Binnenrotte, 1993

Een draaiorgel voor het luchtspoor bij de Binnenrotte, 18 september 1993. Op de avond van 24 september 1993 reden de allerlaatste treinen over het luchtspoor. Op de achtergrond de Laurenskerk.
Het Luchtspoor was een 2,2 kilometer lang spoorviaduct in de Spoorlijn Breda – Rotterdam dat dwars door het centrum van Rotterdam en met bruggen over de Nieuwe Maas en de Koningshaven heen ging. Het begon ter hoogte van de overgang van het spoor over de Schie en Schiekade en eindigde bij de aanvang van de vaste oeververbinding over de Nieuwe Maas; de officiële benaming was Binnenrotteviaduct. Dit spoorviaduct werd op 28 april 1877 geopend als onderdeel van de door de Staat aangelegde verbinding van Amsterdam naar België. De spoorlijn werd dwars door de historische binnenstad gebouwd. Uiteraard bracht dit de nodige overlast met zich mee; toch werd het Luchtspoor na verloop van tijd onlosmakelijk onderdeel van het Rotterdamse stadsbeeld. Omgekeerd bood het Luchtspoor treinreizigers een spectaculair uitzicht op de bedrijvige stad.
In de jaren 80 van de 20e eeuw waren de inmiddels ruim 100 jaar oude bruggen aan vervanging toe. Bovendien was de hefbrug, die regelmatig geopend moest worden, steeds meer een capaciteitsknelpunt geworden in deze belangrijke spoorwegverbinding. Na veel discussie is besloten de bruggen te vervangen door een viersporige tunnel op dezelfde plek, met een ondergronds station Blaak. Deze Willemsspoortunnel is op 15 september 1993 geopend. Het Luchtspoor is vervolgens gesloopt. De Hef werd niet gesloopt, maar bleef staan als monument van het Rotterdamse spoorwegverleden.
De fotograaf is Rob van der Rest en de foto komt van de site feijenoordsemeesters.nl. De informatie komt van Wikipedia.
Met medewerking van Rotterdam van toen
No votes yet.
Please wait...