De Noorse Zeemanskerk aan de Westzeedijk, 1962
In Rotterdam bevinden zich diverse buitenlandse zeemanskerken, onder meer van alle Scandinavische landen en van Engeland. Ze zijn bedoeld als een soort opvangcentra voor zeelui, die aldus hun godsdienstige plichten kunnen vervullen en zich ook in een plezierige omgeving kunnen ontspannen.
Het door de Noorse kerk georganiseerde pastorale werk onder de Noorse zeelieden in Rotterdam begon in de jaren tachtig van de negentiende eeuw. Eerst bezat men geen eigen ruimte en moest er gebruik worden gemaakt van tehuizen van bevriende instanties. In 1888 kreeg de Noorse Zeemanskerk echter een eigen lokaal aan de Leuvehaven, midden in het havenkwartier. Later verhuisden de kerk en leeskamer naar een groter gebouw aan de Boompjes, een pand dat in 1910 alweer moest worden verlaten omdat het bouwvallig werd.
Er moest naar een andere locatie worden gezocht en de in 1906 gearriveerde predikant Jens Andreas Saxe liet daarvoor het oog vallen op Het Park. Na veel moeite kreeg hij toestemming daar te bouwen, met zicht op de Parkhaven. In deze rustige omgeving verrees een mooi houten kerkje, in typisch zeventiende-eeuwse Noorse bouwstijl. Het kerkje kon gebouwd worden dankzij talrijke giften, onder meer een ruime bijdrage van Koning Haakon VII van het juist onafhankelijk geworden Noorwegen. Op 26 juli 1914 werd het kerkje ingewijd door bisschop Erichsen uit Bergen. In 1937 moest een gedeelte van Het Park wijken voor de aanleg van de Tunneltraverse ten behoeve van de in aanbouw zijnde Maastunnel. Omdat men het kerkje koste wat het kost wilde behouden, werd het verrold en 170 meter verderop naast de ingang van het park neergezet.
Afgelopen zomer werd bekend dat de Noorse Zeemanskerk kampt met achterstallig onderhoud. Er is 1 miljoen euro nodig om de kerk op te kunnen knappen.
De eerste foto is gemaakt door de Fototechnische Dienst Rotterdam. . De informatie komt van Wikipedia.
Met medewerking van Rotterdam van Toen
