Jarenlang was deze enorme muurschildering een markant kunstwerk in de stad. Het Touwtjespringend meisje van kunstenaar Co Westerik zat op de gevel van het voormalige politiebureau aan de Haagseveer. Westerik kreeg in 1976 de opdracht van de Rotterdamse Kunststichting om de blinde muur van het politiebureau te voorzien van een muurschildering. Tijdelijk, want men wist dat het gebouw gesloopt zou gaan worden. In 1988 was dit het geval en werd het Touwtjespringend meisje gesloopt.<\/p>\n
Christine, de dochter van Co Westerik, stond model voor het meisje. Westerik voerde de schildering grotendeels zelf uit, met behulp van een assistent. Op honderd meter afstand regisseerde Westerik zijn assistent met een megafoon, die met vetkrijt de punten op de muur uitzette. Daarna werd er een cementlaag op de gevel aangebracht om de schildering reli\u00ebf te geven en om het meisje \u2018los te laten komen van de muur\u2019. Vervolgens werd de uiteindelijke schildering aangebracht. Westerik wilde \u2018elke vezel, ieder spiertje van het meisje\u2019 laten zien.<\/p>\n
De sloop van het werk, en vooral de manier waarop, deed de kunstenaar veel pijn, ook al wist hij dat het werk van tijdelijke aard zou zijn. Een wethouder bediende de eerste sloopkogel, die zich met volle kracht recht in de rug van het meisje boorde. Westerik: \u201cWat een botheid. Daar ging mijn meisje. Ik kon wel janken.\u201d De kunstenaar hield alle pogingen om het werk opnieuw te maken tegen: \u201cIk kan het niet over mijn hart verkrijgen mijn liefje opnieuw te laten vereeuwigen. Het is beter zo.\u201d Maar veel Rotterdammers hebben het werk in hun hart gesloten.<\/p>\n
De foto is gemaakt door de Fototechnische Dienst Rotterdam en komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van bkor.nl\u00a0https:\/\/www.bkor.nl\/beelden\/touwtjespringend-meisje\/<\/a><\/p>\n