Ontwikkeling van de Kop van Zuid met bouwactiviteiten voor de Erasmusbrug en de bouw van de ‘Wilhelminahof’, 1994
Als Riek Bakker in 1986 aan het roer komt van de dienst Stadsontwikkeling raken de herinrichtingsplannen voor het grotendeels verlaten havengebied Kop van Zuid in een stroomversnelling. Bakker onderstreept de potenties van het gebied en pleit voor grootscheepse herstructurering waarbij de nieuwe Kop van Zuid een onderdeel van het centrum van de stad zal worden. Architect Teun Koolhaas krijgt de opdracht de plannen verder te ontwikkelen en deze zo verleidelijk mogelijk te presenteren. Het masterplan Kop van Zuid wordt in september 1991 vastgesteld door de Rotterdamse gemeenteraad.
Op 23 februari 1994 slaat premier Lubbers op de Kop van Zuid de eerste paal voor ‘de Wilhelminahof’, een kantorencomplex voor rechtbank, justitie, douane en belastingen. Het complex met ondergelegen metrostation wordt een belangrijke spil voor het grootschalige bouwproject de Kop van Zuid. De Wilhelminahof is het eerste voorbeeld in Nederland van publiek-private samenwerking. Vanwege het strategisch belang voor de ruimtelijke ordening is De Kop van Zuid door het Rijk als sleutelproject benoemd. Om de beoogde kwaliteit te behalen zijn hoge investeringen vereist en is daarom gekozen voor een samenwerking tussen overheid en bedrijfsleven. Dankzij het grote draagvlak voor het plan onder bestuurders, uitvoerders en gemeentelijke en landelijke politiek zijn beleggers en projectontwikkelaars makkelijker over de streep te trekken.
In de zomer van 1995 trekken de eerste nieuwe bewoners in het appartementencomplex Statendam. De omgeving is dan nog één grote bouwput. Vanuit de hal van hun gebouw stappen ze zo in de zompige modder. De vooruitzichten zijn gunstig. Het nieuwe Luxortheater komt naar de Kop van Zuid, de pyloon voor de nieuwe stadsbrug is inmiddels geïnstalleerd in de Nieuwe Maas en Hotel New York pioniert op de Wilhelminapier.
De foto is afkomstig van het Rotterdams Dagblad en komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt eveneens uit het Stadsarchief Rotterdam.
