtenis, die aftrap op 13 oktober 1957. Mansfield sloot het voetbalmoment af met een zwoele kus op de mond van aanvoerder Rinus Terlouw. Het elftal was daarvan zo onder de indruk, dat ze onderuit gingen met 7-1.

Herman Kuiphof, die bij de wedstrijd was, zou er in 1992 over vertellen in NRC. “Een van de weinige keren dat hij echt faalde, was in een vriendschappelijke wedstrijd tegen het Utrechtse DOS. Maar dat kwam waarschijnlijk doordat hij rond de aftrap een kusje had gekregen van de Amerikaanse sexbom-filmster Jayne Mansfield. Het werd 7-1 en `de rots’ was die dag van bordpapier.”

De historische aftrap nam Mansfield overigens in een even zo historisch stadion: Het Kasteel bestaat al meer dan 100 jaar. Tot april dit jaar was Mansfield te bewonderen op een groot billboard nabij het stadion, maar een voorjaarsstorm maakte daar een einde aan.

De Amerikaanse overleed tien jaar na de aftrap ten gevolge van een auto-ongeluk. Ze was op weg naar een nachtclub in Mississippi, waar ze zou optreden als zangeres. Ze was nog maar 34 jaar.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van https://www.nporadio1.nl/…/6227-deze-dag-toen-jayne-mansfie…

Met medewerking van Rotterdam van toen

Gezicht in de Spartastraat, 1922

De eerste versie van het Kasteel werd gebouwd in 1916, naar een ontwerp van de architecten J.H. de Roos en W.F. Overeijnder. Het eerste voetbalstadion van Nederland werd geopend op zondag 15 oktober 1916. De openingswedstrijd op ‘de Sparta Burcht’ werd gespeeld tegen Willem II. In de loop der jaren werden de tribunes van “Stadion Spangen” diverse malen vernieuwd en uitgebreid. De meest ingrijpende renovatie vond plaats in 1998-99: het stadion werd toen bijna volledig herbouwd volgens een ontwerp van architectenbureau Zwarts & Jansma. Het veld werd daarbij een kwartslag gedraaid, waardoor “Het Kasteel” nu deel uitmaakt van de Kasteeltribune aan de lange zijde van het stadion, terwijl het eerst aan de korte kant van het stadion gelegen was. De naam van het nieuwe stadion werd Sparta-Stadion “Het Kasteel”. Het heeft een capaciteit van 10.599 plaatsen. Het stadion werd heropend met een vuurwerk- en lasershow en een wedstrijd tegen Glasgow Rangers, die in 0-0 eindigde.

Alleen het gebouw met de twee torentjes, waaraan het complex al decennialang zijn bijnaam Het Kasteel dankte, bleef bij de verbouwing van 1999 behouden, inclusief het bouwaardewerk van Willem Coenraad Brouwer. Dat gebouwtje werd in november 2004 aangekocht door de zakenman Hans van Heelsbergen, die toen voorzitter van Sparta Rotterdam was. Van Heelsbergen opende er een horecagelegenheid en het Sparta Museum.

Ook liet hij de fanshop vernieuwen; deze werd naar de andere kant van het stadion verplaatst en werd ongeveer vijf maal zo groot als de oude fanshop. De shop heeft nu twee verdiepingen en verkoopt naast Sparta spullen ook merkkleding.

In 2014 is Sparta uit kostenoverwegingen overgestapt op een kunstgrasveld.

De foto is gemaakt door de Fototechnische Dienst Rotterdam en komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Scorebord Sparta bij de wedstrijd Sparta-Eindhoven stand 6-0, 1956.

Scorebord bij de wedstrijd Sparta-Eindhoven met de stand 6-0, 28 oktober 1956.

Uit Het Vrije Volk van 29 oktober 1956:
ER IS FEEST op ‘t Kasteel; blijdschap in de harten van de Sparta-supporters. De roodwitten, sterk op eigen Rotterdamse bodem, behaalden een fiere 6 – 0 overwinning op Eindhoven. De grauwe somberheid van de vorige weken werd in deze snelle overrompelende wedstrijd met een half dozijn voortreffelijke doelpunten uitgewist…

Eindhoven, zwak in de defensie, traag in de voorhoede, werd door de vurige Spartanen volkomen van het veld gespeeld. De 15.000 toeschouwers zagen slechts de onuitblusbare aanvalslust van de Rotterdammers, hun rappe combinaties afgewisseld met razende solo’s van de buitenspelers Van Ede en Geel.

