Astrid Solter stuit tijdens fietstocht op een python van 2,5 meter en pakt ‘m bij de staart

De Vlaardingse Astrid Solter (64) heeft woensdagmiddag zonder blikken of blozen een python bij de staart gegrepen in de polder tussen Delft en Schiedam. Ze fietste met een vriendin op de Harreweg toen het oranje-witte reptiel opdook. “Ik heb echt een geweldige middag beleefd.”

Hoe trof u de slang aan?

“Mijn vriendin en ik maakten een fietstocht. Mijn vriendin zei: daar ligt een slang! Ik antwoordde: nee joh! Zij hield vol van wel. Dus wij keerden om en toen zag ik hem ook. Omdat ik de slang herkende als een python wist ik: dit hoort hier niet. We bleven bij het dier en belden 144.”
“Een aardige vrouw verwees ons door naar de politie, die ons weer doorverwees naar de Dierenambulance. Daar hebben we toen een half uurtje op gewacht. De slang was vrij rustig. Hij lag lekker op de warme stenen tussen het fietspad en de rijweg in. Op gegeven ogenblik, toen er steeds meer mensen bij kwamen, werd hij wat onrustiger en glibberde het gras in. Ik probeerde hem toen met een stok terug naar de stenen te begeleiden.”

Was u niet bang?

“Ik was vooral bang dat de python dood zou gaan van de kou als hij ‘s nachts zou blijven liggen in de polder. Ondertussen begreep ik van mijn zoons dat hij niet meteen ten onder zou gaan van de temperaturen hier. Angstig was ik niet. Het was vooral prettig dat we wat konden betekenen.”

Maar een python is toch supergevaarlijk?

“Mijn jongste zoon hield vroeger altijd al slangen. Hij heeft ook vogelspinnen gehad. Door hem wist ik dat het een python was, dus geen gifslang. Je moet wel een beetje oppassen voor de tanden, want dat zijn weerhaakjes en die wil je niet in je hand voelen. En je moet zorgen dat de slang niet om je heen krult, want hij kan goed wurgen.”

Waarom was het nodig om de slang bij de staart te grijpen?

“Hij glibberde het gras in, richting het water. Ik dacht: dadelijk glijdt hij de sloot in en zijn we hem kwijt. Dat moet niet gebeuren. Dus trok ik ‘m even aan de staart om ‘m in de buurt te houden.”

Hoe voelde dat?

“Koud, glibberig, stevig. Het was een grote jongen: 2,5 meter. Je kon zien dat de slang bepaald niet uitgehongerd was. Ik denk dat iemand ‘m heeft gedumpt. Het kan goed zijn dat iemand het dier als kleine slang heeft gekocht en ‘m toen wel schattig vond. En dat die persoon, toen het dier steeds groter werd, besloten heeft om hem te droppen.”

Hoe reageerden andere mensen op de python?

Lachend: “Iemand kwam langs en grapte: ‘joh, ben je je slang aan het uitlaten?’ De meeste mensen bleven op afstand. Iedereen was het erover eens: dat zielige beest geholpen moest worden. Niemand zei nare dingen of vond dat de slang moest worden afgemaakt. Het was haast gezellig, mensen maakten een praatje. Ze zeiden: ‘fijn dat je dit doet.’ Sommige mensen bedankten me zelfs. Dat vond ik hartstikke grappig.”

U had ook door kunnen fietsen.

“Zo zijn wij niet. Mijn vriendin en ik zijn maatschappelijk werkers. Wij kunnen simpelweg niet denken: laat maar gaan. We hebben ook vreselijk veel lol gehad samen. Toen we verder fietsten, zeiden we tegen elkaar: we maken altijd wel wat mee als we fietsen. Zo hebben we al eens een meneer geholpen die met zijn fiets onderuit gleed in een koeienvlaai. Hij zat er helemaal onder. Een andere keer viel een man toen hij een brug overstak. Hem hielpen we ook. Zo zijn wij gewoon.”
De python is opgevangen in de reptielenopvang. De eigenaar heeft zich nog niet gemeld. De slang maakt het naar omstandigheden goed en heeft alleen last van een lichte verkoudheid, zegt de Dierenbescherming tegen Rijnmond. Het gedrag van Astrid Solter noemt de organisatie ‘heldhaftig’.
Bron: Rijnmond.nl
No votes yet.
Please wait...