De zwaar beschadigde toren van de Laurenskerk gezien vanuit het schip van de kerk, 1946.

Bij het bombardement van mei 1940 werd de Sint Laurenskerk zwaar beschadigd. De toren bleef grotendeels staan. De kerk was nog maar kort daarvoor gerestaureerd. In juni 1940 werd een commissie ingesteld met architecten en monumentenzorgdeskundigen om een onderzoek te doen naar de toestand van drie belangrijke monumenten: de Laurenskerk, het Schielandshuis en de Delftsche Poort. Op 9 september rapporteert de commissie dat herstel van toren en kerk esthetisch en technisch mogelijk moet zijn. Restauratie zou wel heel kostbaar zijn. Rotterdam is zo arm aan monumenten en de St.-Laurenskerk kan zulk een belangrijk en waardevol punt worden in het stadsbeeld, dat reeds daarom de herstelling van zeer grote betekenis kan worden geacht. Nadat het puin geruimd was en beschadigde gebouwen waren gesloopt stonden de toren en de ruïne van de kerk eenzaam in de lege vlakte. In de Wederopbouwplannen werd de kerk ingebouwd in het stedelijk weefsel; de dure grond rond de kerk was populair. Van Traa, die het Basisplan maakte, zag de kerk als een obstakel. Zoals hij ook het Schielandshuis en het Witte Huis liever wilde slopen…

Uiteindelijk werd er toch gekozen voor restauratie of beter gezegd herbouw van de kerk. Het rijk steunde de restauratie financieel door 90% van de kosten van 8 miljoen op zich te nemen. Koningin Juliana bezocht de Opbouwdag in 1952 en legde de eerste steen.

De fotograaf is mogelijk Lex de Herder. De foto komt uit de collectie Lex de Herder en bevindt zich in het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Platform Wederopbouw Rotterdam. https://wederopbouwrotterdam.nl/…/restauratie-laurenskerk

Met medewerking van Rotterdam van toen

No votes yet.
Please wait...