Daniëls, middenvoor, scoorde drie uitstekende doelpunten. Geel, Van Ede en Verhoeven namen het andere drietal voor hun rekening en zij drukten daarmee de grenzeloze activiteit van de gehele aanvalslinie uit.

Bosselaar en Benningshof speelden zoals binnenspelers betaamt: onvermoeibaar zwoegend, voortdurend met goede passes paniek zaaiend in het zuidelijk defensieblok.

De blauw-witte verdedigers raakten reeds in de eerste minuten hun zekerheid kwijt; Een fel doorzettende Benningshof (hij is zijn plaats volkomen waard!) drong door in het strafschopgebied en lanceerde uit een moeilijke positie een lage voorzet. Linksback Tebak en stopper Van Kemenade stonden elkaar in de weg. Tussen de benen van de spil door rolde de bal verder. En daar stond Daniëls. Zijn schot was half-hoog, hard en zuiver! (1—0).
Benningshof zelf knalde van verre afstand op de paal, de goed spelende rechtshalf Verbeek loste een schot, waarmee de jonge Eindhoven-goalie Heijink alle moeite had.

Het Sparta-bombardement verslapte slechts even om doelman Van Dijk gelegenheid te geven een heldenrol te spelen. Driemaal achtereen stond hij pal in de baan van schoten van zuidelijke aanvallers. Een stoere kopbal van middenvoor Louwers (na rust linksbuiten) werkte hij weg, maar voor de voeten van Tielens, die opnieuw inschopt. Van Dijk redde. Ten slotte probeerde Snoek het nog een keer, maar weer die keeper…

Hoofdschuddend trokken de Eindhovenaren terug. Zelfs het uitvallen van Terlouw (beenblessure) kon hen niet inspireren. Zij merkten trouwens snel, dat Hans de Koning ook een stopper van betekenis is. En invaller linkshalf Verhoeven was ook geen verzwakking.

De zuidelijken konden het hoofd blijven schudden. Zij zagen verbaasd toe hoe linksbuiten Peet Geel een formidabele rush ondernam, nadat hij door een pass van Benningshof in de vrije ruimte kwam. Hij omspeelde ook doelman Heijink en het was 2 – 0.

Nog voor rust toen Bosselaar een bekende dieptepass afgaf, die Tebak verkeerd beoordeelde. Daniëls liep door en scoorde heel goed. Tebak verliet kort daarna het veld (Vlemmix nam zijn plaats in). Trouwens alle spelers verlieten de kokende arena, want het was rust.

In de tweede helft geen Eindhovens herstel. Steeds minder bleken Louwers, Snoek c.s. in staat De Koning en zijn makkers te verontrusten, steeds minder vat kreeg de defensie op de niet te stuiten aanvallen van Sparta.

Het doelpuntenfestijn werd na 20 minuten voortgezet toen Tony van Ede (prachtig op dreef) weergaloos snel langs de lijn snelde en van verre voorzette. Keeper Heijink kon er niet bij. Rechtsback v. d. Boomen miste en Verhoeven knalde raak (4 – 0)

Van Ede toonde het verrukte publiek, dat zat te genieten in het heerlijke zonnetje, zijn uitgelezen sprinterskwaliteiten. Hij ving een fraaie hoge pass van Lou Benningshof op, schudde linkshalf Visscher van zich af, gleed vervaarlijk het strafschopgebied binnen en passeerde de arme doelman kansloos (5 – 0).

Weer speelde Van Ede een rol van betekenis, toen hij goed afgaf aan zijn middenvoor Daniëls, die zeer beheerst en zuiver het zesde, klassieke, doelpunt op zijn naam bracht (6 – 0).
En nog wisten de Spartanen niet van ophouden. Zij streden in dit eerlijke, mannelijke duel tot de laatste minuut op volle kracht. Gelukkig bleven ook de zuidelijken vechten voor een doelpunt, waarmee althans een stukje van de eer gered zou zijn. Het lukte niet. Jammer voor de dappere vechters uit het zuiden, die hun bijdrage leverden om deze zondag tot een gloriedag voor Sparta te maken. Een gloriedag, waar rood-wit op heeft zitten wachten, omdat daarmee de periode van herstel ingeluid kan worden.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt uit Het Vrije Volk van 29 oktober 1956 via delpher.nl

Met medewerking van Rotterdam van toen