Tag Archives: ter meulen

ter meulen aan de Binnenweg (Binnenwegplein),1964

In de rij voor opruiming in warenhuis ter Meulen aan de Binnenweg, 16 juli 1964.

Ter Meulen is een voormalig warenhuis, van 1951 tot de sluiting in 1993 gevestigd aan het Binnenwegplein. Hein ter Meulen opende op 26 september 1897 een manufacturenwinkel aan de Nieuwe Markt, hoek Halstraat. De zaak ontwikkelde zich tot een goedlopend warenhuis en stond bekend om zijn scherpe prijzen en goede kwaliteit.

Ter Meulen verhuisde in 1903 naar de Gedempte Slaak, in 1912 naar de Hoogstraat en in 1921 Hoogstraat, hoek Sint Janstraat. Bij het bombardement van 14 mei 1940 bleef van de winkel alleen een staketsel van constructiebalken over. In 1948 kregen architecten J.H. van den Broek en J.B. Bakema de opdracht tot de bouw van een nieuw gemeenschappelijk winkelcomplex aan de Binnenweg voor de firma’s H. ter Meulen, N.V. Kledingbedrijven Wassen, N.V. van Vorst schoenmagazijnen en Martin’s Tearoom Restaurant. Van den Broek en Bakema waren ook de ontwerpers van de Lijnbaan (1948-1952), het eerste autovrije winkelgebied in Europa, en andere winkelpanden in het centrum, zoals schoenmagazijn Huf. Het nieuwe winkelcomplex werd op 1 maart 1951 geopend door K.P. van der Mandele, voorzitter van de Kamer van Koophandel en Fabrieken. Ter Meulen telde toen ruim vierhonderd personeelsleden.

Het Ter Meulengebouw vormt een stedenbouwkundige verbinding tussen de vooroorlogse winkelstraat de Binnenweg en de nieuwe winkelstraten de Lijnbaan en de Coolsingel. Het bijzondere van het honderd meter lange en dertig meter brede gebouw was dat het, hoewel het drie winkels herbergde, één geheel was. De afscheidingen tussen de winkels bestonden slechts uit drie grote glaswanden. De ruimtes waren vrij indeelbaar en daardoor flexibel. De overgang van buiten naar binnen was uitnodigend. Verticale glasvlakken in het horizontale gebouw markeerden de drie entrees. De transparante gevel op de begane grond was één grote etalage waarvan de ruiten in de vloer konden verzinken. Bij mooi weer kreeg men de illusie van een overdekte markt. Behalve de begane grond dienden ook de kelder en de eerste verdieping als verkoopruimten. Martin’s Tearoom Restaurant was op de entresol gevestigd. De verdiepingen bereikte men via in het midden aangebrachte roltrappen. Op de tweede verdieping bevonden zich de kantoor-, administratie- en personeelsruimten.

In het hele land was Ter Meulen vooral bekend vanwege zijn in 1954 opgerichte postorderbedrijf. Eind jaren tachtig bleek de Ter Meulen-formule uitgewerkt en in 1993 ging het bedrijf failliet.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.

Met medewerking van Rotterdam van toen

Ter meulen Binnenwegplein 1967

Op de stoffenafdeling zoekende vrouwen tijdens de uitverkoop in het warenhuis Ter Meulen aan het Binnenwegplein, 15 januari 1967.

In 1897 begon Hein ter Meulen met een manufacturenwinkel op de Nieuwe Markt in Rotterdam. In 1903 vestigde hij zich op de gedempte Slaak, en in 1912 verhuisde de winkel naar een pand in de Hoogstraat. In 1921 werd een groot eigen warenhuis geopend op de Hoogstraat bij het Oostplein. Bij het bombardement van Rotterdam in 1940 ging dit warenhuis verloren. Ter Meulen vestigde zich tijdelijk aan de Mathenesserlaan waar noodwinkels werden opgezet.
Na de Tweede wereldoorlog werd tijdens de wederopbouw vanaf 1948 begonnen aan een modern warenhuis aan het Binnenwegplein in Rotterdam en enkele jaren later werd postorderverkoop opgezet. In de jaren tachtig breidde Ter Meulen uit en kwamen er filialen in Spijkenisse (begin 1984), Dordrecht (1984), Almere (1987), Zoetermeer (1990) en Rotterdam Oosterhof (1992).

Ondanks de uitbreidingen ging het in de jaren tachtig slechter. In 1988 werd Ter Meulen gekocht door investeerder Wolters Schaberg. Na een reorganisatie ging de formule in januari 1993 failliet, onder meer door te hoge huurlasten. De filialen in Rotterdam Oosterhof, Zoetermeer en Almere werden overgenomen door Vroom en Dreesmann.

Het grote filiaal aan het Binnenwegplein in Rotterdam werd in 1951 geopend en is ontworpen door Van den Broek en Bakema die ook verantwoordelijk waren voor het winkelgebied van de Lijnbaan. Het warenhuis deelde het gebouw met N.V. Kledingbedrijven Wassen en de N.V. van Vorst Schoenenmagazijnen. Het gebouw bestond destijds uit drie winkellagen: een kelderverdieping, begane grond en eerste verdieping. Op de tweede verdieping bevonden zich de kantoren en magazijnen. In 1963 nam Ter Meulen Wassen over. Aan het gebouw is in 1977 een zijvleugel bijgeplaatst en een extra verdieping erbovenop.

Het gebouw sloot in 1993 haar deuren. Het beeldbepalende pand is in 2012 gerenoveerd naar ontwerp van Van Tilburg en Partners, waarbij de toegevoegde verdiepingen zijn verwijderd en vervangen voor de woontoren De Karel Doorman die grotendeels rust op de kolommen van het oorspronkelijke gebouw.

In 1954 begon Ter Meulen een postorderafdeling onder de naam Ter Meulen Post, dat landelijk opereerde. In 1962 werd besloten om een distributiecentrum te bouwen omdat de vestiging te klein werd. In 1969 werd een groot magazijn en kantoor geopend in de Spaanse polder. Het gebouw werd later uitgebreid van zes naar acht verdiepingen en had vanaf dat moment 55.000 vierkante meter. In 1977 had Ter Meulen Post 70.000 klanten en werkten er 2600 mensen. In 1986 werd het postorderbedrijf verkocht aan Vendex International en in 1992 kwam het in handen van het Engelse postorderbedrijf Freemans.
In juli 1993 ging Ter Meulen Post failliet. Delen zijn overgegaan naar het Duitse Klingel. Het distributiecentrum staat tegenwoordig bekend als de Spaanse Kubus en huisvest meerdere datacenters en kleine ondernemingen. Rond 2000 was ook het landelijke kantoor van Lijst Pim Fortuyn hier gevestigd.

De fotograaf is Ary Groeneveld en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Met medewerking van Rotterdam van toen