Nieuwehaven, 1912

Gezicht op de Nieuwehaven met het Spinolahuisje, 1912. Op de achtergrond de Geldersekade met het Witte Huis.

De Nieuwehaven is de naam van de tot haven gepromoveerde stadsvest uit het begin van de 15de eeuw. In 1412 verleende graaf Willem VI aan Rotterdam vergunning tot een stadsuitbreiding in zuidelijke richting. Er werd een nieuwe stadsvest gegraven, waarvan melding wordt gemaakt in de stadsrekening van 1426/27. Door de uitbreiding van de stad aan de zuid-oostzijde, in het laatste kwartaal van de 16de eeuw, is deze vest als zodanig vervallen. Ze werd tot haven ingericht, terwijl ten zuiden daarvan een nieuwe vest werd gegraven. Daarna sprak men nog wel over de Oude Vest.

De naam Nieuwehaven dankte ze aan de reeds bestaande Oudehaven. Oorspronkelijk liep ze dood tegen de werven van de Admiraliteit, doch ze was door een dwarshaven verbonden met het Haringvliet. In 1689 is de Nieuwehaven doorgegraven en de dwarshaven gedempt. Bij het bombardement in mei 1940 werd de bebouwing langs de haven verwoest. De haven zelf bleef jarenlang in een kale omgeving liggen. In de eerste helft van de jaren zestig van deze eeuw werd ze gedempt. De huidige Nieuwehaven is een straat die even ten zuiden van de vroegere haven van die naam ligt.

Op de punt van de Spaansekade in het verlengde van de Roobrug stond een huisje, waarvan vermoed werd dat de markies hier gelogeerd had. Het werd later het Spinolahuisje genoemd. Een beeld van de markies versierde lange tijd de gevel, op de begane grond is lange tijd Bakkerij Spinola gevestigd geweest. Achter dit huis is later het Hotel Weimar gebouwd.

De fotograaf is Henri Berssenbrugge en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam en van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen