Decorstukken worden op hun plek gehangen, technici sluiten kolossale ledschermen aan en pilaren krijgen een laatste likje verf. In de Johan Cruijff ArenA wordt de laatste hand gelegd aan Sensation, dat na vijf jaar afwezigheid weer volledig is uitverkocht. Hoe is dit dancefenomeen, dat voor het eerst in 2000 werd georganiseerd, zo relevant gebleven?

“Het voelt als thuiskomen”, zegt event director Eric Keijer vrijdagochtend in het Amsterdamse voetbalstadion. Tussen alle bedrijvigheid neemt hij even plaats in de koninklijke loge, die uitkijkt op een imposant podium waar de vorkheftrucks en hijskranen nog druk bezig zijn. “Ik heb 134 shows in 35 landen georganiseerd, maar de laatste editie is alweer vier jaar geleden. Een lekker gevoel dat we hier weer mogen staan.”

Sensation was in 2000 het eerste stadionfeest ter wereld en groeide uit tot een internationaal dancefenomeen. De laatste Nederlandse editie was in 2017, toen vond de organisatie dat het tijd werd voor iets anders. “We kregen het gevoel dat we een beetje in een sleur terechtkwamen”, aldus Keijer. “Er waren inmiddels zoveel andere evenementen; je moest echt vechten om ertussen te blijven. Bovendien is zo’n stadion heel duur qua productie.”

Na een stilte van drie jaar was het plan om in 2020 een nieuwe koers in te zetten. Het aangekondigde Beyond Sensation moest daarin de eerste stap zijn, maar die vlieger ging niet op vanwege het coronavirus. “We hadden een nieuw idee bedacht”, vertelt Keijer, “volgend op het concept van Sensation. Dat idee is om verschillende redenen de ijskast ingegaan. Sindsdien is het evenementenlandschap ook weer veranderd.”

Keijer vertelt dat ze na de lastige coronaperiodes bewust hebben gewacht met het lanceren van een nieuw concept. Daarom houden ze het in elk geval dit jaar bij het ‘vertrouwde’ Sensation. “We gaan een sterke editie neerzetten, daarna kijken we verder. We staan zeker nog open voor een nieuw evenement. Voor deze editie kunnen we alle kennis uit het verleden gebruiken, gecombineerd met veel geavanceerde techniek.”

Event director Eric Keijer is al sinds de eerste editie betrokken bij Sensation.
Event director Eric Keijer is al sinds de eerste editie betrokken bij Sensation.
Foto: Sensation

Ledschermen zonder beeld

Sensation-fans kunnen een deel van het podium herkennen uit een eerdere editie, maar nieuwe ontwikkelingen zijn er ook. “De kwaliteit van de video is tegenwoordig veel beter”, geeft Keijer als voorbeeld. “Dat was trouwens wel even billenknijpen. Alles is van tevoren in de studio getest, maar afgelopen woensdag kregen we hier ter plekke geen beeld uit de ledschermen. Dus hebben we donderdag voor 15.000 euro aan nieuwe processoren in laten vliegen. Anders hadden we een podium met twintig zwarte palen eromheen gehad, haha.”

Na 22 jaar is er veel veranderd in de dancewereld. Heeft Sensation nog wel dezelfde relevantie als bij die eerste baanbrekende edities? “Tegenwoordig worden er in de hele wereld voetbalstadions gevuld voor dance-evenementen”, erkent Keijer. “Dus op dat vlak ben je niet meer uniek. Maar ik denk dat dit nog steeds de moeder der stadionevenementen is. Net als dat Burning Man altijd in de Amerikaanse woestijn zal zijn, ook al worden er wereldwijd andere edities gehouden.”

Sensation is volgens Keijer onverminderd populair. Het evenement is uitverkocht en ook de grote namen in de dancewereld staan in de rij om er op het podium te staan. “Dj’s als Tiësto en Martin Garrix werden nummer één van de wereld nadat ze bij ons hadden opgetreden.”

Torenhoge kosten voor commerciële dj’s

Dat Sensation nog steeds relevant is, heeft ook te maken met muziekstijlen. Na house, techno en trance in de eerste edities, kwamen er later ook genres als clubhouse aan bod. “We zijn op dat gebied een beetje gaan golven”, vertelt Keijer. “Voor deze editie gaan we weer terug naar club. We willen niet meer te veel een evenement met een commerciële sound zijn.”

Aan de ene kant heeft dat te maken met de bedragen die grotere commerciële dj’s vragen; per optreden kunnen die in de tonnen lopen. “Maar het gaat ook om de doelgroep die je op de langere termijn wil aanspreken”, legt Keijer uit. “Er zijn veel mensen die nog nooit op Sensation zijn geweest, terwijl we ook de bezoekers van vroeger er graag bij willen hebben. Dat is best een lastige opgave.”

Onverwachte uitdagingen zijn er elke editie wel weer. Denk aan een jaar met stortregen, waardoor tienduizenden bezoekers nat en dampend in de zaal aankwamen. Of de PR-ramp na de ruzie tussen kickbokser Badr Hari en zakenman Koen Everink (de twee raakten in de toiletten verwikkeld in een vechtpartij).

Ook bij de eerste editie was het stressen, herinnert Keijer zich. “Op de donderdagavond ervoor speelde Nederland hier nog tegen Italië in het EK voetbal. Wij stonden letterlijk voor de deur te wachten met vrachtwagens. Eerst kwam er verlenging, daarna nog die penaltyserie. Terwijl wij dus dat hele evenement nog moesten opbouwen.”

Sinds de tweede editie van Sensation in 2001 geldt er een witte dresscode.
Sinds de tweede editie van Sensation in 2001 geldt er een witte dresscode.
Foto: Sensation

‘We gingen financieel nat’

Media berichtten destijds dat Sensation stijf uitverkocht was, maar Keijer geeft lachend toe dat dat een publiciteitstrucje is geweest. “We mochten toen sowieso maar 30.000 mensen hebben, omdat we nog niet goed wisten hoe alles logistiek zou lopen ten opzichte van een voetbalwedstrijd of concert. Maar in dat eerste jaar waren er volgens mij maar 23.000 bezoekers. Dat zeiden we natuurlijk niet. Er was toch niemand die wist hoe zo’n menigte eruitzag. Financieel gingen we intussen helemaal nat. Maar het jaar erna zaten we vol, haha.”

Op het veld van de ArenA springen intussen de grote ledschermen aan in verschillende kleuren. Het is wachten op zonsondergang om alles goed te kunnen zien. Op de vooravond van Sensation wordt de hele show getest. “Veel vrienden komen op die vrijdagavond langs”, vertelt Keijer. “En mijn kinderen. Dat is een soort traditie geworden. Lekker samen een showtje kijken, zo maken zij het ook mee.”

Feesten is er op de avond zelf voor Keijer niet bij. “Als iedereen z’n werk goed doet, heb ik niks te doen, maar met 2.500 personeelsleden en artiesten zijn er altijd wel wat uitdagingen. In verband met de tekorten hebben we alles extra hoog ingezet. Als er minder personeel komt opdagen, gaan we het nog steeds gewoon klaarspelen. Ik ben vooral trots dat het allemaal weer gelukt is. En dat er nog steeds zoveel mensen op afkomen. Ik heb er zin in.”