Duncan Laurence evolueert als artiest: ‘Ik was water, nu ben ik vuur’

Een nieuwe single, een nieuwe Duncan Laurence. Of nou ja, een geëvolueerde versie, zo vertelt hij aan NU.nl over zijn sound op het nummer Electric Life. “Noem het Duncan 2.0. Ik groei gewoon door. Als een Pokémon, zeg maar.”
“Het motto voor dit nummer en dit album: doen wat ik wil. Het voelt als een omslagpunt, Electric Life uitbrengen. Heel lang heb ik geluisterd naar wat anderen vinden, en dat was prima. Maar ik vind het heel fijn dat ik nu eerst naar mezelf ben gaan luisteren”, aldus de 28-jarige zanger.

Het is niet dat Arcade of het opvolgende album Small Town Boy nu niet meer bij hem passen, of achter hem liggen. Zeker niet, verzekert Laurence. Hij ziet het liever als een pad dat hij bewandelt: het pad eindigt niet, maar neemt soms een bocht en loopt verder door dan je denkt. Dat is het fijne van artiest zijn, zegt Laurence: je kiest je eigen richting.

“Ik vergelijk het zelfs steeds met de elementen: op Small Town Boy was ik water, nu ben ik vuur. En het één sluit het ander niet uit, maar ik wil mensen wel verrassen.” Een Pokémon dus, voegt hij er lachend aan toe: Pikachu (het gele wezen uit Pokémon) kan een Raichu worden, maar in de basis blijft het Pikachu.

Electric Life combineert het intieme en kleine van Small Town Boy met een meer uptempo, verrassende beat. Daarin komen Duncan 1.0 en Duncan 2.0 samen. Anders dan de titel en het ritme doen vermoeden, gaat het liedje over de dood.

“Ik wil altijd een gevoel van hoop meegeven in mijn nummers. Dat is best lastig bij zo’n onderwerp, dus ik heb lang moeten zoeken. Maar als je iemand wil blijven herinneren, denk je terug aan de fijne dingen. Daar ben ik over gaan schrijven.”

Demonstraties waren bron van inspiratie

De nieuwe richting in Laurence’ muziek komt door de aanhoudende protesten over onderwerpen waar hij zelf veel interesse in heeft. De demonstraties voor Black Lives Matter deden de zanger denken aan de jaren zeventig, toen mensen ook de straat op gingen voor mensenrechten.

“Van daaruit ben ik gaan kijken naar documentaires en de muziek gaan luisteren uit die tijd. Vet, dacht ik, toen ik nummers van Queen, ABBA en Elton John hoorde: dit gaat ergens over, maar het is niet zwaar of klein. Dat wilde ik ook.”

En zo combineerde Laurence een andere geliefde artiest van hem, Joni Mitchell (naar wie hij ook zijn hond vernoemde), met de soms opzwepende muziek van Elton John en Queen. Daaruit ontstond een nieuwe sound die past bij hoe hij zich nu voelt. “Ik zat altijd in bandjes die konden knallen voordat ik met Arcade bekend werd. Dat wilde ik weer, de innerlijke performer in mij is gaan kriebelen en wil eruit.”

Arcade en Small Town Boy zijn de fundering van mijn werk, de basis. En daar ben ik ongelofelijk trots op. Van daaruit ben ik verder gaan bouwen aan nieuwe muziek en ik kan echt niet wachten dat met iedereen te delen”. Op het album moeten fans nog even wachten: de zanger denkt nu aan een releasedatum begin 2023.

Door Lara Zevenberg

No votes yet.
Please wait...